Δίκαιο παράπονο

Υπήρξαν ουρανομήκεις και απολύτως φυσιολογικοί οι πανηγυρισμοί των ανθρώπων της ΑΕΚ για την κατάκτηση του Διηπειρωτικού Κυπέλλου. Οπως το ίδιο συνέβη όταν πέρυσι η ΑΕΚ γιόρτασε το Τσάμπιονς Λιγκ και τοποθέτησε το τρόπαιο στις προθήκες της. Ωστόσο, όλοι γνωρίζουν το μυστικό: πως ούτε η μία ούτε η άλλη διοργάνωση περιλαμβάνουν τις καλύτερες ομάδες που παίζουν μπάσκετ. Αυτό δεν μειώνει στον ελάχιστο βαθμό τις προσπάθειες των ανθρώπων της Ενωσης και δη του Μάκη Αγγελόπουλου. Ενός παράγοντα που πασχίζει να βάλει την ΑΕΚ στις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και ει δυνατόν να τη βοηθήσει ώστε να πάρει τίτλο (πρωταθλήματος, εννοείται) και στην Ελλάδα. Μπορεί; Δύσκολο. Από πολλές απόψεις. Και εδώ φαίνεται η κατάφωρη αδικία που σταδιακά παραδέχονται όλο και περισσότεροι: πώς θα έρθουν οι κορυφαίοι παίκτες ώστε να ανεβάσουν επίπεδο την εκάστοτε ομάδα, αν γνωρίζουν πως όσο καλά και να πάνε την επόμενη σεζόν δεν θα αγωνίζονται στην Ευρωλίγκα; Διότι πολύ απλά, η σούπερ διοργάνωση που παρακολουθούν όλοι με κομμένη την ανάσα κάθε Πέμπτη και Παρασκευή, είναι ουσιαστικά και με μικροεξαιρέσεις ένα κλειστό κλαμπ με δικούς του κανόνες και πολυετή συμβόλαια. Που προσφέρει χρήμα και παράλληλα επιτρέπει σε όσους μετέχουν σε αυτή να κάνουν επενδύσεις μακροχρόνιες. Η ΑΕΚ φωνάζει καιρό τώρα, αλλά αντιλαμβάνεται πως δεν θα εισακουστεί από κανέναν ούτε θα υπάρξει αποτέλεσμα σε όσα υποστηρίζει. θα πει κάποιος ότι αυτοί είναι οι νόμοι της αγοράς ή και του παιχνιδιού, οπότε όποιος θέλει τους ακολουθεί. Ή θα πει ότι αν η ΑΕΚ ήταν στην πλευρά των ισχυρών ή όσων μετέχουν στην Ευρωλίγκα, δύσκολα θα ύψωνε φωνή και θα κατέθετε τέτοιου είδους επιχειρήματα. Ολα αυτά είναι ενδεχόμενα που ουδείς μπορεί να αποκλείσει. Ενα πράγμα δεν γίνεται κάποιος να αμφισβητήσει: με τα τωρινά δεδομένα χάνεται η άμιλλα και η προσπάθεια για πρωταθλητισμό. Γιατί ακόμη και ένα αουτσάιντερ αν κατακτήσει έναν εγχώριο τίτλο, κινδυνεύει να μείνει δεύτερο και χωρίς κάποιο χειροπιαστό όφελος. Σε αυτή την περίπτωση ο αθλητισμός που επιβραβεύει τον πρώτο, εδώ επιβραβεύει τα συμβόλαια!

Δεν είναι οξύμωρο;

Κάπως έτσι, η ΑΕΚ έφτασε να κατακτά Τσάμπιονς Λιγκ και να το χαίρεται η ίδια, βαυκαλιζόμενη ότι ανέβηκε στην κορυφή της Ευρώπης. ‘Η και να λέει πως με το Διηπειρωτικό έφτασε στην κορυφογραμμή του κόσμου. Δεκτό. Επαιξε με τους κανόνες που υπάρχουν και κέρδισε. Αξια. Αλλά δυστυχώς, ακόμη και αν γίνουν οι μεγαλύτερες επενδύσεις από τη διοίκησή της, δεν θα τη δούμε σύντομα στην Ευρωλίγκα. Και αυτό μόνο δίκαιο δεν φαντάζει στα μάτια πολλών…