Κλειστά αφτιά, κλειστό στόμα

Είναι από τις φορές που δεν έχει σημασία μόνο τι ειπώθηκε. Εχει σημασία και ποιος το είπε αλλά και πώς το είπε αυτός που το είπε. Είναι ο Στέφανος Μάνος που είπε ότι η χρεοκοπία είναι αποτέλεσμα της οικονομικής καταστροφής που προκάλεσε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή και πως βασική αιτία της οικονομικής καταστροφής είναι πως ο τότε πρωθυπουργός, πριν γίνει ακόμη πρωθυπουργός, δεν ανεχόταν διαφορετικές απόψεις. «Αν δεν υπήρχε η χρεοκοπία ως αποτέλεσμα της καραμανλικής διαχείρισης», λέει ο Μάνος, «τα σημάδια του περάσματός του θα ήταν εξίτηλα».

Αν το ένα στοιχείο της τοποθέτησης Μάνου είναι μια κάποια προσωπική πικρία για τη διαγραφή του από τη νεοκαραμανλική ΝΔ το 1998, το άλλο είναι η σχέση της διαπίστωσης με την πραγματικότητα. Ακόμη και αν η αιτία της οικονομικής καταστροφής δεν ήταν τα κλειστά αφτιά του Καραμανλή, η οικονομική καταστροφή είναι ένα γεγονός. Και είναι ένα γεγονός που δεν επισημαίνει μόνο ο λιγότερο ή περισσότερο πικραμένος Μάνος. Είναι ένα γεγονός που παραδέχεται πλέον, έστω και μέσα από τα δόντια της, η συριζαϊκή και πάντοτε κρυπτοκαραμανλική Αριστερά. Δεν είναι πια τα Μνημόνια που έφεραν την κρίση. Είναι εκείνο το έλλειμμα του 15% που οδήγησε στη χρεοκοπία.

Πριν από τον Μάνο το είχε πει ο Τσίπρας στη Βουλή. Και αφού το είπε ο Τσίπρας στη Βουλή, το είπε και ο Παπαδημούλης χθες στο ραδιόφωνο. Η κρίση έπαψε πια να είναι το τελευταίο μεγάλο κόλπο των ξένων σκοτεινών κέντρων που είχαν βάλει στο μάτι τον εθνικό πλούτο. Ο Ανδρέας Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ δεν έχει μόνο αθωωθεί δυο τρεις φορές δικαστικά. Εχει αποκατασταθεί πλέον και πολιτικά. Και ο Καραμανλής; Ο Μάνος λέει πως τότε κρατούσε κλειστά τα αυτιά του. Μπορεί η δυσανεξία στη διαφορετική άποψη να εξηγεί την καταστροφή. Τα κλειστά αφτιά όμως εξηγούν και κάτι άλλο. Εξηγούν γιατί ένα στόμα παραμένει ερμητικά κλειστό.