Την αγαπάει μόνο όταν κερδίζει

Να το πω με τη μία. Ο έλληνας οπαδός δεν αγαπάει την ομάδα του. Αγαπάει τη νίκη. Οταν η ομάδα του δεν πάει καλά, δεν κερδίζει, την παρατάει. Δεν θέλει να τη βλέπει. Δεν πάει στο γήπεδο. Το επιβεβαιώνει για μία ακόμα φορά αυτό ο αριθμός των εισιτηρίων του Παναθηναϊκού. Από τις 24.731 στο ντέρμπι με την ΑΕΚ, στα 2.058 με τον Αστέρα Τρίπολης. Που πάει να πει ότι οι εννιά από τους δέκα που είχαν πάει στο ΟΑΚΑ, στο ματς με την ΑΕΚ, επέλεξαν να κάτσουν στο σπίτι τους. Σαφώς και παίζει ρόλο για να πας στο γήπεδο το όνομα του αντιπάλου. Η σημασία του παιχνιδιού. Η εικόνα της ομάδας σου. Το θέαμα που παρουσιάζει. Σε τι βαθμό όμως; Το ποδόσφαιρο δεν είναι ταβέρνα. Που αν δεν σου σερβίρει μία φορά καλό φαγητό δεν ξαναπατάς το πόδι σου. Και πολύ καλά κάνεις. Στο ποδόσφαιρο, αυτό που κυριαρχεί είναι ο δεσμός οπαδού – ομάδας.

Πτώση

Ο οπαδός δεν είναι πελάτης. Που αν δεν μείνει ικανοποιημένος θα τον χάσεις. Ο οπαδός είναι υποστηρικτής. Που βρέξει-χιονίσει θα πάει στο γήπεδο. Ο οπαδός αγαπάει την ομάδα του (και τους ποδοσφαιριστές που φοράνε τη φανέλα της) ακόμα κι αν υποβιβαστεί. Ακόμα κι όταν τρώει τέσσερα και έξι γκολ. Οπως συμβαίνει στην Αγγλία. Στη Γερμανία. Η διακύμανση στον αριθμό των εισιτηρίων του Παναθηναϊκού καθρεφτίζει τη νοοτροπία του έλληνα οπαδού. Μετά το διπλό στην Ξάνθη την πρεμιέρα, πρώτο ματς της σεζόν στο ΟΑΚΑ με τη Λαμία 5.794 εισιτήρια. Νίκη και στη Λάρισα, 12.881 εισιτήρια την επόμενη αγωνιστική με τον Λεβαδειακό. Μετά τις σχεδόν 25.000 με την ΑΕΚ αρχίζει σταδιακά η πτώση. Στο 5-1 επί του Απόλλωνα 4.696. Η ομάδα αρχίζει να μην πατάει καλά στα πόδια της. Μετά την ήττα στο Γεντί Κουλέ από τον ΟΦΗ, τα εισιτήρια στο 2-2 με την Ξάνθη είναι μόλις 3.358.

Κατηφόρα

Με την κατηφόρα να συνεχίζεται. Αρνητικό ρεκόρ με μόλις 2.974 εισιτήρια στο 1-1 με τη Λάρισα. Ακόμα παρακάτω στις 2.058 με τον Αστέρα Τρίπολης. Κι εντάξει. Είναι σόλοικο για μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό να βρίσκεται στην 6η θέση και να παλεύει για την 5η. Κι όχι για να βγει Ευρώπη. Αλλά για να εκτίσει την ποινή της. Είναι σόλοικο για μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό να έχει κατεβάσει τόσο χαμηλά τον πήχη. Καταλαβαίνεις την ανάγκη του οπαδού για νίκες. Για τίτλους. Στην αρχή τη σεζόν η προσπάθεια των ποδοσφαιριστών, το καλό θέαμα (παρά την εμφανή έλλειψη ποιότητας) τράβηξαν τον κόσμο στο γήπεδο. Οταν οι νεαροί ποδοσφαιριστές έσκασαν από την υπερπροσπάθεια, όταν η ομάδα έκατσε, ο κόσμος της γύρισε την πλάτη. Την παράτησε. Αυτός είναι ο έλληνας οπαδός. Στις νίκες πρώτος. Στις ήττες μην τον είδατε.

Εισιτήρια

Πόσο κόσμο θα έχει το Σάββατο στο ΟΑΚΑ με τον Απόλλωνα η ΑΕΚ μετά το 1-4 στο Γεώργιος Καραϊσκάκης; Πάνω ή κάτω από 5.000; Η πρωταθλήτρια, για να μην ξεχνιόμαστε (ύστερα από 24 χρόνια), ΑΕΚ. Με 11.280 εισιτήρια μέσο όρο φέτος. Που θα ήταν κάτω από τις 10.000 αν είχαν διεξαχθεί με κόσμο τα ματς με Αστέρα Τρίπολης και Ατρόμητο. Η πορεία της (κάθε) ομάδας, το έμψυχο υλικό της, το θέαμα που παρουσιάζει είναι σημαντικές παράμετροι. Οχι όμως το κυρίαρχο για τον οπαδό. Ο οπαδός τρέχει στα γήπεδα, ακολουθεί την ομάδα του, γιατί την αγαπάει. Ολα τα άλλα έπονται. Είτε με τη Ρεάλ παίζει η ομάδα του για το Τσάμπιονς Λιγκ είτε με τον Αήττητο Σπάτων για το Κύπελλο, ο οπαδός δίνει το «παρών». Επειδή πάει στο γήπεδο για τη δική του την ομάδα. Οχι ο έλληνας οπαδός. Που αγαπάει την ομάδα του μόνο όταν κερδίζει.

Κατά τα άλλα, το να πάρει ο ΠΑΟΚ αήττητος το πρωτάθλημα έπεσε στο 1,80

– Ομπσέρβερ