Μπούμερανγκ ο εμπορικός πόλεμος Τραμπ

Ο εμπορικός πόλεμος του Ντόναλντ Τραμπ με την Κίνα διαρκεί τώρα πάνω από έναν χρόνο και μπορεί να κλιμακωθεί περισσότερο.

Για να είναι επιτυχημένη μια στρατηγική, οι πολιτικοί πρέπει να αποφεύγουν την υπερβολική ρύθμιση της οικονομίας και οι ιδιωτικές οικονομικές δραστηριότητες πρέπει να διεξάγονται με ίσους όρους ανταγωνισμού. Εάν μια μεγάλη χώρα όπως η Κίνα παρεμβαίνει με τρόπους που επηρεάζουν την παγκόσμια αγορά – όπως η επιδότηση της παραγωγής χάλυβα – μια πολυμερής απάντηση είναι η καλύτερη πολιτική. Σε μια αλληλοσυνδεόμενη παγκόσμια οικονομία, όλες οι χώρες πρέπει να συνεργαστούν.

Η διοίκηση του Τραμπ διαφωνεί. Ωστόσο, οι καταγγελίες της για «αθέμιτους» δασμούς είναι δύσκολο να ληφθούν σοβαρά υπόψη, δεδομένου ότι οι ΗΠΑ αυξάνουν τους δικούς τους εμπορικούς δασμούς. Εάν η ιστορία είναι οδηγός, η σημερινή αμερικανική προσέγγιση στο εμπόριο θα έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση των οικονομικών επιδόσεων των ΗΠΑ, επειδή οι παλιότερες βιομηχανίες θα δεχτούν πλήγμα, ενώ οι βιομηχανίες του αύριο θα στερηθούν τις επενδύσεις.

Η μεγάλη ειρωνεία είναι ότι εάν η Κίνα, η Ινδία και άλλες αναπτυσσόμενες χώρες συνεχίσουν να καταργούν τον προστατευτισμό και να δημιουργούν ίσους όρους ανταγωνισμού, θα γίνουν ισχυρότερες και ανταγωνιστικότερες έναντι των ΗΠΑ. Ως χώρα με ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία, η Ινδία θα πρέπει να είναι φίλη για την Αμερική, κυρίως λόγω των προσπαθειών της να περιορίσει την Κίνα. Η απόφαση της διοίκησης του Τραμπ να έλθει σε αντιπαράθεση με τη χώρα δεν έχει νόημα.

Πράγματι, πίσω από όλες τις εμπορικές κινήσεις του Τραμπ υπάρχει ένα διεστραμμένο ντιλ. Οι ΗΠΑ απειλούν ουσιαστικά να βλάψουν τη δική τους οικονομία, εκτός εάν άλλες χώρες καταργήσουν τις προστατευτικές πολιτικές τους και γίνουν πιο ανταγωνιστικές. Αλλά αν ο στόχος είναι να προστατευθούν οι παραγωγοί των ΗΠΑ από τον ξένο ανταγωνισμό, η διοίκηση πρέπει να κάνει ακριβώς το αντίθετο: να ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες οικονομίες να αυξήσουν την εξάρτησή τους από τις αναποτελεσματικές κρατικές επιχειρήσεις, να τις προστατεύουν από τον ξένο ανταγωνισμό και να επιτρέπουν πολιτικές παρεμβάσεις στην οικονομία. Αυτό, μαζί με τις υψηλότερες επενδύσεις στην έρευνα, την εκπαίδευση και τις υποδομές, θα εξασφάλιζε την παγκόσμια οικονομική υπεροχή της Αμερικής για τις επόμενες δεκαετίες.

Η Αν Κρούγκερ είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και πρώην αναπληρώτρια διευθύνουσα σύμβουλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Είναι καθηγήτρια Διεθνούς Οικονομικής Επιστήμης στη Σχολή Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και συνεργάτιδα στο Κέντρο Διεθνούς Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ.