Hθος, ό,τι (πια) μας χωρίζει

Αριστεροί που κοιτούν δεξιά, δεξιοί που κοιτούν αριστερά και κεντρώοι που θυμίζουν τον Γύλο – Βασίλη Αυλωνίτη. Η βίαιη μετάβαση στο «αμφι-πολιτίκ», στο υποδόριο της σκληρής πραγματικότητας που δεν αναγνωρίζει ιδεολογίες παρά μόνο λύσεις στα προβλήματα.

Η έλλογη πολιτική ως μέσο επιβίωσης. Τα κόμματα έπαψαν να λειτουργούν ως ιδεολογικές κυψέλες και μετασχηματίστηκαν σε συλλόγους που λίγο διαφέρουν από ποδοσφαιρικά σωματεία.

Μεταγραφές, δανεικοί, μπόνους στόχων, χωρίς αιδώ, χωρίς κανόνες.

Οι δεξιοί ψήφισαν αριστερούς, οι αριστεροί θα ψηφίσουν δεξιούς. Τα ιδεολογικά τείχη κατέρρευσαν, ο Μαρξ περπατά συντροφιά με τον Φον Μίζες και ο Τσίπρας οσφυοκαμπτεί ενώπιον της μαντάμ Μέρκελ. Μια δηλητηριώδης νοσταλγία για όσα χάσαμε.

Η ξεφτισμένη επίκληση του παρελθόντος ως αντιδραστήρας αναμνήσεων για την προσέλκυση των τελευταίων ρομαντικών. Αυτών που πίστεψαν στα μεγάλα λόγια, στις ίσες ευκαιρίες, στη δικαιοσύνη. Πόσοι απέμειναν;

Τώρα όλοι γίνανε ίδιοι. Οσα κατηγορούσαν, τα έκαναν διπλά και τριπλά.

Το καρύκευμα της ιστορικότητας των στιγμών κάθισε βαρύ στα στομάχια των πεινασμένων για εξουσία. Επεσαν πάνω της με τόση λαιμαργία, ώστε δεν αντιλήφθηκαν το κακό που έκαναν στον εαυτό τους, αλλά κυρίως σ’ αυτούς που τους πίστεψαν. Αλήθεια, πού κρύβονταν τόσοι πεινασμένοι για την εξουσία;

Απεδείχθη πως οι ιδεολογικές διαφορές ήταν ασκήσεις θεωρίας με μικρό βαθμό δυσκολίας. Ενα καπρίτσιο δύο πόλων που μάχονταν για την εξουσία με διαφορετικά όπλα.

Αλλοι καιροί, άλλα ήθη. Η ανάγκη για προσαρμογή είναι επιτακτική. Το καλό και το κακό ορίζεται πλέον από την ικανότητα, τη διαύγεια, την αποτελεσματικότητα, την αποφασιστικότητα, τη διορατικότητα, αλλά κυρίως το ήθος. Οχι το πολακικό, αλλά αυτό του αρχαίου ήρωα.

Η εξουσία είναι μια δύναμη που όταν πέσει στα χέρια ιδιοτελών καιροσκόπων γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη.

Είναι ανάγκη λοιπόν οι πολίτες να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες και οι επιλογές τους να ξεφύγουν από τα στερεότυπα του τελευταίου αιώνα. Να κοιτάξουν στο μέλλον κλείνοντας τις πόρτες στο παρελθόν που λειτουργεί ως παραμορφωτικός καθρέφτης ιδεοληψιών που μόνο κακό κάνουν.