Ο ΣΥΡΙΖΑ {CR}θέλει να μείνει {CR}στις παρυφές {CR}της εξουσίας {CR}με κάθε τρόπο

«Σε καμία περίπτωση» δεν θα μπορούσε να δει τον εαυτό του σε έναν φορέα με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο Νίκος Παπανδρέου. Σύμφωνα με τον υποψήφιο ευρωβουλευτή του Κινήματος Αλλαγής, στόχευση του Μεγάρου Μαξίμου είναι «η παραμονή στις παρυφές της εξουσίας με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος» – μια απόπειρα που χαρακτηρίζει «ανιστόρητη», καθώς «τα προοδευτικά μέτωπα χτίζονται με τους προοδευτικούς πολίτες και με βάση το πολιτικό πρόγραμμα». Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τονίζει πως τα τελευταία τέσσερα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ «σίγουρα έχει βρει κοινό τόπο με την Ευρωπαϊκή Λαϊκή Δεξιά. Οι Ευρωπαίοι βολεύονται με την υποτακτική συμπεριφορά της παρούσας κυβέρνησης σε όλα τα θέματα – πολιτικά, οικονομικά και εθνικά». Τα υπόλοιπα, εξηγεί, «είναι για εσωτερική – εσωκομματική δηλαδή – κατανάλωση». Οσον αφορά τις μετεκλογικές συνεργασίες, επισημαίνει πως «δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για μια συνεργασία, όπως το 2012», ενώ μιλώντας για τον Ανδρέα Παπανδρέου εξηγεί πως «ήταν μοναδικός» λόγω των «ευρύτατων γνώσεων, τη βαθύτατη αγάπη για τον Ελληνα και των ανεξίτηλων πολιτικών αξιών».

Τον τελευταίο καιρό η κυβερνητική πλευρά κάνει ανοίγματα προς την Κεντροαριστερά. Ποια είναι η στόχευσή τους;

Η στόχευσή τους είναι η παραμονή στις παρυφές της εξουσίας με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος. Η απόπειρά τους βέβαια είναι ανιστόρητη. Τα προοδευτικά μέτωπα χτίζονται με τους προοδευτικούς πολίτες και με βάση το πολιτικό πρόγραμμα. Οχι με πολιτικές δοσοληψίες και προσωπικές στρατηγικές πίσω από κλειστές πόρτες.

Εσείς θα μπορούσατε να δείτε τον εαυτό σας σε έναν φορέα με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ;

Οχι. Σε καμία περίπτωση.

Θα επιχειρήσει η κυβέρνηση να εξαντλήσει την τετραετία ή θα προχωρήσει σε πολλαπλές κάλπες;

Είναι αδύνατον να μαντέψεις τις βουλές των κυβερνώντων. Ο λόγος είναι ότι ούτε οι ίδιοι έχουν ιδέα που το πάνε. Από μέρα σε μέρα – ή μάλλον από ώρα σε ώρα – και ανάλογα ποιος κάνει δηλώσεις, οι κυβερνώντες ταλαντεύονται σαν εκκρεμές μεταξύ της άκρατης εξουσιαστικής αλαζονείας και του απόλυτου πανικού. Να μου επιτρέψετε να απέχω από κάθε πρόβλεψη.

Πριν από λίγο καιρό αποκαλύψατε πως ο ΣΥΡΙΖΑ σας ζήτησε προεκλογικά τις ομιλίες του Ανδρέα Παπανδρέου. Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να γίνει Ανδρέας;

Ευρύτατες γνώσεις, βαθύτατη αγάπη για τον Ελληνα και ανεξίτηλες πολιτικές αξίες. Ο Ανδρέας ήταν μοναδικός. Δεν θα υπάρξει άλλος. Τους τελευταίους μήνες πηγαίνω παντού ανά την Ελλάδα. Δεν φαντάζεστε πόσες πολλές ιστορίες ακούω για τον Ανδρέα. Είναι στη μνήμη και τις καρδιές μας – ζωντανός μέχρι σήμερα.

Είναι η πρώτη φορά που θα είστε υποψήφιος. Πώς αποφασίσατε να μπείτε στον πολιτικό στίβο;

Από καθαρά τυχαίο γεγονός είχα την ευκαιρία να παρακολουθώ την πορεία της χώρας μέσα από μια πολιτική οικογένεια – χωρίς όμως ποτέ να έχω άμεση εμπλοκή. Δεν θέλω πια να είμαι πια παρατηρητής, αλλά να έχω άμεση σχέση με τις λύσεις για τα προβλήματά μας. Θεωρώ ότι από τη δουλειά μου στον ιδιωτικό τομέα έχω συσσωρεύσει τεχνοκρατική γνώση και διεθνή εμπειρία, και μπορώ να προσφέρω. Αν οι συμπολίτες μου το θεωρήσουν σωστό, το να τους υπηρετήσω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα είναι η υπέρτατη τιμή.

Ποιο είναι το διακύβευμα των ευρωεκλογών;

Η ανάπτυξη της Ελλάδος, στην ενέργεια, τα δίκτυα, τις μεταφορές και βέβαια τον πρωτογενή τομέα περνάει μέσα από τις Βρυξέλλες. Πρέπει να πείσουμε για την ανάγκη Δημοσίων Επενδύσεων και τη μείωση των ασφυκτικών απαιτήσεων για το υπερβολικό πρωτογενές πλεόνασμα. Χρειαζόμαστε συμμαχίες και προοδευτικά επιχειρήματα, όχι φληναφήματα, ιδεοληψίες και νταούλια.

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να βρει κοινό τόπο με τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές;

Για τα τελευταία τέσσερα χρόνια, σίγουρα έχει βρει κοινό τόπο με την ευρωπαϊκή Λαϊκή Δεξιά. Οι Ευρωπαίοι βολεύονται με την υποτακτική συμπεριφορά της παρούσας κυβέρνησης σε όλα τα θέματα – πολιτικά, οικονομικά και εθνικά. Τα υπόλοιπα είναι για εσωτερική – εσωκομματική δηλαδή – κατανάλωση. Σε ό,τι αφορά τους Σοσιαλιστές, αγνοούν για την ώρα τη λυσσαλέα παρέμβαση της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στη Δικαιοσύνη, τις ανεξάρτητες Αρχές, τους θεσμούς και τη συνολική υπονόμευση της Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένης της κοινοβουλευτικής παρωδίας των τελευταίων μηνών. Δεν ξέρω αν ο Αλέξης Τσίπρας ελέγχει την κατάσταση όσο νομίζει ή όσο φαίνεται. Από την άλλη θα μάθει σύντομα πόσο ψυχροί γίνονται οι Ευρωπαίοι όταν σταματήσεις να είσαι «χρήσιμος», όταν δηλαδή χάσεις τις εκλογές. Η ευρωπαϊκή Αριστερά πάντως τον έχει σύσσωμη αποκηρύξει.

Η Φώφη Γεννηματά προτάσσει την πολιτική αυτονομία, ασκώντας κριτική και στη ΝΔ. Υπό ποιες προϋποθέσεις θα ήσασταν υπέρ μιας μετεκλογικής κυβερνητικής συνεργασίας;  

Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για μια συνεργασία όπως το 2012. Οι ιστορικές συνθήκες είναι διαφορετικές, όπως και οι αντίστοιχες ηγεσίες. Σε κάθε περίπτωση ο κλήρος των συνεργασιών πέφτει στα πρώτα κόμματα και όχι στα μικρότερα. Ισως να πρέπει να αρχίσουν να συζητούν αυτό το ενδεχόμενο μεταξύ τους. Απίθανο; Οχι πιο απίθανο από το 1989. Οχι πιο απίθανο από το να συγκυβερνήσει ο Αλέξης Τσίπρας με τον Πάνο Καμμένο.