Η γελοιότητα μιας διάψευσης

Συμβαίνει. Μια γλώσσα μπορεί να προδώσει όχι μόνο κάποιον που δεν την ξέρει καλά, αλλά και κάποιον που τη μιλά σαν να είναι η μητρική του. Συνέβη ο Ευκλείδης Τσακαλώτος να είπε πως είναι πολύ πιθανό να είναι η Νέα Δημοκρατία η επόμενη κυβέρνηση είτε επειδή τον πρόδωσε η ρύμη του λόγου του είτε για τον ακριβώς αντίθετο λόγο: επειδή, δηλαδή, τα αγγλικά που μιλά είναι τόσο καλά που αποτύπωσαν πλήρως τη σκέψη του. Ο Τσακαλώτος πιστεύει ότι η Νέα Δημοκρατία θα κερδίσει τις εκλογές και από μία άποψη δεν πρωτοτυπεί – το ίδιο πιστεύουν οι περισσότεροι Ελληνες, το ίδιο λένε όλες οι δημοσκοπήσεις, αυτό περιμένουν πως θα συμβεί εγχώριοι και ξένοι αναλυτές.
Οπως προκύπτει από τη συνέντευξη που έδωσε στο CNBC, πιστεύει ακόμη πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να κάνει δομική αντιπολίτευση και οπωσδήποτε όχι την αντιπολίτευση που έκανε ώς το 2015, όταν ο ίδιος ο Τσακαλώτος μαζί με πρώην και νυν συναδέλφους του στην κυβέρνηση, όπως ο Βαρουφάκης και ο Κατρούγκαλος, έκαναν αντιμνημονιακή γυμναστική ως Αγανακτισμένοι στην Πλατεία Συντάγματος. Και πιστεύει ακόμη πως το κόμμα του οφείλει να στηρίξει την κυβέρνηση της ΝΔ σε όποια διαπραγμάτευση επιχειρήσει με στόχο τη μείωση των πλεονασμάτων για τα οποία ο ίδιος έχει δηλώσει πως δεν αισθάνεται και πολύ υπηρήφανος.
Ενα «δεν»
Πολλοί θα επικροτούσαν το συναινετικό πνεύμα Τσακαλώτου, αυτήν την έμμεση αποκήρυξη του λαϊκιστικού του παρελθόντος, την ομολογία του ότι η πολιτική που γίνεται στις πλατείες είναι αδύνατον να γίνει και στα υπουργεία. Πολλοί εκτός από την κυβέρνησή του που διαψεύδει ότι ο Τσακαλώτος είπε ό,τι είπε προσθέτοντας στη μετάφραση ένα δεν. Οχι, για τον Τσακαλώτο δεν είναι πολύ πιθανό να κερδίσει η ΝΔ τις εκλογές, εξάλλου και ο ίδιος έσπευσε στη συνέντευξη να διορθώσει αμέσως τον εαυτό του κάνοντας λόγο για απίθανο και δυσμενές σενάριο.
Εχει όμως νόημα να διαψεύδεται κάτι που ειπώθηκε στην τηλεόραση προς επήκοον όλων; Εχει νόημα ένα Πρωθυπουργικό Γραφείο που δεν φημίζεται για τα αγγλικά του όχι απλώς να χάνεται στη μετάφραση αλλά να «διορθώνει» στη μετάφραση το αγγλικό πρωτότυπο του Τσακαλώτου; Θα είχε τόσο νόημα όσο θα είχε νόημα να διορθώσει κανείς τα αγγλικά της Οξφόρδης με τα αγγλικά του Στρατηγάκη. Κι όσο νόημα θα είχε, την εποχή των σόσιαλ μίντια, να σβήσει από την εικόνα την ανεπιθύμητη λέξη όπως ο Στάλιν έσβησε κάποτε από τη δική του εικόνα τον ανεπιθύμητο Γεζόφ.
Δεν είναι ασφαλώς σταλινική η διάψευση αυτού που μπορεί να ακούσει ο καθένας με τα αφτιά του. Εχει κάτι όμως από τη θεμελιώδη αδυναμία των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Από το γεγονός πως η πραπαγάνδα, βασική προϋπόθεση για την επιβίωσή τους, αγγίζει και πολλές φορές ξεπερνά τα όρια της γελοιότητας.
«ΗΛΙΘΙΑ» ΤΙ;
Πριν από το Μαξίμου που προσπάθησε για λογαριασμό του Τσακαλώτου, είχε προσπαθήσει ο Τζέρεμι Κόρμπιν μόνος του να διορθώσει τον εαυτό του: ο φακός είχε πιάσει τον ηγέτη των Εργατικών να χαρακτηρίζει μέσα στη Βουλή την πρωθυπουργό Τερίζα Μέι «ηλίθια γυναίκα». Ο Κόρμπιν δεν είχε ακουστεί, ό,τι είπε το είπε μέσα από τα δόντια του. Τον «άκουσαν» όμως εκείνοι που διάβασαν τα χείλη του. Κι εκείνος έκανε μια μικρή διόρθωση υποστηρίζοντας πως δεν είπε ηλίθια γυναίκα αλλά ηλίθιοι άνθρωποι. Δεν τον πίστεψε κανείς. Το stupid wonan το πιάνει κανείς ακόμη και με αγγλικά Στρατηγάκη.













