Η παράνοια της διπλανής πόρτας

Μας το υπενθυμίζει ο τρόπος που η Ναύπακτος, μια γραφική πόλη 15.000 κατοίκων, μπήκε στον παγκόσμιο χάρτη της μισαλλοδοξίας: Αν η παράνοια εκδηλώθηκε κάπου στη Νέα Ζηλανδία είναι επειδή υπάρχει μια παράνοια που βράζει στο βαθύ Διαδίκτυο. Μας υπενθυμίζει ακόμη ότι παράνοια δεν κοχλάζει μόνο, είναι και παγκοσμιοποιημένη. Και είναι και θεμελιωμένη στην ιδεολογική χρήση της Ιστορίας – σε μια χρήση που μετατρέπει τον Θερβάντες, το άγαλμα του οποίου κοσμεί εδώ και μερικά χρόνια το λιμάνι της Ναυπάκτου, σε πρότυπο τουρκοφάγου για κάποιον που χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά εισβάλλει οπλισμένος σε δυο τεμένη και σκοτώνει πενήντα ανθρώπους.

Είναι μια παράνοια πιο επικίνδυνη ακόμη και από εκείνη που πυροδοτείται από ένα βίντεο γκέιμ. Είναι μια παράνοια ηρωοποιημένη από μια ναυμαχία που έγινε πριν από σχεδόν πέντε αιώνες και, άθελά του ασφαλώς, από έναν σπουδαίο συγγραφέα που συμμετείχε σε αυτή για να δει το αριστερό του χέρι να αχρηστεύεται και να περιγράψει με το δεξί στον Δον Κιχώτη την υπερηφάνειά του για τη συμμετοχή του σε κάτι που για την εποχή εκείνη ήταν ένα χριστιανικό έπος. Δεν είναι ο φανταστικός κόσμος ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού που θρέφει την παράνοια, είναι ο πραγματικός ενός ιστορικού γεγονότος. Και αντίθετα από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα ιστορικά γεγονότα δεν γίνονται η πρώτη ύλη μόνο κάποιου σαν τον Τάραντ. Γίνεται και η πρώτη ύλη για εκατομμύρια φανατικούς σε όλον τον κόσμο που αναζητούν στην Ιστορία λόγους για να αναπαράγουν το μίσος τους: «Η Αγία Σοφία θα ελευθερωθεί από τους μιναρέδες και η Κωνσταντινούπολη θα ανήκει ξανά δικαιωματικά τους χριστιανούς» γράφει στο μανιφέστο του ο Τάραντ, αλλά είναι μια φράση που θα μπορούσε να τη δει κανείς κι αλλού, γραμμένη στα ελληνικά, ειπωμένη από κόμματα που διεκδικούν την είσοδό τους στη Βουλή, βγαλμένη από τα χείλη των οπαδών τους.

Δεν είναι όλοι αυτοί υποψήφιοι μακελάρηδες. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η παράνοια είναι τόσο μακριά όσο είναι η Νέα Ζηλανδία και τόσο αχανής όσο αχανές είναι και το Διαδίκτυο. Σημαίνει, αντίθετα, πως η παράνοια του Τάραντ θα είναι πάντα μια παράνοια της διπλανής πόρτας.