Fly me to the moon

Κανονικά, αν η εφημερίδα μας ήταν διαδραστική, interactive όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, η δική μου η σελίδα θα ξεκινούσε κάπως έτσι: «Fly me to the moon», και τη μεταλλική, ίδιο κρύο σίδερο τυλιγμένο σε βελούδο, φωνή του Φρανκ Σινάτρα να πλημμυρίζει τον χώρο. Ή, για πιο ευαίσθητες ψυχές, με το «Χάρτινο το φεγγαράκι, ψεύτικη η ακρογιαλιά, αν με πίστευες λιγάκι, θα ‘σαν όλα αληθινά» με Μελίνα λατρεμένη, και την υπέροχη μουσική του Χατζιδάκι να σε κάνεις να λιώνεις, σαν το κεράκι της λαμπρής. Και θα το ντύναμε όλο αυτό με το βίντεο από τον πρώτο περίπατο του ανθρώπου πάνω στο φεγγάρι, του Νιλ Αρμστρονγκ, και θα τον ακούγαμε να λέει το περίφημο «Ενα μικρό βήμα για έναν άνθρωπο, ένα μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα» ή, όπως θα έλεγαν και οι ηπειρώτες συμπατριώτες μου με εκείνη την απίθανη προφορά που προσομοιάζει σε προφορά της βρετανικής υπαίθρου πέριξ της Οξφόρδης, «Τhat’s one small step for man, one giant leap for mankind»!

Αλλά δεν γίναμε ακόμη, δυστυχώς. Ετσι εκ των πραγμάτων είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω όσο πιο στεγνά γίνεται ότι χθες, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ο υπουργός ΨΗΤΠΕ ή ΨΗΠΤΕ, ο «υπουργός του τίποτα», ο Νίκος Παππάς, μας ενημέρωσε ότι η Ελλάδα πάει στο… φεγγάρι! Με τη βοήθεια της ΝΑSΑ για την ακρίβεια, θα στείλει, λέει, όχημα στη Σελήνη, προκειμένου να την εξερευνήσει.

Το πράγμα θα ακουγόταν ως καλαμπούρι, ως αστείο, αλλά φευ δεν είναι. Ο τύπος το κατάφερε και αυτό – το οποίο η λαϊκή σοφία θα μπορούσε να αποτυπώσει γλαφυρά με τη φράση «Τι του λείπει του ψωριάρη; Φούντα με μαργαριτάρι»!

Τον… εκτόξευσε
Αν και επί του παρόντος παραμένει αδιευκρίνιστο αν ο «υπουργός του τίποτα», ο Νίκος Παππάς δηλαδή, θα είναι αυτός που θα μιμηθεί τον Αρμστρονγκ στο φεγγάρι, οδηγώντας ας πούμε το σεληνιακό όχημα στον αφιλόξενο γήινο δορυφόρο, αισθάνομαι την ανάγκη να τον ενημερώσω ότι ήδη στην Αθήνα ο συνάδελφός του Τζανακόπουλος πάτησε χθες το κουμπί της εκτόξευσης!

Και το χειρότερο είναι πως ούτε τη γνωστή αντίστροφη μέτρηση δεν ακολούθησε – το κλασικό επτά… έξι… πέντε… τέσσερα… τρία… δύο… ένα…

Ελαβε αφορμή από «αθώα» ερώτηση που του υπέβαλε ο φίλος μου ο Αιμίλιος (Περδικάρης) στη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, για το ποια είναι η σχέση του Παππά με τον δικηγόρο Αρτεμίου, και απάντησε επί λέξει:

«Δεν γνωρίζω τη σχέση του κ. Παππά με τον κ. Αρτεμίου»!

Ούτε σκευωρίες, ούτε αποπροσανατολισμός της αντιπολίτευσης, ούτε κατασκευασμένη υπόθεση, ούτε fake news, ούτε συκοφαντίες, ούτε λάσπες, τίποτε. Καμία διάθεση υπεράσπισης την ώρα που το θέμα Πετσίτη τον (κατα)καίει τον φουκαρά τον Νίκο. Τον έστειλε κανονικά στο Διάστημα, σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, με τη φράση «Δεν γνωρίζω τη σχέση του κ. Παππά με τον κ. Αρτεμίου».

Κύριε Τζανακόπουλε, ντροπή. Αυτό μόνο έχω να (σας) πω.

Πολιτικό χιούμορ
Η συνάντηση που θα περιγράψω εν συνεχεία αφορά τον Κώστα, τον άρχοντα της Ραφήνας, Καραμανλή, αλλά δυστυχώς, τονίζω το δυστυχώς, για λόγους που δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν ανακοινώθηκε με τον τρόπο που ανακοινώνονται οι βαρυσήμαντες ανακοινώσεις: με δελτίο Τύπου ή με δήλωση κάποιου εκπροσώπου. Το πρώτο δεν το καταλαβαίνω. Το δεύτερο το αντιλαμβάνομαι – εκπρόσωπος του Καραμανλή δεν υπάρχει πια, από τη στιγμή που το σύστημα Τσίπρα έκανε τα γλυκά μάτια στον Βαγγέλη Αντώναρο και εκείνος την πάτησε σαν 15χρονο!

Εγώ την ανακάλυψα σε ένα banner του newpost.gr (banner και χαϊδευτικά «μπανεράκι» είναι πληρωμένη ηλεκτρονική καταχώριση, που παραπέμπει σε ένα site, που προφανώς απηχεί τις απόψεις εκείνου που πλήρωσε την καταχώριση). Αντιγράφω, ως έχουν (από αυτό το δεύτερο site το οποίο επιγράφεται neodimokratis.gr), αποσπάσματα του κειμένου:

«Με την καλή του φίλη Σοφία Λουκέρη και συγγραφέα του βιβλίου “Το τελευταίο εμπόδιο” που αφορά στην περίοδο διακυβέρνησης του, είχε το μεσημέρι της Πέμπτης συνάντηση ο Πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής.

Η συγκεκριμένη συνάντηση αυτή τη φορά είχε προεκλογικό χαρακτήρα, αφού η κα Λουκέρη έχει αποδεχθεί την πρόταση της Πειραιώς να είναι Υποψήφια Βουλευτής στην Α’ Αθηνών.

Ποιες ήταν οι συμβουλές του πρώην Πρωθυπουργού στην κα Λουκέρη για την υποψηφιότητα της; Δεσμευόμαστε να μην τις αποκαλύψουμε.

Το μόνο σίγουρο όμως είναι πως με την συγκεκριμένη υποψηφιότητα, τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσο και ο Κώστας Καραμανλής στέλνουν ένα ακόμη μήνυμα ενότητας, απέναντι σε όλους όσους επιχειρούν να δημιουργήσουν ανύπαρκτα ζητήματα στην μεταξύ τους σχέση».

Το κείμενο «κοσμείται» με δύο φωτογραφίες του ινδάλματος και της θαυμάστριας, και δεν το θεωρώ κατ’ ανάγκην κακό – η γυναίκα έγραψε 280 σελίδες πόνημα για να «ξεπλύνει» τον άρχοντα της Ραφήνας, από τις βαριές ευθύνες του για τη χρεοκοπία της χώρας. Αλλού θέλω να εστιάσω: ότι η κ. Λουκέρη «έχει αποδεχθεί την πρόταση της Πειραιώς να είναι Υποψήφια Βουλευτής στην Α’ Αθηνών»!

Αυτά να τα βλέπουν άλλοι, που παρακαλάνε να είναι υποψήφιοι – της κ. Λουκέρη τής έκαναν πρόταση, αλλά άγνωστο ποιος. Ο πρόεδρος Κυριάκος; Ο αντιπρόεδρος Αδωνις; Ο γραμματέας Αυγενάκης; Τείνω προς την πρώτη εκδοχή. Διότι όπως και το κείμενο εξηγεί «με την συγκεκριμένη υποψηφιότητα, τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσο και ο Κώστας Καραμανλής στέλνουν ένα ακόμη μήνυμα ενότητας»!!

Ποιος είπε ότι στην πολιτική δεν υπάρχει χιούμορ;

Χορηγοί
Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή και το Σάββατο που μας πέρασαν, είχε τίτλο «Τεχνολογικές εξελίξεις και Δικαιοσύνη», και είναι – εκ του τίτλου και μόνο, η κατάταξη – από αυτά που μπορεί να προκαλέσουν «τα πιο βαθιά χασμουρητά» (στίχος – δάνειο, από τραγούδι επιγραφόμενο «Νέο Κύμα», του κυρ Διονύση Σαββόπουλου, τον οποίο, και ευκαιρίας δοθείσης, χαιρετίζω εγκαρδίως).

«Μου φέρνουν ζάλη οι συγχορδίες κι ημικρανία οι ομοιοκαταληξίες

και μ’ εκνευρίζει αυτή η φωνή που όσοι πάει κι εξασθενεί

Οι εμπνεύσεις μου είναι γλωσσοδέτες, νιώθω συχνά σαν τους τριγύρω σκηνοθέτες

που οδηγήσαν μια γενιά στα πιο βαθιά χασμουρητά».

Τούτου δοθέντος απέφυγα τον κάματο να το παρακολουθήσω, παρότι καλός φίλος είχε την ευαισθησία αλλά και την καλοσύνη να μου αποστείλει μια πρόσκληση. Ή και να με… εκδικηθεί, ποιος ξέρει!

Αλλά αν δεχθούμε ότι ενήργησε καλοπροαίρετα και πάλι δεν αντελήφθην επαρκώς το νόημα της ενέργειας. Μου έστειλε την πρόσκληση για να παρακολουθήσω το συνέδριο – συνάθροιση σπουδαίων προσωπικοτήτων από τον χώρο της Δικαιοσύνης, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω τελούσε υπό την υψηλή αιγίδα της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, της κυρίας (Πολυ)Ξένης Δημητρίου ή να καγχάσω;

Διότι προσέχω στην πρόσκληση και τι παρατηρώ; Οτι υπήρξαν χορηγοί του διήμερου συνεδρίου. Και τι χορηγοί: μία διαδικτυακή πύλη (η μεγαλύτερη, αυτοπαρουσιάζεται, στο Διαδίκτυο) έτοιμου… φαγητού, μια γνωστή αλυσίδα… πίτσας, και ένα εμφιαλωμένο νερό!

Φυσικά στην πρόσκληση δεν αναφέρεται αν οι περί ου ο λόγος χορηγοί συνεισέφεραν σε… είδος (πίτσες, σουβλάκια κ.λπ.) ή σε χρήματα. Αλλά δεν είναι αξιοσημείωτη η παρουσία τους σε μια επιστημονική διημερίδα; Οχι, πείτε μου…