Ντουμπάι

Ομολογώ ότι αγνοούσα πού βρίσκεται ο Αργουλές Σφακίων. Υποθέτω στα Σφακιά, αν κρίνω από το όνομα.

Οπως αγνούσα ότι ο Αργουλές Σφακίων είναι από τα ακριβότερα μέρη του πλανήτη.

Δεν ξέρω πού αλλού ένα σπίτι 150 τ.μ. θα μπορούσε να υποθηκευτεί (και μάλιστα δύο φορές σε δύο διαφορετικές τράπεζες) συνολικά για 400.000 ευρώ.

Ενδεχομένως μόνο στο Μόντε Κάρλο, στο Χονγκ Κονγκ, ίσως και στο upper Μανχάταν με θέα στο Central Park.

Αλλά έτσι είναι στον Αργουλέ Σφακίων. Κιμπάρηδες άνθρωποι.

Οπως για παράδειγμα ο Πολάκης. Για τον οποίο ο Βερναρδάκης εγγυήθηκε ότι «είναι ένας εξαιρετικά έντιμος άνθρωπος, μέχρι αηδίας θα έλεγα».

Εγώ τον εμπιστεύομαι σε αυτά τον Βερναρδάκη. Και στην εντιμότητα και στην αηδία. Υπήρξε έντιμος συνεργάτης του Τσοχατζόπουλου, άρα τα ξέρει τα κόλπα. Δεν θα τον έπιανε κορόιδο ένας Πολάκης.

Κι ύστερα ήρθε κοτζάμ ΣΥΡΙΖΑ να μας βγάλει τη γλώσσα και να πει ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι».

Προφανώς δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Κανείς άλλος δεν διαθέτει σπίτι 150 τ.μ. στον Αργουλέ Σφακίων, το οποίο δυο τράπεζες προσημείωσαν για να δώσουν στον ιδιοκτήτη του δυο δάνεια συνολικού ύψους 400.000 ευρώ.

Να είμαι ειλικρινής. Αν δεν υπήρχε ο Πολάκης, η αντιπολίτευση θα έπρεπε να τον εφεύρει.

Οχι γι’ αυτό που οι Γάλλοι αποκαλούν σκωπτικά «παράπτωμα της βρωμόφατσας». Αλλά επειδή κάθε αντιπολίτευση ονειρεύεται να έχει απέναντί της έναν υπουργό που είναι και προκλητικός και αποκρουστικός ταυτοχρόνως.

Εδώ όμως θα συμφωνήσω με τον ΣΥΡΙΖΑ. «Δεν είμαστε όλοι ίδιοι».

Ετσι δεν θα σπεύσω να κατηγορήσω αβασάνιστα τον Πολάκη όπως κάνει εκείνος για όλους. Σε μια υπόθεση μάλιστα την οποία ο ειδικός σε θέματα εντιμότητας (και αηδίας) Βερναρδάκης έχει κρίνει αψεγάδιαστη.

Τίποτα δεν αποκλείει λοιπόν μια αιφνίδια εκτόξευση της τιμής των ακινήτων στον Αργουλέ Σφακίων, φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί παλαιότερα και στο Ντουμπάι όταν βρέθηκε πετρέλαιο.

Αντιθέτως με εντυπωσιάζει η Attica Bank που έδωσε το δεύτερο δάνειο. Πώς ήξεραν στην τράπεζα ότι στον Αργουλέ Σφακίων θα βρεθεί πετρέλαιο;

Τους το αποκάλυψε άραγε ο πρόεδρός της Π. Ρουμελιώτης; Να το δεχτώ. Και τον πίστεψαν;

Διότι ο Ρουμελιώτης είναι εκείνος που και το 1989 διαβεβαίωνε ότι ο Κοσκωτάς είναι βαθύπλουτος επενδυτής.

Και που πιο πρόσφατα ακόμη είχε σε μεγάλη εκτίμηση την επιχειρηματική επιφάνεια του Καλογρίτσα.

Στη θέση τους λοιπόν θα ήμουν λίγο περισσότερο επιφυλακτικός με τις αποκαλύψεις του προέδρου.

Οχι τίποτα άλλο αλλά επειδή σε τέτοιες περιπτώσεις το ακροατήριο είναι λίγο δύσπιστο.