Ζητούνται moderators πλήρους απασχόλησης

Εχουν περάσει 11 ολόκληρες ημέρες. Αλλα θέματα έχουν έρθει να καταλάβουν τις πρώτες θέσεις της επικαιρότητας. Η ίδια η Τζασίντα Αρντερν, η νεοζηλανδή πρωθυπουργός που παρέδωσε όλο αυτό το διάστημα μαθήματα ηγεσίας (και ναι, ας το πούμε ευθέως, γυναικείας ηγεσίας, στα καλύτερά της, με ενσυναίσθηση, αποφασιστικότητα και κοινή λογική), σήμανε χθες την αρχή της επιστροφής στην κανονικότητα, προαναγγέλλοντας μία 24ωρη επίσημη επίσκεψή της την επόμενη εβδομάδα στην Κίνα, τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Νέας Ζηλανδίας – επίσκεψη που είχε ήδη προγραμματιστεί, αρχικά μάλιστα με πολύ μεγαλύτερη διάρκεια, και αναβληθεί λόγω των γεγονότων. Μία ειδική, ανεξάρτητη επιτροπή, θα αναλάβει να διερευνήσει τα πώς και τα γιατί της επίθεσης ενός αυστραλού ακροδεξιού σε δύο τεμένη του Κράισττσερτς. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η ζωή προχωράει. Οπως επισήμανε χθες και η ίδια η Αρντερν, ωστόσο, το βίντεο της σφαγής, ή τουλάχιστον αποσπάσμα από αυτό, εξακολουθεί να είναι διαθέσιμο στα σόσιαλ μίντια, παρ’ ότι έχει κριθεί από μέρες παράνομο, παρ’ όλες τις προσπάθειες των εταιρειών τεχνολογίας να το αφαιρέσουν.
Πολλές κριτικές έχουν διατυπωθεί για την αδυναμία του Facebook, του Τwitter, του YouTube κ.ο.κ. να καταπολεμήσουν αυτό το φαινόμενο. Εκατομμύρια χρήστες μοιράζονται, online ή και offline, την ίδια απορία: «Είναι τρελό το πώς το Facebook μπλοκάρει σε χρόνο DT τη φωτογραφία ενός γυμνού γυναικείου στήθους και αφήνει ένα βίντεο τρομοκρατικής επίθεσης να μεταδίδεται ζωντανά». Βασικά δεν είναι και τόσο τρελό. Στην πραγματική ζωή, ακόμα και ένα νεογέννητο μπορεί να αναγνωρίσει ένα στήθος. Δεν μπορεί όμως να αναγνωρίσει μία ομιλία του Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι και τόσο νοήμων όσο δείχνει. Οι αλγόριθμοι εντοπισμού περιεχομένου λειτουργούν απείρως καλύτερα με τα γυναικεία στήθη παρά με την τρομοκρατία. Με τα γνωστά, συχνά τραγελαφικά, ενίοτε τραγικά αποτελέσματα.
Η αλήθεια είναι βέβαια πως τα σόσιαλ μίντια είναι πολύ αποτελεσματικότερα σε ό,τι αφορά την αφαίρεση του ισλαμιστικού παρά του ακροδεξιού περιεχομένου. Για έναν απλό λόγο: μετά το κύμα των τζιχαντιστικών επιθέσεων που έπληξαν τη Γαλλία, τη Βρετανία και τη Γερμανία το 2015 και το 2016, ήταν τόσο μεγάλη η πίεση των κυβερνήσεων, που υιοθέτησαν δρακόντεια μέτρα. Η μεγάλη πλειοψηφία των προπαγανδιστικών βίντεο της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος μπλοκάρεται σήμερα αυτομάτως στο YouTube, όπως και στο Facebook, πριν καν μπορέσει να τα δει κάποιος χρήστης. Η έμφαση στη φράση «η πίεση των κυβερνήσεων»: ένας από τους λόγους που ο νεοναζισμός και τα ισλαμόφοβα περιεχόμενα γίνονται σαφώς πιο ανεκτά στα σόσιαλ μίντια είναι γιατί λίγοι πολιτικοί ιθύνοντες έχουν αναγάγει το πρόβλημα αυτό σε προτεραιότητα. Μια ματιά στο Τwitter του Ντόναλντ Τραμπ και τις δηλώσεις που έκανε μετά τη σφαγή στο Κράισττσερτς αρκεί για να πείσει.
Σημαίνουν όλα αυτά ότι οι εταιρείες τεχνολογίας δεν έχουν ευθύνες; Οχι. Δείχνουν όλα αυτά ότι κάποιες φορές μπορεί να τις χρησιμοποιούμε ως αποδιοπομπαίους τράγους; Ο δράστης της σφαγής στο Κράισττσερτς (το ζήτησε η Τζασίντα Αρντερν, το κάνουμε πραγματικότητα, δεν γράφουμε, δεν λέμε το όνομά του) μετέδιδε επί 17 λεπτά ζωντανά το βίντεό του. Συνολικά 200 χρήστες το παρακολούθησαν, εκείνα τα 17 λεπτά. Πέρασαν όμως συνολικά 29 λεπτά, στο μεταξύ το είχαν παρακολουθήσει ακόμη 4.000 άνθρωποι, μέχρι να αποφασίσει ένας χρήστης να πατήσει το κουμπάκι της «αναφοράς», να ενημερώσει το Facebook ώστε αυτό να πάρει μέτρα. Είκοσι εννέα λεπτά. Τέσσερις χιλιάδες άνθρωποι. Μόνο ένας από αυτούς σοκαρίστηκε τόσο ώστε να κάνει «αναφορά». Οι υπόλοιποι στην καλύτερη περίπτωση αδιαφόρησαν, στη χειρότερη φρόντισαν να σώσουν, να αναπαραγάγουν, να διασπείρουν το βίντεο. Το ίδιο το Facebook ανακοίνωσε πως μέσα σε 24 ώρες διέγραψε 1,5 εκατομμύριο βίντεο της επίθεσης, το 1,2 εκατομμύριο από αυτά «με το που φορτώθηκαν». Που σημαίνει, με απλά λόγια, ότι κάπου 300.000 βίντεο της επίθεσης ανέβηκαν μέσα σε μία μέρα μόνο στον συγκεκριμένο ιστότοπο. Για «δεκάδες χιλιάδες βίντεο» έκανε λόγο, από την πλευρά του, το YouTube.
Ισως κάποιος ερευνητής μελλοντικά να καταφέρει να δώσει έναν απόλυτο αριθμό του μίσους. Αλλά μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα «ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, σε ολόκληρο τον κόσμο, που θέλησαν να διασπείρουν τις εικόνες της σφαγής 50 ανθρώπων σε δύο τεμένη;», μπορούμε να επιχειρήσουμε ήδη από τώρα. Πολλοί νεοναζί ή εξτρεμιστές, φυσικά. Αλλά και ανεκδιήγητοι, ανόητοι χρήστες, που απλώς αναζητούσαν κοινό. Και αδίστακτα μέσα «ενημέρωσης», φυσικά, όπως το Sky News ή η «Daily Mirror» – και αρκετοί ελληνικοί ιστότοποι, το είπαμε ξανά. Που σε πολλές περιπτώσεις βάλθηκαν να δημοσιεύουν κατόπιν μύδρους εναντίον των εταιρειών τεχνολογίας. Και αφήνουν σταθερά τους χρήστες τους να ξερνούν ανενόχλητοι μίσος στα σχόλια. Το βλέπουμε καθημερινά το έργο, το έχουμε συνηθίσει. Δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα από το να βάλεις έναν moderator μέσα στο κεφάλι σου. Είναι απείρως πιο εύκολο να ζητάς κάτι τόσο ανεδαφικό όσο έναν moderator πίσω από κάθε χρήστη.













