H κρίση ταυτότητας των Δημοκρατικών

Το πόρισμα του ειδικού εισαγγελέα Ρόμπερτ Μέλερ για την υποτιθέμενη εμπλοκή του Ντόναλντ Τραμπ και συνεργατών του στην προσπάθεια της Ρωσίας να επηρεάσει το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών του 2016 δεν ήταν αυτό που περίμεναν οι Δημοκρατικοί. Παρόλο που εδώ και περισσότερο από δύο χρόνια κατηγορούν τον αμερικανό πρόεδρο για το θέμα αυτό και συνεχίζουν να το πράττουν, φαίνεται ότι δεν θα δικαιωθούν.
Πλέον η μεγαλύτερη πρόκληση για τους Δημοκρατικούς είναι η παρουσίαση θετικής ατζέντας ενόψει του 2020. Οι υποστηρικτές του κόμματος αναρωτιούνται ποιος υποψήφιος μπορεί να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά τον Τραμπ στην προεκλογική περίοδο. Μία πρώτη έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αϊόβα, δείχνει πως ο γερουσιαστής του Βέρμοντ Μπέρνι Σάντερς και ο τέως αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν προηγούνται στις προτιμήσεις.
Ο πρώτος αναμένεται να δώσει αριστερό πρόσημο στην παράταξη, αν και η παρουσία του στην πολιτική τις τελευταίες δεκαετίες δεν προκαλεί ενθουσιασμό. Ο δεύτερος, που ακόμα δεν έχει ανακοινώσει την υποψηφιότητά του επισήμως, θεωρείται αξιόλογος και σοβαρός πολιτικός αλλά η μεγάλη ηλικία του αποτελεί μειονέκτημα. Υπάρχουν και άλλοι Δημοκρατικοί που θα διεκδικήσουν το χρίσμα, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους γερουσιαστές Μπέτο Ορούρκ και Καμάλα Χάρις από το Τέξας και την Καλιφόρνια αντίστοιχα.
Ενδεικτική, πάντως, της ανησυχίας που επικρατεί για την πιθανότητα επανεκλογής του Τραμπ το 2020 είναι η πρόταση ορισμένων Δημοκρατικών για κατάργηση του κολεγίου των εκλεκτόρων. Oι επόμενοι μήνες θα είναι εξαιρετικά δύσκολοι για την παράταξη. Η κριτική προς το πρόσωπο του Τραμπ έχει όρια, ενώ η γενική αντίληψη περί μεγαλύτερης συμμετοχής του κράτους δεν συγκινεί εύκολα μια κοινωνία που δεν είναι μαθημένη σε κοινωνικές παροχές αντίστοιχες με αυτές που προσφέρονται στην Ευρώπη.
Τα δεδομένα ίσως αλλάξουν όταν δοθεί το χρίσμα και ξεκαθαρίσουν οι προτεραιότητες του υποψηφίου προέδρου. Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, οι Δημοκρατικοί δεν διαθέτουν σαφή προσανατολισμό.
Ο δρ Γιώργος Ν. Τζογόπουλος είναι επιστημονικός συνεργάτης στο Begin Sadat Centre for Strategic Studies (Ισραήλ) και διδάσκων διεθνών σχέσεων στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης














