Οι «Financial Times» θριαμβεύουν εστιάζοντας στις συνδρομές

Η εφημερίδα «Financial Times», που εδώ και δεκαετίες θεωρείται ένα αξιόπιστο μέσο ενημέρωσης, βρέθηκε πρόσφατα στην ευτυχή θέση να μας ενημερώσει για κάτι που αφορά την ίδια: ότι οι συνδρομητές της έφτασαν το ένα εκατομμύριο. Ο εύλογα ενθουσιασμένος διευθυντής της Λάιονελ Μπάρμπερ ανέφερε στο Twitter ότι η εφημερίδα κατόρθωσε να ξεπεράσει το κομβικό αυτό σημείο «έναν χρόνο νωρίτερα από το προγραμματισμένο».

Η αναφορά στη λέξη «προγραμματισμένο» είναι κάτι που θα πρέπει να τονιστεί, καθώς λέει πολλά για την προοπτική των σύγχρονων «Financial Times». Σε μια ψηφιακή οικόσφαιρα όπου αυτό που απασχολεί τις παραδοσιακές εφημερίδες του ανεπτυγμένου κόσμου είναι οι περικοπές, στην περίπτωση των «FT» έχουμε μια εφημερίδα με πλάνο. Κοιτάζει προς το μέλλον έχοντας ως στόχο την επέκταση, ενώ πολλοί έντυποι ανταγωνιστές της έχουν εγκλωβιστεί στη θλιβερή προσπάθεια της διαχείρισης της πτώσης.

Για όσους από εμάς παρακολουθούμε τους «FT» σε αυτήν τη νέα χιλιετία, δεν αποτελεί έκπληξη. Ταχύτερα από κάθε άλλον εκμεταλλεύτηκαν την εξής νικηφόρα δίδυμη στρατηγική: να υπάρξουν πρωτοπόροι στην online καινοτομία και παράλληλα να χτίσουν ένα παγκόσμιο, ξεχωριστό από το Ηνωμένο Βασίλειο, όνομα ειδησεογραφικού οργανισμού. Ακόμα κι έτσι βέβαια, το να εξασφαλίσεις ένα εκατομμύριο συνδρομητές είναι ένα εξαιρετικό επίτευγμα.

Την προηγούμενη εβδομάδα, έτυχε να πέσω πάνω σε έναν πρώην διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου «FT», τον Ντέιβιντ Πάλμερ, και ο θαυμασμός του για το τι έχει πετύχει η παλιά του εφημερίδα ξεχείλιζε. «Είναι σίγουρα κάτι σπουδαίο» είπε. «Δεν θα μπορούσα να είμαι περισσότερο ικανοποιημένος μαζί τους». Δεδομένου μάλιστα ότι ο Πάλμερ έχει αποχωρήσει από το 1993, οι αβίαστοι έπαινοί του έχουν ειδικό βάρος. Ο τωρινός διευθύνων σύμβουλος των «FT» Τζον Ράιντινγκ χαρακτηρίζει το επίτευγμα αυτό «μια ιστορική στιγμή», ενώ δηλώνει με έμφαση ότι «υπήρξε σκληρή δουλειά για να φτάσουμε εκεί». «Είναι το αποκορύφωμα», λέει, «ενός ταξιδιού που ξεκίνησε το 2007. Η επένδυσή μας στα ψηφιακά και η πρωτοπορία μας σε ένα μοντέλο συνδρομών απέδειξαν ότι η ποιοτική δημοσιογραφία είναι μια αναπτυσσόμενη επιχειρηματική δραστηριότητα. Στην καρδιά της επένδυσης αυτής υπάρχει η πίστη μας στην αξία της ανεξάρτητης και αξιόπιστης ανταπόκρισης ειδήσεων στην εποχή των ψευδών ειδήσεων (fake news)».

Ο Μπάρμπερ φυσιολογικότατα υπογραμμίζει μετ’ επιτάσεως ότι ο κυριότερος παράγοντας προσέλκυσης ενός αναπτυσσόμενου κοινού για τoυς «FT» είναι η ύλη και το περιεχόμενό της. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης μίλησε εκτενώς για το «βαθύ και αυθεντικό ρεπορτάζ» της ομάδας του, για τη «χρυσών προδιαγραφών δημοσιογραφία» τους και για τη διαρκή και συνεχιζόμενη δέσμευσή τους στην ημερήσια θεματολογία που χάρισε στους «FT» τον τίτλο του Ειδησεογραφικού Μέσου της Χρονιάς για το 2018 στα βρετανικά δημοσιογραφικά βραβεία. Και ο Ράιντινγκ και ο Μπάρμπερ μιλούν καθώς η εφημερίδα επιστρέφει από το Σάουθγουορκ πίσω στο Σίτι και στο Μπράκεν Χάουζ, το πέτρινο κτίριο από το οποίο είχε αποχωρήσει τριάντα χρόνια πριν και που έχει πλέον ανακαινιστεί και αποτελεί ένα γραφείο υψηλών τεχνολογικών προδιαγραφών.

Οι ημέρες που ο Πάλμερ ήταν ακόμα στους «Financial Times» και που, όπως ο ίδιος σημείωσε, η διαφήμιση αποτελούσε το 80% των εσόδων της εφημερίδας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Τώρα η κατάσταση έχει μεταστραφεί και όλα έχουν να κάνουν με τα έσοδα που προέρχονται από τους αναγνώστες. Υπάρχει μια καθαρότητα στη σχέση αυτή, έτσι δεν είναι; Ο «μεσάζων» έχει εξαφανιστεί.

Εχασα το μέτρημα με το πόσες φορές ο Μπάρμπερ και ο Ράιντινγκ, από τους οποίους πήρα συνέντευξη ξεχωριστά, χρησιμοποίησαν τη φράση «ποιοτική δημοσιογραφία» για να εξηγήσουν την επιτυχία της εφημερίδας τους.

Εκεί τελικά βρίσκεται όλη η σημασία του εγχειρήματος.

Ο Ρόι Γκρίνσλεϊντ είναι ομότιμος καθηγητής Δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου