Εδώ και καιρό πηγαίνει μόνο με την όπισθεν!

Δεν είναι μονάχα οι πέντε απανωτές ήττες και η ανημποριά του να γευθεί το νέκταρ μιας νίκης από τις 17 Ιανουαρίου και πέρα…

Δεν είναι μονάχα η υποχώρησή του στην όγδοη θέση της βαθμολογίας, με την έβδομη Μπασκόνια και την ένατη Μπάγερν Μονάχου να έχουν το ίδιο ρεκόρ (12-12), με ό,τι αυτό συνεπάγεται στις έξι εναπομένουσες αγωνιστικές…

Δεν είναι μονάχα το γεγονός ότι έχει γνωρίσει τρεις πανωλεθρίες στο κάστρο του, από την Αρμάνι Μιλάνο (-24), την Μπαρτσελόνα (-21) και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας (-16), πληρώνοντας τα επίχειρα άλλοτε της ελλειμματικής επίθεσής του και άλλοτε της πανταχόθεν βαλλόμενης άμυνάς του…

Δεν είναι μονάχα η θλιβερή σύγκριση με τις περασμένες σεζόν, στις οποίες τέτοια εποχή είχε πέντε νίκες παραπάνω και πέντε ήττες λιγότερες…

Δεν είναι μονάχα η αντιπαραβολή του τωρινού κατήφορου με την εικόνα εποχών που εκτός από περασμένες και μακρινές, θεωρούνταν επίσης και κλειδωμένες στο χρονοντούλαπο της ιστορίας…

Το κακό και το πλέον ανησυχητικό γεγονός με τον Ολυμπιακό είναι ότι αντί να αντιδρά, να συνέρχεται και να αντεπιτίθεται, δείχνει να μην μπορεί να αντισταθεί, όταν ένα ματς στραβώνει για τα καλά, να αφήνεται στη μοίρα του και σε κάθε περίπτωση να πηγαίνει μονάχα με την όπισθεν!

Την Παρασκευή, μάλιστα, που δεν μερίμνησε να κάνει οικονομική οδήγηση στο πρώτο ημίχρονο, είδε να του τελειώνουν τα καύσιμα και έχοντας μπει σε ένα τριπάκι φρενήρους ρυθμού, αδυνατούσε να βάλει φρένο: όχι στο δικό του όχημα, αλλά στο μοσχοβίτικο που είναι κιόλας πολλαπλάσιων ίππων!

Τούτης της αυτοκινητιστικής αλληγορίας δοθείσης, έμεινε στον δρόμο και εκείνη τη στιγμή δεν βρήκε ούτε διανυκτερεύον πρατήριο, ούτε περαστικούς για να… σπρώξουν!

Ο… κουτσοφλέβαρος στον οποίο ο Μπλατ παρέπεμπε την επί τα βελτίω μεταμόρφωση του Ολυμπιακού παρήλθε και η πρωτομηνιά του γδάρτη και παλουκοκαύτη Μάρτη τον βρήκε στριμωγμένο και σφυροκοπούμενο στα σχοινιά του ρινγκ, να προσπαθεί να αποφύγει το νοκ άουτ…