Eτσι θα σφάζονται κι αύριο

Ενας ακόμα νεκρός κρατούμενος, από συμπλοκή, στις φυλακές Κορυδαλλού. Με κομμένη την καρωτίδα. Κι οκτώ τραυματίες. Ενας εκ των οποίων σε σοβαρή κατάσταση. Είδηση ρουτίνας. Τον Ιανουάριο, είχαν σφάξει σαν αρνί (όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο Αραβαντινός) αλβανό κρατούμενο. Αν πας λίγο πιο πίσω θα βρεις «άγρια συμπλοκή 60 κρατουμένων, στις φυλακές Δομοκού. Τέσσερις τραυματίες, ο ένας σοβαρά». «Τραυματίες από συμπλοκή στις φυλακές Χίου». «Αιμόφυρτος στο κελί του, 52χρονος βαρυποινίτης στον Δομοκό. Νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση». «Αιματηρή συμπλοκή στις φυλακές Αυλώνα με 14 τραυματίες». «Συμπλοκές στις φυλακές Αγίου Στεφάνου, Πάτρας».

Κολομβία

Αν δεν υπάρχουν νεκροί, οι σχετικές ειδήσεις περνάνε μπορείς να πεις απαρατήρητες. «Αιματηρή συμπλοκή στις φυλακές Γρεβενών. Νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση αλβανός κρατούμενος». Στις φυλακές Κασσάνδρας, Βόλου, στο σωφρονιστικό κατάστημα Αλικαρνασσού κ.λπ. Με τον πρόεδρο των σωφρονιστικών υπαλλήλων, αναφερόμενος στο τελευταίο θανατηφόρο περιστατικό, να τονίζει, «είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι θα μιλήσουμε ξανά για το ίδιο θέμα σύντομα». Και να επισημαίνει: «Οσο δεν υπάρχει στρατηγικός σχεδιασμός οι ελληνικές φυλακές θα προσομοιάζουν στις φυλακές της Κολομβίας και της Βενεζουέλας». Και περιμένεις να ακούσεις τι θα πει, ο καθ’ ύλην αρμόδιος. Ο φέρων την ιδιότητα του υπουργού Δικαιοσύνης. Και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παρακαλώ.

Φυλακή

Κι αν δεν μπορεί να δεσμευθεί ότι «αυτό δεν πρόκειται να ξαναγίνει», να πει τουλάχιστον ότι ντρέπεται. Η αναγνώριση έστω της ευθύνης είναι κάτι. Ψιλά γράμματα αυτά για τη συριζαίικη λογική και πρακτική. Ιδού λοιπόν η τοποθέτηση του συντρόφου Μ. Καλογήρου (φωτογραφία): «Η φυλακή ήταν και θα είναι ένας χώρος που αναπόφευκτα δημιουργούνται εστίες παραβατικότητας. Αυτό το πρόβλημα είναι διαχρονικό και ασφαλώς όχι μόνο ελληνικό αλλά ευρωπαϊκό». Το ρολόι στον κύριο. Που έρχεται και μας λέει «ποιος ο λόγος να βάλουμε νταλγκά; Οπως σφαζόντουσαν χθες, έτσι σφάζονται σήμερα, έτσι θα σφάζονται και αύριο. Και τι έγινε; Οσοι ξαφνιάζονται οφείλουν το συνηθίσουν. Και να προσαρμοσθούν στην πραγματικότητα».

Αλβανία

Κι ως προς το δεύτερο σκέλος, πιπέρι στο στόμα. Κι εντάξει. Ο πολιτικός στην άσκηση των καθηκόντων του θα φτάσει και στην υπερβολή και στο ψέμα. Μέσα σε κάποια όρια όμως. Από πού κι ώς πού η παραβατικότητα στις φυλακές αποτελεί «διαχρονικό ευρωπαϊκό πρόβλημα»; Στην Αλβανία ίσως. Εχει κανένα παράδειγμα ο εν λόγω Καλογήρου να σφάζονται σε καθημερινή βάση στις φυλακές του Βελγίου, της Ολλανδίας, της Σουηδίας, της Δανίας; Ακόμα χειρότερη όμως είναι η αναλγησία. Το «η φυλακή ήταν και θα είναι» και καθαρίσαμε. Πιο αναίσθητος, πιο χοντρόπετσος δεν γίνεται. Λες και σφάζουν κοτόπουλα. Οχι ανθρώπους. Κι αν αύριο οι νεκροί σε μία συμπλοκή είναι είκοσι, προφανώς και θα ισχύει η ίδια δήλωση. Περί διαχρονικού προβλήματος. Οπως διαχρονικά. Οταν βρέχει πνίγονται (στη Μάνδρα) κι όταν ανάβουν φωτιές καίγονται (στο Μάτι).