Αντέχει το μπάσκετ;

Είναι πλέον οριστικό. Το κουνήσανε το τάβλι οι αδελφοί Αγγελόπουλοι. Δεν μεταβαίνει ο Ολυμπιακός. Δεν γίνεται το ντέρμπι. Αποβάλλονται οι Ερυθρόλευκοι από την Α1. Τινάζεται στον αέρα το πρωτάθλημα. Διάλειμμα ολίγων λεπτών για μια ιδιαίτερα διδακτική ιστορία. Πάει ένα ζευγάρι στον Χότζα να τους λύσει τις διαφορές. Μιλάει πρώτη η γυναίκα, την ακούει ο Χότζας κι αποφαίνεται. «Δίκιο έχεις». Μιλάει ο άντρας, τον ακούει ο Χότζας, «δίκιο έχεις». Ενας τρίτος που παρίσταται παρεμβαίνει. «Πώς γίνεται Χότζα να έχουν δίκιο και οι δύο»; Ψύχραιμος ο Χότζας, του δίνει την απάντηση. «Κι εσύ δίκιο έχεις». Ο Παναθηναϊκός λέει να εφαρμοσθούν οι νόμοι και οι κανονισμοί. Ποιος μπορεί να του πει ότι έχει άδικο. Εχει όμως και ο Ολυμπιακός τη δικιά του επιχειρηματολογία.

Διακύβευμα
«Ετσι όπως παίζεται το παιχνίδι, θεωρώ ότι αδικούμαι. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες δεν παίζω. Αν δεν σφυρίζουν στα μεταξύ μας παιχνίδια ξένοι διαιτητές αποχωρώ. Ξέρω τις συνέπειες. Κι αναλαμβάνω το κόστος». Μία 100% μονομερής πράξη που έχει κάθε δικαίωμα να την πάρει. Και δεν πρόκειται για απόφαση της στιγμής. Οτι θύμωσα πάνω στα νεύρα μου. Είναι εκτίμηση σε βάθος χρόνου, ότι το παιχνίδι δεν παίζεται στα ίσα. Εχει δίκιο ή άδικο ο Ολυμπιακός; Αδιάφορο. Εχει λίγο ή πολύ δίκιο; Επίσης αδιάφορο. Να θυμίσουμε εδώ, ότι δεν υπάρχει πάπλωμα. Δεν υπάρχει οικονομικό διακύβευμα. Ο πρωταθλητής δεν παίρνει τίποτα παραπάνω από το τσίγκινο κύπελλο. Τα συμβόλαια στην Ευρωλίγκα είναι εγγυημένα. Δεν είναι ποδόσφαιρο το μπάσκετ. Που ο πρωταθλητής έχει σημαντικό πλεονέκτημα. Για την είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και τα 25+ εκατομμύρια ευρώ που συνεπάγεται.

Τελεσίγραφο
Κανείς δεν έχει να κερδίσει ή να χάσει κάτι πέρα από το ονόρε. Ενα περισσότερο πρωτάθλημα. Ο Ολυμπιακός μετράει 12. Ο Παναθηναϊκός 36. Ακριβώς τα τριπλάσια. Αλλάζει κάτι αν οι Πράσινοι τα κάνουν 37 ή οι Κόκκινοι 13; Αμφότεροι βέβαια δεν παίζουν μόνοι τους. Υπάρχουν και οι φορείς. Η διοργανώτρια Αρχή. Η Ομοσπονδία. Το υφυπουργείο Αθλητισμού. Κι επειδή όλα αυτά δεν είναι γενικά και αφηρημένα υπάρχει στο άθλημα η αρχή του ενός ανδρός. Που ακούει στο όνομα Γιώργος Βασιλακόπουλος. Που θεωρεί το μπάσκετ ιδιοκτησία του. Οχι στα λόγια. Στην πράξη. Κι εδώ είναι που μπαίνει το ερώτημα. Αντέχει το μπάσκετ; Αντέχει το μπάσκετ χωρίς τον Ολυμπιακό; Η απάντηση είναι προφανής. Δεν πρόκειται για πρωτάθλημα 14 ομάδων. Για πρωτάθλημα δύο ομάδων πρόκειται. Φεύγοντας ο ένας από τους δύο, πάπαλα. Τέλος. Θα μου πείτε τώρα κι αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υποκύψουν όλοι στο κόκκινο τελεσίγραφο;

Μπαλάκι
Συζητήσιμο. Θα περίμενες ωστόσο μία κίνηση διπλωματίας. Αντί ο Γ. Βασιλακόπουλος, που λέγαμε, να στυλώσει τα πόδια. Θα μπορούσε π.χ. να πει «ΟΚ, να έρθουν οι ξένοι διαιτητές αλλά δεν γίνεται ν’ αλλάξουν οι κανόνες του παιχνιδιού μεσούσης της περιόδου. Να φέρουμε ξένους από την επόμενη αγωνιστική περίοδο». Μία χειρονομία καλής θελήσεως. Που θα πέταγε το μπαλάκι στον Ολυμπιακό. Τίποτα. ΟΚ. Και ποιος είναι τελικά ο κερδισμένος και ποιος ο χαμένος; Ο Ολυμπιακός θα πάει να παίξει στη Αδριατική Λίγκα κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ο Βασιλακόπουλος θεωρεί ότι νίκησε; Οι ξένοι διαιτητές σε έξι-επτά παιχνίδια τον χρόνο είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου; Αν ερχόντουσαν θα έχανε το μπάσκετ; Και τώρα που τηρούνται οι νόμοι και οι κανονισμοί κερδίζει; Οι απαντήσεις προφανείς.