Στα ίσα ο Δαβίδ τον Γολιάθ

Πολύ σκληρός για να πεθάνει ο Αρης. Εφυγε με παλικαρίσιο 1-1 από την Τούμπα και χάλασε το εντός έδρας σερί του ΠΑΟΚ (έντεκα νίκες στα έντεκα μέχρι χθες). Ηταν μπορείς να πεις ένα ντέρμπι από τα παλιά. Με πάθος, δύναμη, ένταση, από δύο ισοδύναμες (στο χορτάρι) ομάδες. Με τους γηπεδούχους να εμφανίζονται κάπως μπλαζέ και να το πληρώνουν. Οι προσθήκες του Ιανουαρίου έχουν κάνει τον Αρη διαφορετική ομάδα. Ο Ούγγρος Κόρχουτ και ο Γάλλος Ρόουζ έδεσαν την άμυνα, ενώ πολύτιμη είναι και η συμβολή του σουηδού χαφ Λάρσον. Οι φιλοξενούμενοι ευθύς εξ αρχής έβαλαν δύσκολα στους επίδοξους πρωταθλητές. Πίεσαν ψηλά, μπλοκάρισαν τον Μπίσεσβαρ, κέρδιζαν τις περισσότερες μονομαχίες κι έπαιξαν το ματς στα ίσα. Το γκολ του Βιεϊρίνια στο 38′ (ένα ακόμα σημαντικό γκολ από τον αρχηγό) ήρθε κόντρα στη ροή του αγώνα. Καθώς όμως ο ΠΑΟΚ επαναπαύτηκε, δεν ήταν αυτό που τον έκρινε.

Ο Αρης δεν το έβαλε κάτω. Ζήτησε την ισοφάριση, ο Παντελίδης έριξε στο ματς στο 64′ τον Γιουνές και δικαιώθηκε στο 85′. Σε εκτέλεση φάουλ ο Βέλεθ (φωτογραφία πάνω, δεύτερος από αριστερά) ξέφυγε από τον Βαρέλα και διαμόρφωσε με κεφάλια το τελικό 1-1. Δίκαιο αποτέλεσμα σ’ ένα ντέρμπι περισσότερο γοήτρου και λιγότερο ουσίας. Ειδικά για τον ΠΑΟΚ, που έτσι ή αλλιώς θα πάρει το πρωτάθλημα, δεν αλλάζει κάτι.

Απογοήτευση

Και ο πιο αισιόδοξος οπαδός του Πανιωνίου δεν θα περίμενε αυτό το τόσο εύκολο 2-0 επί του Παναθηναϊκού. Με τους Πράσινους να απογοητεύουν για ακόμα μια φορά. Απογοήτευση κι από την εικόνα της ΑΕΚ στο 2-1 επί του ουραγού Απόλλωνα, με τα δύο γκολ του Μπογέ. Το ότι ο Απόλλωνας στο 88′-89′ εκτέλεσε τρία συνεχόμενα κόρνερ τα λέει όλα. Απογοήτευση για μία ακόμα φορά από τους διαιτητές. Στη Νέα Σμύρνη, ο Κουμπαράκης αρνείται πέναλτι στον Παναθηναϊκό σε τράβηγμα του Κουρμπέλη. Στο ΟΑΚΑ, ο Φωτιάδης χαρίζει κόκκινη κάρτα στον Λιβάγια.

Παρελκόμενα

Το λέει ένας συνταξιούχος αστυνομικός σε μία από τις ταινίες του Οικονομίδη: «Οι μέρες δεν περνάνε. Τα χρόνια περνάνε». Ο Γ. Βασιλακόπουλος παρά το γεγονός ότι διανύει την ένατη δεκαετία της ζωής του, σε ό,τι έχει να κάνει με το μπάσκετμπολ είναι ενεργός. Μάχιμος. Στην πρώτη γραμμή θα λέγαμε. Κανένα θέμα για το πώς περνάει τις μέρες του. Τις προάλλες με αφορμή την κλήρωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Νέων βρέθηκε στο «ιστορικό», όπως το χαρακτήρισε, νησί της Κρήτης. Λες κι η Σκιάθος που έβγαλε έναν Παπαδιαμάντη (φωτογραφία κάτω) κι η Ζάκυνθος έναν Διονύσιο Σολωμό είναι ανιστόρητες. Κι αφού ξεπερνάμε την παράμετρο, ότι η στοχευμένη ανάθεση διοργανώσεων σε συγκεκριμένη πόλη συμπεριλαμβάνει και τα παρελκόμενά της, πάμε στην ουσία. Στην εμπνευσμένη ομιλία του Πατερούλη του ελληνικού μπάσκετ. Και τη μοναδική θα λέγαμε ικανότητά του να ταξιδεύει στον χρόνο.

Μαϊμούδες

«Πολιορκείται το παγκόσμιο αθλητικό κίνημα και από κλάδους που εμφανίστηκαν ξαφνικά και επιθυμούν να επιβάλουν την εμπορευματοποίηση χωρίς φραγμούς». Με τη μία, γυρίζεις 30 χρόνια πίσω. Στη δεκαετία του ’80. Στο ζιβάγκο, στις φαβορίτες, στο πατριωτικό ΠΑΣΟΚ. Που υπηρέτησε με συνέπεια ο εν λόγω Βασιλακόπουλος. Το «αθλητικό κίνημα» και η «εμπορευματοποίηση» είναι φράσεις και έννοιες που έχουν περάσει πλέον στην ιστορία. Ανατρέχουν στο ένδοξο παρελθόν. Οταν το επαναστατικό ΠΑΣΟΚ δεν ήθελε να δώσει την Ολυμπιακή Φλόγα στους καπιταλιστές Αμερικανούς. Που στους Αγώνες του 1984, στο Λος Αντζελες, πουλούσαν τη διαδρομή της Φλόγας με το μέτρο. Εκεί έχει μείνει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας μπάσκετμπολ. Τριάντα πέντε χρόνια πίσω. Εξού και οι κατά καιρούς τοποθετήσεις του, που προκαλούν (τουλάχιστον) τη θυμηδία: «Στο ΝΒΑ τι κάνουν; Εχουν μαϊμούδες και καρφώνουν. Δεν παίζουν μπάσκετ».

Γραφικότητα

Σχετικά με την Ευρωλίγκα: «Είμαι δυσαρεστημένος με την παράνομη οργάνωση που λέγεται Euroleague, η οποία ξεκινά από τη Βαρκελώνη και καταλήγει στα Νησιά Καϊμάν (σ.σ.: Κέιμαν εννοούσε). Κάποτε θα πρέπει να ελέγξουμε όλη αυτή την κίνηση, για όσους μετέχουν εκεί, πώς μετέχουν και οι οποίοι διαλύουν σε παγκόσμιο επίπεδο το μπάσκετ». Αυτά κι αρκετά άλλα, ακατάληπτα και ακατανόητα, έχουν σ’ έναν βαθμό τη γραφικότητά τους. Δεν ξεσυνερίζεσαι κάποιον που βρίσκεται σ’ αυτή την ηλικία. Από την άλλη δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιον γέροντα συνταξιούχο που λέει τα δικά του, στο καφενείο της γειτονιάς του. Ο Γ. Βασιλακόπουλος είναι ο απόλυτος άρχοντας του ελληνικού μπάσκετ. Και σε αντίθεση με τον συνταξιούχο της ταινίας του Οικονομίδη, οι μέρες περνάνε. Στις 17 Μαρτίου είναι το Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός στο ΣΕΦ. Κάποια στιγμή θα γίνει ο ορισμός των διαιτητών.

Κούγκι

Ο Πατερούλης θα πρέπει ν’ αποφασίσει. Θα φέρει ξένους ή θα επιμένει να κλείνει τα μάτια και να αγνοεί την πραγματικότητα; Πρόκειται για το πλέον ενδιαφέρον δίλημμα-στοίχημα από καταβολής του ελληνικού μπάσκετ. Τι θα κάνει; Θα πάρει χαμπάρι ότι είμαστε στο 2019; Ή θα επιμένει ότι διανύουμε ακόμα τη δεκαετία του ’80 και θα το κάνει Κούγκι;