Τα δέοντα

Να συνοψίσουμε. Ο Αλέξης Τσίπρας είχε εκφράσει τη βεβαιότητα ότι μόλις γίνει πρωθυπουργός θα τον διώξει «με φωνές και κλωτσιές». Ο Νίκος Παππάς συμπλήρωνε ότι «υπάρχουν και πιο δραστικές λύσεις». Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης τον έχει κατηγορήσει ότι έχει διαπράξει σκάνδαλα και εγκλήματα τα οποία θα εξιχνιαστούν. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει ζητήσει τη βίαιη προσαγωγή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Ακόμη και ο μετριοπαθής Νίκος Βούτσης τον έχει χαρακτηρίσει «αντίπαλο», κατηγορώντας τον ότι δεν παρέχει στην κυβέρνηση τη βοήθεια που πρέπει.

Σοβαρά τώρα, ύστερα απ’ όλα αυτά πίστευε ο Παύλος Πολάκης ότι θα εξέθετε τον Γιάννη Στουρνάρα με την ηχογράφηση της τηλεφωνικής τους συνομιλίας ή ότι θα τον τρομοκρατούσε δίνοντάς του προθεσμία τριών ημερών (!) για να ικανοποιήσει τους όρους του; Ασφαλώς όχι. Επιδίωκε απλώς να τον παρασύρει σε μια αντιπαράθεση γηπεδικού τύπου, από την οποία θεωρούσε ότι θα έβγαινε κερδισμένος. Το έχει κάνει άλλωστε στο παρελθόν με διάφορους πολιτικούς του αντιπάλους, και ορισμένοι τσίμπησαν.

Ακόμη και να ήθελε όμως, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος δεν θα μπορούσε ως εκ του θεσμικού του ρόλου να εμπλακεί σε μια τέτοια διένεξη. Αφού ξεπέρασε λοιπόν την αρχική του έκπληξη για τις όλο και πιο εξελιγμένες μεθόδους που χρησιμοποιούν οι υβριστές του, προέβη στα δέοντα. Ζήτησε από την πολιτική και δικαστική εξουσία να κάνουν το καθήκον τους.

Ο Στουρνάρας ξέρει καλά τι κάνει. Οπως ξέρει και ο Πολάκης: προκαλεί, απειλεί, βρίζει και όταν αισθανθεί ότι φλερτάρει με την κόκκινη γραμμή που θα τον στείλει στον εισαγγελέα, κάνει πίσω. Το ζήτημα είναι τι κάνουν οι υπόλοιποι. Πρώτα απ’ όλα ο Πρωθυπουργός, που όχι μόνο ανέχεται και καλύπτει τον υπουργό του εις βάρος του κύρους της ίδιας της χώρας, αλλά τον ενθαρρύνει κι από πάνω. Υστερα κάποιοι παλιοί αριστεροί, που έμελλε να συγκατοικήσουν στην εξουσία με τους Πολάκηδες και τους Καμμένους: σοβαρολογούσε ο Νίκος Φίλης όταν είπε ότι δεν βρήκε «τίποτα μεμπτό» στον διάλογο που διάβασε; Για να μη μιλήσουμε, τέλος, για εκείνους που επιμένουν ακόμη στα προοδευτικά μέτωπα και στις αντιδεξιές συνεργασίες. Τα επιχειρήματά τους σαρώθηκαν από τον συριζαϊκό οδοστρωτήρα.

Οι ευθείες απειλές ενός κυβερνητικού στελέχους προς τον κεντρικό τραπεζίτη και τα υβριστικά SMS ενός πρώην εξέχοντος υπουργού προς έναν άλλον πρώην εξέχοντα υπουργό επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο ένα κλίμα σήψης. Και δεν βυθίζουν μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ πιο βαθιά στον βούρκο. Ωθούν κι ένα μέρος των πολιτών προς τους μηδενιστές, προς τους εθνικιστές και προς τους φασίστες. Αυτοί θα είναι οι κερδισμένοι των εξελίξεων αν δεν υπάρξει σύντομα απομόνωση των εμπρηστών και εξυγίανση του πολιτικού κλίματος.

Τα δέοντα λοιπόν. Να τους ταράξουμε στη νομιμότητα, χωρίς να φεύγουμε ποτέ από την κοσμιότητα.