Η αμφισβήτηση του ευαγγελίου

Ο «ποδοσφαιρικός πολιτισμός», όπως αποκαλούν οι ημεδαποί επαΐοντες το αγγλικό ποδόσφαιρο, κινδυνεύει να μετατραπεί σε Ατλαντίδα.

Αποτελεί κοινό τόπο των ημιμαθών – πολιτικών, δημοσιογράφων, φιλάθλων – έπειτα από επεισόδια στα ελληνικά γήπεδα η επίκληση της Θάτσερ, του διεθνούς αποκλεισμού των αγγλικών ομάδων και των μέτρων που έλαβε η βρετανική κυβέρνηση για την καταπολέμηση του χουλιγκανισμού.

Η απουσία αστυνομικών από τις εξέδρες αποτελούσε ισχυρό χαρτί στην επιχειρηματολογία για την ευθύνη των ομάδων απέναντι στη βία.

Ηταν μια επιτυχημένη προσπάθεια του πιλάτειου νιψίματος των χειρών της εκάστοτε κυβέρνησης για την αυξανόμενη με γεωμετρική πρόοδο βία στα γήπεδα.

Τώρα όλη αυτή η επιχειρηματολογία αμφισβητείται από τους ίδιους τους εμπνευστές της, τους Βρετανούς.

Η εισβολή φιλάθλων σε δύο γήπεδα και ο προπηλακισμός ποδοσφαιριστών στην Πρέμιερ Λιγκ και την Τσάμπιονσιπ ανέδειξε μια αλήθεια που μέχρι σήμερα αγνοούσαμε. Η απουσία της αστυνομικής στολής από τις εξέδρες και η αντικατάστασή της από τις φόρμες των stewards τείνει να δημιουργήσει αντικοινωνικές συμπεριφορές. Το λέει ο επικεφαλής του τμήματος αστυνόμευσης του ποδοσφαίρου, Μαρκ Ρόμπερτς.

Η εισβολή των δύο φιλάθλων αυτή τη φορά πήρε μεγαλύτερη έκταση λόγω του θανάτου από επίθεση με μαχαίρι 285 ανθρώπων στην Αγγλία και την Ουαλία από πέρυσι τον Μάρτιο. Τι θα γινόταν αν κάποιος από τους εισβολείς κρατούσε μαχαίρι;

Οι Βρετανοί αρχίζουν να αμφισβητούν το Ευαγγέλιο των μέτρων κατά του χουλιγκανισμού που οι ίδιοι έχουν γράψει.

Η αίσθηση που υπάρχει τώρα είναι πως η αστυνομία πρέπει να είναι παρούσα στις εξέδρες. Ποιος θα καλύψει όμως το κόστος όταν η βρετανική κυβέρνηση έχει μειώσει τον αριθμό των αστυνομικών κατά 22.000 την τελευταία δεκαετία και οι τοπικές Αρχές αρνούνται να στερήσουν την ασφάλεια από την ευρύτερη κοινότητα τις ημέρες των αγώνων;

Η κουλτούρα που δημιουργείται και αποκαλύπτεται από τον αριθμό των επιθέσεων θεωρεί ασήμαντους τους stewards οι οποίοι άλλωστε δεν έχουν δικαίωμα να συλλαμβάνουν.

Η Αγγλία είναι έτοιμη να αναθεωρήσει αυτά τα οποία εμείς θαυμάζουμε και θέλουμε να υιοθετήσουμε.