Δείκτης

Δεν μπορεί να ευημερούν οι δείκτες και να δυστυχούν οι άνθρωποι. Το κλισεδάκι είναι παλιό, δεν το λάνσαρε ο Αλέξης Τσίπρας όταν βρέθηκε στον προθάλαμο της εξουσίας. Το εκστόμιζε όμως ως επιχείρημα συνέχεια, όπως του συμβαίνει μέχρι σήμερα με κάθε αντιπολιτευτικό αυτοματισμό. Μετά ήρθε το τρίτο Μνημόνιο και ο Πρωθυπουργός ανακάλυψε τη γοητεία των αριθμών. Αρχισε να μιλά με ποσοστά και να επικαλείται διάφορους δείκτες για την οικονομία προκειμένου να διαφημίσει τα επιτεύγματα της κυβερνώσας Αριστεράς. Υπάρχει, ωστόσο, ένας δείκτης που αναιρεί και τον παλιό – τον προ εξουσίας – και τον τωρινό Τσίπρα. Ο δείκτης μιζέριας του Bloomberg. Σύμφωνα με αυτόν η Ελλάδα ήταν το 2018 η πέμπτη πιο «δυστυχής» οικονομία στον κόσμο. Και θα είναι και το 2019. Την πρωτιά έχει η Βενεζουέλα, ακολουθεί η Αργεντινή, τρίτη η Βόρειος Αφρική, τέταρτη η Τουρκία. Το πρακτορείο παραδέχεται πως ο δείκτης προκύπτει χάρη σε μια παλιομοδίτικη θεωρία. Εκείνη που θέλει τον χαμηλό πληθωρισμό και τα ποσοστά της ανεργίας να δείχνουν πόσο καλά νιώθουν οι πολίτες μιας χώρας.

Σημάδια
Αν έχει μια αξία ο συγκεκριμένος δείκτης, αυτή δεν είναι πως αποτυπώνει – με ακρίβεια – το πώς νιώθουν οι Ελληνες. Είναι ότι, συμβολικά μιλώντας, καταγράφει ένα συριζαϊκό επίτευγμα: Τη δημιουργία ενός κόσμου στον οποίο οι αριστεροί νιώθουν άνετα, ενός κόσμου στον οποίο μπορούν να φετιχοποιούν τη φτώχεια. Το 2012 από κοινοβουλευτικού βήματος ο Τσίπρας έλεγε «μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή». Τυπικά δεν γίναμε, αφού η χρεοκοπία αποφεύχθηκε. Ουσιαστικά γίναμε όμως. Οποιος έχει ταξιδέψει στο Μπουένος Αϊρες που φαντασιωνόταν ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ το επιβεβαιώνει. Οι προσόψεις των πολυτελών πολυκατοικιών που χτίστηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα από τεχνίτες, τους οποίους οι πλούσιοι Πορτένιος έφερναν από τη Γαλλία, είναι κατά κανόνα ξεθωριασμένες. Και μέσα σε αυτά κατοικούν 60άρηδες που μιλούν άπταιστα αγγλικά, ενώ τα παιδιά τους δυσκολεύονται να συντάξουν μια πρόταση σε άλλη πλην της μητρικής τους γλώσσα. Στο μίζερο, δηλαδή, αργεντίνικο παρόν έβλεπε κανείς τα σημάδια του περασμένου μεγαλείου, απτά σαν αυτά στα κτίρια. Ή νοητά σαν εκείνα στην εκπαίδευση. Οπως συμβαίνει πια κι εδώ.