Μπέρκοου εναντίον Μέι, το νέο Brexit δράμα

O Τζον Μπέρκοου, πρόεδρος της βρετανικής Βουλής, δεν επιτρέπει στην Τερίζα Μέι να φέρει προς ψήφιση για τρίτη φορά τη συμφωνία εξόδου από την ΕΕ. Το επιχείρημά του είναι ότι η συνεχής επανάληψη μιας ψηφοφορίας για το ίδιο θέμα συνιστά κατάχρηση του χρόνου των βουλευτών. Ο Σπίκερ (όπως είναι ο τίτλος του στα αγγλικά) επικαλείται αντίστοιχες αποφάσεις προκατόχων του σε βάθος χρόνου, από τον 17ο αιώνα μέχρι πρόσφατα.
Είναι λογικό ο Μπέρκοου να είναι δημοφιλής στην υπόλοιπη Ευρώπη που αντιπαθεί το Brexit εξίσου με εκείνον. Ενας νευρώδης περφόρμερ, με επίγνωση της θεατρικότητας που απαιτεί ο ρόλος του, ο πρόεδρος είναι «περισσότερο αναγνωρίσιμος από τους αρχηγούς των βρετανικών κομμάτων στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη», σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ». Οσοι θέλουν την παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ θεωρούν ότι ο Σπίκερ ανέλαβε τις ευθύνες που αποφεύγει να πάρει απέναντι στο παράλογο Brexit η πρωθυπουργός Τερίζα Μέι ή ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Τζέρεμι Κόρμπιν.

Είναι μια πολύ καλή αφήγηση για να είναι αληθινή.
Το Brexit δεν είναι απλώς ένα ακόμη νομοσχέδιο, με το οποίο η κυβέρνηση καταχράται τον χρόνο των βουλευτών. Αντιθέτως, συνιστά το κορυφαίο μεταπολεμικό δίλημμα της χώρας. Ανεξαρτήτως των τακτικισμών της Μέι, η ερώτηση για τη συμφωνία δεν αποσπά τη Βουλή από σημαντικό νομοθετικό έργο, αφού με το Brexit προ των πυλών αυτό ουσιαστικά δεν υπάρχει. Επιπλέον, λίγες ημέρες πριν, το Σώμα υπερψήφισε την πρόταση με την οποία η πρωθυπουργός πρότεινε επανάληψη της ψηφοφορίας. Τέλος, η ιστορική πρακτική του Westminster δεν είναι πανάκεια, αφού ο ίδιος ο Μπέρκοου, στις αρχές του χρόνου, για να εξηγήσει την έγκριση remain τροπολογίας χωρίς ιστορικό προηγούμενο επί της διαδικασίας είχε υποστηρίξει ότι οι «κανονισμοί υπάρχουν για να αλλάζουν».
Ακόμη και αν ο πρόεδρος είχε άλλη ερμηνεία, δεν χρησιμοποίησε τις λεγόμενες «συνήθεις οδούς» συνεννόησης στη βρετανική Βουλή. Είναι οι άτυπες συζητήσεις προθέσεων ανάμεσα στα κόμματα, έτσι ώστε να υπάρχει πάντα ένα ελάχιστο επίπεδο συνεννόησης πριν φτάσουμε στην αίθουσα συνεδριάσεων. Ο Σπίκερ όχι μόνο δεν είχε προϊδεάσει την κυβέρνηση για την πρωτοβουλία του, αλλά την περιέβαλε με αχρείαστο δράμα, το οποίο της προσέδωσε αυτομάτως πολιτικό χαρακτήρα, παράταιρο για τον θεσμικό ρόλο του προέδρου. Η αιφνιδιαστική, προσωπική ανακοίνωση σε απευθείας σύνδεση με τα ειδησεογραφικά μέσα συνιστά παρέμβαση στην εξέλιξη του Brexit, και όχι απλώς ένσταση επί της κυβερνητικής μεθόδευσης. Ούτε φυσικά η Μέι προϊδέασε τον Μπέρκοου για την πρόθεσή της να τον παρακάμψει και να προχωρήσει με την ψηφοφορία της την επόμενη εβδομάδα.
Η ταλαιπωρημένη από το Brexit βρετανική Βουλή ετοιμάζεται τώρα για μία ακόμη δοκιμασία, αυτή τη φορά με τη μορφή μονομαχίας ανάμεσα στον πρόεδρό της και την πρωθυπουργό.