Το χθες και το σήμερα

Το απόγευμα της Κυριακής στο Παλαιό Φάληρο είχε μια νότα νοσταλγίας. Φυσικά σε συνδυασμό με την αύρα της σημερινής εποχής. Στο νεόκτιστο και κουκλίστικο κλειστό «Σοφία Μπεφόν» αγωνιζόταν (στο μπάσκετ) ο Πανιώνιος με τον Ολυμπιακό. Εκεί, ο απερχόμενος αλλά άκρως επιτυχημένος δήμαρχος, Διονύσης Χατζηδάκης, τίμησε την παλιά ποδοσφαιρική φρουρά του Πανιωνίου. Τον πρόεδρο του Ερασιτέχνη, τον Αρη Μισαηλίδη. Τον αρχοντικό Γιώργο Σκρέκη. Τον σπουδαίο Γιώργο Δέδε. Τον υπέροχο Στάθη Χάιτα. Τον ακάματο Χρήστο Εμβολιάδη. Οι αναμνήσεις χόρεψαν στους ρυθμούς του παρελθόντος και ο κόσμος στις εξέδρες χειροκρότησε πρόσωπα που σφράγισαν με την παρουσία τους αξέχαστες ημέρες του Πανιωνίου. Το να χτίζεις γέφυρες και να ενώνεις διαφορετικές γενιές, σίγουρα είναι ξεχωριστό και μπράβο σε όσους το σκέφθηκαν. Γιατί ο Πανιώνιος μολονότι είναι φιλοξενούμενος στο Παλαιό Φάληρο, πασχίζει να κρατηθεί στην κατηγορία, νιώθει τη ζεστασιά της έδρας και ελπίζει σύντομα οι δυσκολίες να φύγουν από μπροστά του. Και να συνεχίσει στην Α1.

Στο ματς επικράτησε εύκολα ο Ολυμπιακός. Μετά τις αρχικές δυσκολίες, έκανε περίπατο. Αυτό δεν μειώνει την προσπάθεια των (τυπικά) γηπεδούχων, ούτε όμως φανερώνει πολλά για τη φόρμα της ομάδας του Μπλατ. Πολύ απλά διότι εδώ και κάμποσες εβδομάδες, ο Ολυμπιακός πάει από τη ζέστη στο κρύο. Στα Κανάρια Νησιά σε καμιά φάση του αγώνα δεν φάνηκε ανταγωνιστικός. Η μεγάλη σε έκταση ήττα, προκάλεσε απορίες. Ούτε, λοιπόν, το εντυπωσιακό ρεκόρ στα τρίποντα που είχε κόντρα στον Πανιώνιο, μπορεί να σηματοδοτεί κάτι το ξεχωριστό. Ας το αξιολογήσουμε όπως πρέπει: εν όψει του αγώνα-τελικού με τη Ζαλγκίρις στο ΣΕΦ, οι παίκτες του Μπλατ εμφάνισαν διάθεση να παλέψουν πολλές φάσεις, να μην το βάλουν κάτω, να δείξουν ότι ο εγωισμός παραμένει ένα δυνατό τους χαρτί. Με τους Λιθουανός θα χρειαστούν πολλά παραπάνω. Οπως και συνδυασμό αποτελεσμάτων για να περάσουν στις 8 καλύτερες ομάδες που θα συνεχίσουν στα play offs. Για όσους δεν το έχουν ακόμη αντιληφθεί, με ή χωρίς τον Σπανούλη, με κουρασμένο ή όχι τον Πρίντεζη, ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε κομβικό σημείο. Διότι θα είναι αληθινό σοκ αν δεν περάσει στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Οχι γιατί αυτό δεν μπορεί να συμβεί στον αθλητισμό. Κάθε άλλο. Απλά, όταν έχεις κάνει τόσο δυνατή αρχή και χτίζεις ρεκόρ που συνεπάγεται με θεμέλια πρόκρισης, τότε η πίκρα από το κλακάζ στα προσεχή παιχνίδια είναι ακόμη μεγαλύτερη. Και αυτή δεν θέλουν να τη γευτούν στο Λιμάνι. Γιατί νιώθουν ότι δεν τους αξίζει.