Η ώρα του εισαγγελέα

Υπάρχει σωτηρία για το ελληνικό ποδόσφαιρο; Αλλαξε ο νόμος, έγινε πιο αυστηρός, αφαιρούνται βαθμοί, απαγορεύονται οι μετακινήσεις των οπαδών, πέφτουν βροχή τα πρόστιμα. Αποτέλεσμα, μηδέν. Ηρθαν ξένοι διαιτητές, κι αυτοί διακόπτουν παιχνίδια.

Αλήθεια, πόσο βελτιώθηκαν οι συνθήκες στο ελληνικό ποδόσφαιρο μετά τις τόσες και τόσες εξαγγελίες και τα παχιά λόγια, πρώτα του Κοντονή και στη συνέχεια του Βασιλειάδη;

Πώς αισθάνθηκαν άραγε χθες ο πρώην και ο νυν επικεφαλής του ελληνικού αθλητισμού βλέποντας το Ολυμπιακό Στάδιο να μοιάζει με ξέφραγο αμπέλι, να κάνουν «ντου» στον πάγκο του Ολυμπιακού χουλιγκάνοι οπλισμένοι με μαχαίρι, να ακούγονται εκρήξεις από τον περιβάλλοντα χώρο και να πλημμυρίζει η ατμόσφαιρα με χημικά;

Πόσο σημασία έχει αν θα αφαιρεθούν βαθμοί από τον Παναθηναϊκό, αν μαδηθεί το Τριφύλλι, αν θα κλείσει το γήπεδό του, αν ο Ολυμπιακός πάρει το ντέρμπι στα χαρτιά;

Μήπως τελικά το πρόβλημα αυτό καθαυτό δεν είναι το ποδόσφαιρο αλλά η γενικότερη αποχαλίνωση της κοινωνίας, λόγω του πνεύματος ατιμωρησίας που καλλιεργεί η κυβέρνηση για τους μπαχαλάκηδες;

Λόγω της ανικανότητας της αστυνομίας να επιβάλλει την τάξη;

Πόση συγγένεια, αλήθεια, μπορεί να έχουν τα επιχειρησιακά σχέδια της πυρκαγιάς στο Μάτι με την ανικανότητα ελέγχου εκατό αλητών που αλωνίζουν στα γήπεδα;

Πόσο απέχει το «να καούν για να βάλουν μυαλό ρε φίλε. Τα όρνια να μείνουν εκεί» με τη χθεσινή αδράνεια της αστυνομίας;

Μήπως ήρθε η στιγμή να δώσει εντολή ο εισαγγελέας για να ανοίξουν τα τηλέφωνα και οι ασύρματοι και να μάθουμε ποιος λέει τι και σε ποιον σ’ αυτή την αστυνομία που αποτελεί εικόνα και ομοίωση του ρημαδοκράτους μας; Ή θα συνεχίσουμε να μιλάμε για το δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο και την τιμωρία που αντιμετωπίζει ο Παναθηναϊκός;