Η αναδιάρθρωση σε πρώτο πλάνο

Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στο σύστημα υγείας εκκινούν κατά βάση από τον δημοσιονομικό προσανατολισμό των μέτρων της τελευταίας δεκαετίας. Μην ξεχνάμε ότι το σύστημα υγείας καλείται να αντεπεξέλθει στις (αυξημένες) ανάγκες υγείας του πληθυσμού με περίπου οκτώ δισ. ευρώ λιγότερα, σε ετήσια βάση, σε σχέση με την προ κρίσης περίοδο. Αν και το μεγαλύτερο μέρος αυτής της μείωσης αποτελεί «διόρθωση» της στρεβλής οικονομικής διαχείρισης του τομέα της υγείας στο παρελθόν, εντούτοις, αυτή δεν υλοποιήθηκε χωρίς επιπτώσεις στους πολίτες. Κατ’ αρχάς, σειρά μελετών καταδεικνύουν την ύπαρξη εμποδίων κατά την πρόσβαση των πολιτών στις φροντίδες υγείας.

Τα εμπόδια μάλιστα αυτά, αφορούν τόσο στον γενικό πληθυσμό όσο και σε ειδικές ομάδες ασθενών, κυρίως δε πασχόντων από σοβαρές παθήσεις. Στα οξύμωρα των ευρημάτων περιλαμβάνονται τα εμπόδια, τα οποία αντιμετωπίζουν οι πολίτες κατά την πρόσβαση σε υπηρεσίες ιατρών (ιατρική επίσκεψη), την ίδια στιγμή που η χώρα εξακολουθεί να εμφανίζει έναν από τους υψηλότερους δείκτες ιατρών ανά κάτοικο παγκοσμίως.

Περαιτέρω, η οικονομική επιβάρυνση των νοικοκυριών για υπηρεσίες υγείας είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη, με τα νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα να δεσμεύουν περισσότερο από το 10% του εισοδήματός τους για να καλύψουν τις ανάγκες υγείας των μελών τους. Από τα ευρήματα αυτά είναι προφανές ότι η αναδιάρθρωση του υποδείγματος χρηματοδότησης και του υπο-συστήματος της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας πρέπει να αποτελέσουν βασική προτεραιότητα της πολιτικής υγείας στη χώρα, θέτοντας, όμως, τον πολίτη και τις προτιμήσεις του στο επίκεντρο του σχεδιασμού.