Κι όμως τα εξήγησαν όλα ωραία…

Εχω μια κακή συνήθεια: μου αρέσει να ακούω τους πρωταγωνιστές των γηπέδων ακόμα κι αν πολλές φορές λένε κοινότοπα πράγματα. Οι προπονητές (κι ακόμα περισσότερο οι ποδοσφαιριστές) είναι συχνά πολύ πιεσμένοι και στο φινάλε των αγώνων μπορεί να πουν και κουταμάρες. Αλλος ψάχνει αυθόρμητα δικαιολογίες, άλλος έχει τα νεύρα του αλλά πρέπει να δείξει ψυχραιμία, άλλος μπορεί από την ένταση απλά να μην ξέρει τι να πει. Αλλά μερικές φορές μπορεί ν’ ακούσεις και πράγματα που εξηγούν τα ανεξήγητα, σε βοηθάνε να καταλάβεις το σπορ και σου ξεκαθαρίζουν τη δυσκολία μιας αποστολής. Στα ματς αυτής της αγωνιστικής, αν απλά ακούγαμε τι δήλωσαν ο Πέδρο Μαρτίνς, ο Μανόλο Χιμένεθ και ο Γιώργος Δώνης, θα καταλαβαίναμε πολλά για τα παιχνίδια των ομάδων τους, αλλά και για τον τρόπο δουλειάς τους. Κυρίως θα μαθαίναμε λίγο καλύτερα τους ίδιους.

Κυριαρχία

Πολλοί απέδωσαν την αλλαγή της εικόνας του Ολυμπιακού από το πρώτο στο δεύτερο ημίχρονο στο ματς με την ΑΕΚ, στις δυο αλλαγές του Μαρτίνς, δηλαδή στο πέρασμα του Χριστοδουλόπουλου και κυρίως του Τοροσίδη στο ματς. Στην πραγματικότητα ο Πορτογάλος αλλαγές δεν έκανε δυο, αλλά συνολικά έξι! Στην άμυνα δεν προστέθηκε απλά ο Τοροσίδης: πήγε σε θέση στόπερ ο Μεριά κι άλλαξε μάλιστα και η θέση του Σισέ, που από δεξί στόπερ έγινε αριστερό. Ο Μαρτίνς επειδή έβαλε τον Τοροσίδη, άλλαξε και τις θέσεις του Καμαρά (που πήγε στα δεξιά και βρήκε μπροστά του τον Μάνταλο) και του Γκιγέρμε (που πήγε στα δεξιά κι απέφυγε τον Αλεφ). Εφερε επίσης στα δεξιά της επίθεσης τον Ποντένσε, που ήταν άφαντος στα αριστερά και μόλις πήγε από την άλλη ταλαιπώρησε τον Μπακάκη. Ο Ολυμπιακός επανασχεδιάστηκε από τον προπονητή του, αλλά ήταν αυτός ο λόγος της κυριαρχίας του; Εν μέρει ναι, αλλά εν μέρει. Και στην Τούμπα ο Μαρτίνς είχε κάνει το ίδιο, αλλά το κόλπο δεν έπιασε. Επίσης αν όλα αυτά αρκούσαν για να βάλει ο Ολυμπιακός τέσσερα γκολ στην ΑΕΚ σε ένα ημίχρονο, θα τα είχε κάνει από την αρχή: κουτός δεν είναι.

Παρεμβάσεις

Η αλλαγή του Ολυμπιακού από το πρώτο στο δεύτερο ημίχρονο δεν οφείλεται τόσο (ή μόνο) στις παρεμβάσεις του προπονητή: οφείλεται στη διαχείριση της ομάδας στα αποδυτήρια. Το τι έκανε ο Πορτογάλος το εξήγησε ο ίδιος: «Στο ημίχρονο είπα στα παιδιά πως πιστεύω σε εκείνους. Τους τόνισα πως πιστεύω στην ποιότητά τους, στη δυναμική τους. Τους είπα πως περιμένω στο δεύτερο μέρος να δω από εκείνους την πραγματική τους αξία. Ανεβάσαμε, λοιπόν, την απόδοσή μας, παίξαμε όπως θέλαμε και φτάσαμε στη νίκη, δείχνοντας στην ΑΕΚ την πραγματική μας αξία ως ομάδα. Αυτή είναι η πραγματική μας εικόνα» τόνισε και εξήγησε: «Πιστεύω πάρα πολύ στους ποδοσφαιριστές. Δεν είναι εύκολο να δίνεις τρία ματς, και μάλιστα σημαντικά, μέσα σε μία εβδομάδα. Χρησιμοποίησα την ίδια ενδεκάδα γιατί ήθελα να δείξω στους παίκτες μου πως πιστεύω απόλυτα σε εκείνους, παρά το προηγούμενο αρνητικό αποτέλεσμα. Ενα κακό αποτέλεσμα δεν αλλάζει την εμπιστοσύνη που έχω στα πρόσωπά τους». Αυτό είναι το αληθινό μυστικό: η πίστη και η εμπιστοσύνη.

Φωνές

Νομίζω πως συνέβη κάτι απλό: οι παίκτες του Ολυμπιακού έχοντας επίγνωση της κακής τους απόδοσης περίμεναν στο ημίχρονο κατσάδες, φωνές και επικρίσεις – το Γεώργιος Καραϊσκάκης τους είχε αποδοκιμάσει. Αντ’ αυτού βρήκαν έναν προπονητή που τους χτύπησε στοργικά την πλάτη και τους έριξε στο φιλότιμο. Κι όταν στο γήπεδο τακτοποιήθηκαν καλύτερα, αυτή την εμπιστοσύνη την ανταπέδωσαν.

Μανόλο

Την ίδια ώρα ο Χιμένεθ εξηγούσε πολύ παραστατικά τις δικές του επιλογές. «Εχουμε παίξει 45 λεπτά απίστευτα, όπως πρέπει να παίξει μία ομάδα που υπήρξε πρωταθλήτρια, αλλά για να παίξεις 90 λεπτά σε αυτόν τον ρυθμό η ομάδα πρέπει να είναι δυνατή. Υπήρξε μία μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δυο ημίχρονα» είπε. Τι σημαίνει αυτό; Πως για τον Ισπανό η ΑΕΚ δεν είχε τη δυνατότητα να βγάλει 90 λεπτά στον ρυθμό που θέλει, είτε γιατί δεν έχει τη φυσική κατάσταση που πρέπει, είτε γιατί δεν έχει τους ποδοσφαιριστές που είναι απαραίτητοι, είτε και για τους δυο αυτούς λόγους! Κάποιος θα αναρωτηθεί γιατί τότε η ΑΕΚ έτρεξε τόσο πολύ στο πρώτο ημίχρονο. Η απάντηση είναι απλή: γιατί αν περίμενε τον Ολυμπιακό στο πρώτο ημίχρονο, θα κινδύνευε να πάθει ό,τι έπαθε από αυτόν στο δεύτερο ημίχρονο! Η στρατηγική του Ισπανού δεν ήταν λάθος, με δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός ερχόταν από δυο σκληρά ματς: είχε ξοδέψει ενέργεια και με τον ΠΑΟΚ και με την Ντιναμό Κιέβου κι ο Χιμένεθ πίστευε πως αν τον βραχυκυκλώσει στο πρώτο ημίχρονο θα έχει μια ελπίδα να κάνει αποτέλεσμα, σπεκουλάροντας στην κούραση των βασικών του στην επανάληψη – κυρίως σε αυτή των μέσων του. Ο Χιμένεθ άλλαξε για αυτόν τον λόγο τον Κλωναρίδη με τον Μπακασέτα και τον Αλεφ με τον Γαλανόπουλο: ήθελε δυο ξεκούραστους μέσους στη μεσαία γραμμή, τη στιγμή που ο Μαρτίνς είχε ολοκληρώσει τις αλλαγές του. Αλλά δεν υπολόγιζε ότι ο Ποντένσε, ο Χασάν και φυσικά ο Φορτούνης θα διέλυαν την άμυνα της ΑΕΚ απλά βρίσκοντας παραπάνω χώρους.

Δώνης

Εξαιρετικές, για όσα έχουν να κάνουν με τον Παναθηναϊκό, βρήκα και τις δηλώσεις του Γιώργου Δώνη μετά το ματς με τον Αστέρα. «Ολοι κοιτάτε τη βαθμολογία και το αποτέλεσμα. Εχουμε χάσει τον δρόμο μας. Δεν είναι έτσι τα πράγματα» είπε στους δημοσιογράφους και πρόσθεσε: «Αυτό που θέλουμε είναι να εξελίξουμε νέους παίκτες, να καθιερωθούμε στην πεντάδα, να σβήσουμε τα χρέη, να βγάλουμε παίκτες και να μπούμε στον σωστό δρόμο. Αν κοιτάμε το παρελθόν είμαστε εκτός πραγματικότητας. Δεν είμαστε ρεαλιστές» είπε. Και πιστεύω πως η ελπίδα του είναι τα λόγια του να τα ακούσουν και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού.

Δεδομένα

Ο Δώνης θύμισε τα αληθινά δεδομένα του ΠΑΟ. Η ομάδα δεν ξεκίνησε τη σεζόν ούτε για να πάρει το πρωτάθλημα, ούτε για να βγει στην Ευρώπη: μια άνετη παραμονή και κυρίως η εξέλιξη των μικρών ήταν ο στόχος. Αυτός θα είναι και τη νέα σεζόν αν δεν βρεθεί κάποιος να αναλάβει χρέη και να ξοδέψει χρήματα για να δυναμώσει σοβαρά την ομάδα. Γιατί αυτό το ξεχνάνε οι οπαδοί (που δεν πάνε πια στο ΟΑΚΑ…) και οι ρεπόρτερ, που βγάζουν τα κομπιουτεράκια για να δουν αν η ομάδα θα βγει πέμπτη; Γιατί όλοι γουστάρουν τις φαντασιώσεις – ο ρεαλισμός που ζητά ο Δώνης είναι δύσκολη υπόθεση. Οπως και η δουλειά του Χιμένεθ και κυρίως η πίστη του Μαρτίνς…