Αυτά έχει η επανάσταση

Αγριεύουν τα πράγματα στην Ιταλία. Ο κυβερνητικός συνασπισμός κατέθεσε αυτή την εβδομάδα στο Κοινοβούλιο δύο σχέδια νόμου που στρέφονται ευθέως εναντίον της κεντρικής τράπεζας. Το πρώτο δίνει εντολή στους ιδιοκτήτες της, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι ιδιωτικές τράπεζες, να πουλήσουν τις μετοχές τους στο υπουργείο Οικονομικών σε τιμές της δεκαετίας του 1930. Αυτό σημαίνει ότι η Τράπεζα της Ιταλίας θα εθνικοποιηθεί έναντι μόλις 156.000 ευρώ, ενώ ένας νόμος του 2014 είχε εκτιμήσει το μετοχικό της κεφάλαιο σε 7,5 δισεκατομμύρια!

Το δεύτερο σχέδιο νόμου ανακηρύσσει τον ιταλικό λαό ιδιοκτήτη των αποθεμάτων χρυσού της τράπεζας, που υπολογίζονται σε 91 δισεκατομμύρια ευρώ. «Ο χρυσός ανήκει στους Ιταλούς, όχι στους τραπεζίτες», λέει η Τζόρτζια Μελόνι, επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος «Αδέλφια της Ιταλίας» που, μαζί με τη Λέγκα του Σαλβίνι και τα Πέντε Αστέρια του Ντι Μάιο, απειλούν να βγάλουν τον κόσμο στους δρόμους για να πετύχουν τον σκοπό τους.

Αυτά βλέπει ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και μελαγχολεί. Ο γενικός γραμματέας της Λαϊκής Ενότητας θα κουβαλάει για πάντα τη ρετσινιά του «ριφιφί στο Νομισματοκοπείο» όταν το μόνο που έκανε – όπως ισχυρίζεται ο ίδιος – ήταν να προτείνει κάτι απλό και επαναστατικό: να «δανειστεί» το Δημόσιο τα ακυκλοφόρητα χαρτονομίσματα ύψους 22 δισεκατομμυρίων ευρώ που είχε στην κατοχή της η Τράπεζα της Ελλάδας. Το ρήμα βέβαια δεν είναι ακριβές, γιατί ο «δανεισμός» θα γινόταν με υπουργική απόφαση, χωρίς να ρωτηθεί η Τράπεζα. Αλλά αυτά έχει η επανάσταση.

Ο χρυσός ανήκει στους Ελληνες, όχι στους τραπεζίτες: να που για άλλη μια φορά τα άκρα συναντώνται. Αλλά ο Τσίπρας δεν τόλμησε να ακολουθήσει την ιδέα του τότε υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Γιατί; Επειδή είχε ήδη συμβιβαστεί πριν αναλάβει την εξουσία, υποστηρίζει ο Λαφαζάνης. Είχε πάει δύο ταξίδια και τα είχε βρει με τον Ομπάμα και την ευρωπαϊκή ελίτ.

Ούτε οι λαϊκιστές που κυβερνούν την Ιταλία τόλμησαν όμως να δοκιμάσουν στην πράξη τις ιδέες τους για έξοδο της χώρας από το ευρώ. Κι έτσι έμεινε μόνος ο γγ της ΛΑΕ να επιμένει ότι μέσα στην ευρωζώνη η Ελλάδα δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της και πρέπει να δοκιμάσει την τύχη της μόνη της. Προσοχή όμως – είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Newpost – δεν πρέπει να φύγουμε με τον χαώδη τρόπο που φεύγει η Βρετανία από την Ενωση, όχι, η έξοδος εδώ πρέπει να γίνει «υπό την ηγεμονία των προοδευτικών δυνάμεων και στη βάση ενός προγράμματος ανασυγκρότησης της χώρας μας με φιλολαϊκούς μετασχηματισμούς».

Σε αυτές τις δυνάμεις δεν περιλαμβάνεται φυσικά ο μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν όμως πάντα η Ζωή, ο Βαρουφάκης κι όλοι οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές της ΛΑΕ, έχει στελέχη η επανάσταση, υπομονή χρειάζεται, πίστη και αυταπάρνηση.