Απόψε είναι η πιο κρίσιμη βραδιά

Μετά τη νίκη με αντίπαλο το Λιχτενστάιν, η Εθνική μας αγωνίζεται σήμερα με τη Βοσνία στη Ζένιτσα σε ένα ματς εξαιρετικά καθοριστικό: κάνοντας αποτέλεσμα με τους Βόσνιους θα μεγαλώσουν πολύ οι ελπίδες της να προκριθεί στην τελική φάση του Euro του 2020. Βέβαια καμία ομάδα δεν προκρίθηκε ούτε αποκλείστηκε ποτέ τη δεύτερη αγωνιστική μιας προκριματικής φάσης. Αλλά το θέμα με την Εθνική δεν είναι οι βαθμοί: είναι να ξαναβρεί λίγη αισιοδοξία, ελπίζοντας πως θα αφήσει πίσω της τις μαύρες μέρες που προηγήθηκαν.
Δηλώσεις
Το πόσο ανάγκη έχουν οι παίκτες της Εθνικής μας να αρχίσουν να πιστεύουν στον εαυτό τους το καταλάβαινες και από τις δηλώσεις που έκαναν μετά το ματς με το Λιχτενστάιν. «Είναι πολύ σημαντική η νίκη γιατί κάνουμε μια καινούργια αρχή, με καινούργιο προπονητή και καινούργια παιδιά στην ομάδα. Πετύχαμε μια νίκη που θα μας δώσει ώθηση. Πάμε στο επόμενο παιχνίδι να πάρουμε ό,τι μπορούμε» είπε ο Κώστας Φορτούνης ενώ ο έτερος σκόρερ, ο Τάσος Δώνης, χαρακτήρισε το αποτέλεσμα χρήσιμο για να φτιάξει το κλίμα. «Είναι πολύ σημαντικό η Εθνική να έχει οικογενειακό κλίμα. Είπαμε να κάνουμε μία νέα αρχή και να αφήσουμε πίσω την αποτυχία που είχαμε», τόνισε. Τι ότι η ομάδα πήρε ευτυχώς πολύ σοβαρά το ματς με το Λιχτενστάιν το καταλάβαινες και από όσα είπε ο «παλιός» που επέστρεψε, δηλαδή ο Δημήτρης Σιόβας. «Εχουμε πίεση γιατί θέλουμε να κάνουμε ένα καλό ξεκίνημα. Eίμαστε μία καινούργια ομάδα και αυτό μας δυσκολεύει λίγο. (…) Πρέπει να βρισκόμαστε στο επόμενο Euro, να φέρουμε ξανά τον κόσμο στο γήπεδο και να τον κάνουμε να αγαπήσει ξανά την Εθνική ομάδα» δήλωσε πριν από το ματς. Είναι καλό ότι οι παίκτες έχουν επίγνωση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η ομάδα – αλλά για την ώρα αυτό είναι το μόνο καλό. Διότι αν συνεχιστούν οι υπερβολές που ακούστηκαν για τη νίκη στο Λιχτενστάιν, απόψε στη Ζένιτσα θα ψάχνουμε πάλι να βρούμε τι φταίει και η ομάδα δεν μπορεί να κάνει δυο ματς της προκοπής στη σειρά.
Σαράγεβο
Είναι καλό ότι οι παίκτες δεν γύρισαν στην Ελλάδα μετά το ματς στο Λιχτενστάιν, αλλά πήγαν στο Σεράγεβο απευθείας. Αν γύριζαν εδώ θα τους έψηναν ότι με το Λιχτενστάιν έγινε μια καταπληκτική αρχή, ότι η ομάδα έχει βάθος, ότι η εμφάνιση ήταν σπουδαία κ.λπ. Η Εθνική μας απλώς κέρδισε το Λιχτενστάιν: δεν έκανε τίποτα το εξαιρετικό. Στην πραγματικότητα τα προκριματικά της ξεκινάνε απόψε.
Σωκράτης
Δύο μόνο τύχες μοιάζει να έχει η ομάδα του Αγγελου Αναστασιάδη. Η πρώτη είναι ότι έχει πολλά παιδιά που μοιάζουν να νοιάζονται πολύ για την Εθνική: με το Λιχτενστάιν οι καλύτεροι ήταν οι πρωτάρηδες (ο Κούτρης κι ο Μασούρας π.χ.), αλλά και κάποιοι που ξαναπήραν ευκαιρίες κι έδειξαν ότι θέλουν να είναι μέλη της ομάδας (ο Σιόβας, ο Δώνης, ο Σάμαρης). Η δεύτερη τύχη της είναι ότι η Βοσνία δεν είναι τίποτα σπουδαίο: στο ματς με την Αρμενία παρατάχθηκε με μια ενδεκάδα πολύ χειρότερη από εκείνη που είχε τη διετία 2016-17 όταν είχε ξαναπαίξει με την Εθνική μας στα τότε προκριματικά του Μουντιάλ. Εκείνη η ομάδα είχε τον Ιμπίσεβιτς, τον Λούλιτς, τον Γιάγιαλο, τον σπουδαίο τερματοφύλακα Μπέκοβιτς και τον τρελο-Βράνιες που στην καλή του μέρα δεν άφηνε σέντερ φορ να ακουμπήσει την μπάλα. Κυρίως είχε τον σούπερ φορ Τζέκο δυο χρόνια νεότερο: σήμερα έφτασε τα 33. Η Βοσνία που αγωνίστηκε με την Αρμενία ήταν γεμάτη από άγουρα παιδιά που έψαχναν τον Πιάνιτς και τον Τζέκο σε κάθε επίθεση παίζοντας ένα φριχτά προβλέψιμο και αργό ποδόσφαιρο. O προπονητής τους, ο κάποτε υπέροχος ποδοσφαιριστής Ρόμπερτ Προσινέσκι, κράτησε στον πάγκο τον γνωστό μας Γκόικο Τσίμιροτ (που αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ) και τον έμπειρο Σεντ Κολάσινατς για να τους χρησιμοποιήσει με την Ελλάδα, αλλά αμφιβάλλω αν οι δυο αυτοί καλοί παίκτες μπορεί να μεταβάλουν θεαματικά την ποιότητα των γηπεδούχων. Αλλωστε επιστροφές θα υπάρχουν και στη δική μας ομάδα: η προσθήκη και μόνο του ξεκούραστου Σωκράτη Παπασταθόπουλου μπορεί να βοηθήσει πολύ.
Οι άλλοι
Το μοναδικό συμπέρασμα που μπορεί να βγει για τον όμιλο της Εθνικής μας μετά την πρώτη αγωνιστική των προκριματικών αφορά τους άλλους – κι όχι την ομάδα μας: όποιος είδε τα παιχνίδια των Βόσνιων με την Αρμενία (2-1) και των Ιταλών με την Φινλανδία (2-0) κατάλαβε ότι ο όμιλος είναι βατός – το πράγμα μοιάζει πραγματικά με ευκαιρία. Οι Ιταλοί που έχουν αρκετούς νέους στην Εθνική τους ακόμα δεν έχουν ξεπεράσει το σοκ του αποκλεισμού από το Μουντιάλ της Ρωσίας: ο νέος τους ομοσπονδιακός, ο Ρομπέρτο Μαντσίνι, ακόμα ψάχνεται – οι Φινλανδοί στο Ούντινε, με τον Πούκι και τον Λουντ, έχασαν ευκαιρίες για να πάρουν βαθμό. Οι δε Αρμένιοι που έχασαν από τους μετριότατους Βόσνιους είναι ομάδα του ενός και μόνο ποδοσφαιριστή: ο Μικιταριάν ξεχωρίζει τόσο που καταλαβαίνεις γιατί, αν αυτός δεν κάνει τη διαφορά, η Αρμενία μπορεί να χάσει από τον καθένα: όχι τυχαία στο προηγούμενο τουρνουά οι Αρμένιοι έχασαν στην έδρα τους από το Γιβραλτάρ! Αλλά το θέμα είναι τι μπορεί η Εθνική μας κι αυτό θα το δούμε απόψε στη Ζένιτσα.
Επτά
Το ποδόσφαιρό μας έχει μια τρομακτική ανάγκη να ξαναεκπροσωπηθεί στα τελικά μιας μεγάλης διοργάνωσης: από το τελευταίο Ευρωπαϊκό που πήραμε μέρος έχουν περάσει επτά χρόνια και από το τελευταίο Μουντιάλ πέντε. Ολα αυτά τα χρόνια δεν πήγε πίσω μόνο η Εθνική, αλλά και συνολικά το ποδόσφαιρό μας. Σήμερα η ΕΠΟ επιτηρείται από τη FIFA, σαν να είναι η ομοσπονδία μιας αφρικανικής χώρας, ενώ στην UEFA ασχολούνται μαζί μας είτε για να τιμωρούν τις ομάδες μας για επεισόδια είτε για να γελάνε γιατί κάποιοι μπαίνουν με κουμπούρια στο γήπεδο, είτε για να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν δικαστές να ζητάνε να συνεχιστούν παιχνίδια τα οποία διακόπηκαν εξαιτίας τρομακτικών επεισοδίων. Χρειάζεται σύντομα η Εθνική μας να υπενθυμίσει στους ξένους ότι στην Ελλάδα παίζεται και ποδόσφαιρο κι ότι δεν είναι μια χώρα που οι δικαστές μετατρέπονται σε διαιτητές και οι παράγοντες σε καουμπόηδες.
Ταλέντο
Και οι παίκτες έχουν μια χρυσή ευκαιρία να ανεβάσουν τα κασέ τους: μια πρόκριση θα τραβούσε την προσοχή των ομάδων του εξωτερικού που θα έδιναν και σε έλληνες παίκτες μεγάλα συμβόλαια. Ταλέντο έχουν οι παίκτες μας: ξαναδείτε τα γκολ που πέτυχαν το περασμένο Σάββατο ο Φορτούνης και ο Δώνης. Είναι από τα ωραιότερα. Το μόνο κακό είναι ότι τα πέτυχαν με αντίπαλο το Λιχτενστάιν…













