Ελεγχος στην αμαρτωλή σύμβαση

Στο σκάνδαλο, γιατί περί σκανδάλου πρόκειται, και ας λέει ο φίλος μου ο Χάρης (δεν θα πω ποιος Χάρης…) ότι δεν είναι, της 20ετούς παράτασης της σύμβασης εκμετάλλευσης του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος», είναι σίγουρο ότι θα έχουμε συνέχεια. Η υποκοστολόγηση της σύμβασης κατά 630 εκατ. (υπενθυμίζω εν τάχει ότι  ο Τσακαλώτος υπέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2017 την παράταση της σύμβασης για 480 εκατ. και η σκανδαλώδης υποτιμολόγηση, προκάλεσε την παρέμβαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία κατήργησε την απόφαση Τσακαλώτου και επαναπροσδιόρισε το ύψος της σύμβασης στο 1,15 δισ. και με τον ΦΠΑ στο 1,38 δισ.).

Χθες η κυβέρνηση πήγε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής την καινούργια, αυξημένη, σύμβαση, αλλά με μια τάση «άντε να τελειώνουμε, όσο πιο γρήγορα γίνεται». Η αντιπολίτευση, έκανε φυσικά πάρτι με τη σπουδή της κυβέρνησης. Εκείνος ο Μανιάτης, ο Γιάννης, του ΚΙΝΑΛ, παρέδωσε μαθήματα συγκροτημένης αντιπολίτευσης, βάζοντας τα γυαλιά σε πολλούς από τους συναδέλφους του, μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης.

Καταρχήν επισήμανε ότι δεν είχαν κληθεί να ομολογήσουν τι συνέβη με την αρχική υποκοστολογημένη σύμβαση ούτε το ΤΑΙΠΕΠ, ούτε το ΔΣ του Αεροδρομίου. Κατά δεύτερον απαίτησε να κατατεθούν τα πρακτικά της διυπουργικής επιτροπής (οι μετέχοντες υπουργοί ήταν οι Τσακαλώτος, Σπίρτζης, Αχτσιόγλου, Σταθάκης, Δημ. Παπαδημητρίου) που ενέκρινε το αρχικό υποκοστολογημένο, τίμημα. Και τρίτον ζήτησε την εισήγηση του ΤΑΙΠΕΔ και του χρηματοοικονομικού συμβούλου που είχε προσλάβει, και βάσει της οποίας προσδιορίστηκε το ύψος της παραχώρησης για 20 χρόνια, ώς το 2046, στα… 484 εκατ.!

Ο υπουργός Τσακαλώτος έκανε πως δεν καταλάβαινε, αλλά όπως και να το δει κανείς, η υπόθεση αυτή δύσκολα θα κλείσει  ακόμη και μετά την έγκριση της καινούργιας σύμβασης, της αυξημένης κατά 630 εκατ., από τη Βουλή.

Αν και οι απόψεις διίστανται για το αν υπάρχει αδίκημα αναφορικά με την υποκοστολογημένη πρώτη σύμβαση που υπέγραψε ο Τσακαλώτος, έχω την αίσθηση (και τη σχετική  πληροφόρηση…)  ότι επειδή δεν είναι και το αυθεντικότερο (αν όχι και το… καθαρότερο…) δείγμα του λεγόμενου «ηθικού πλεονεκτήματος» της ΠΦΑ (Πρώτη Φορά Αριστεράς),  η επόμενη κυβέρνηση θα ασχοληθεί οπωσδήποτε με αυτή…

Ο δρόμος για τη χρεοκοπία

Το κείμενο που δημοσιεύω εν συνεχεία, είναι ακριβώς 220 λέξεις, το έγραψε (τσαντισμένος προφανώς), προχθές το απόγευμα ο αειθαλής Στέφανος Μάνος, με την οξυδέρκεια αλλά και τη λιτότητα που χαρακτηρίζει τον λόγο του. Το έγραψε και το ανήρτησε στο Facebook, το αναδημοσιεύσαν διάφορα sites και το αναδημοσιεύω και εγώ. Για ένα και μόνο λόγο. Για να μη λένε οι καραμανλικοί, ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής αλλά και διάφοροι  δεξιόστροφοι αριστερούληδες όπως αυτοί που εγκαταβιούν στο ΦΕΚ «Εφ.Συν» ότι μόνο εγώ, από εμπάθεια ή εμμονή επιμένω ότι η χώρα οδηγήθηκε στα βράχια κατά βάση από τον Καραμανλή. Αλλά ας δούμε τι έγραψε ο Στέφανος Μάνος:

«Δημοσιογράφος (υποθέτω νεαρής ηλικίας) μου τηλεφώνησε να με συγχαρεί για την πρωτοβουλία μου να πεζοδρομήσω τη Βουκουρεστίου. Το έμαθε διαβάζοντας πρόσφατη συνέντευξή μου στα “ΝΕΑ”. Η πεζοδρόμηση έγινε το 1978. Αν δεν το είχα πει στη συνέντευξη ίσως πίστευε ότι ήταν έργο του Τρίτση ή του Αβραμόπουλου. Διάβασα σήμερα την επιφυλλίδα του Αλέξη Παπαχελά στην “Καθημερινή” στην οποία γράφει ότι ισχυρότατοι ηγέτες, όπως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Κώστας Καραμανλής, σέβονταν τις διαφορετικές απόψεις και δεν επέβαλλαν αυταρχικά την άποψή τους. Είναι απολύτως αληθές για τον Μητσοτάκη, αλλά όχι για τον Κώστα Καραμανλή. Ο κ. Καραμανλής προκειμένου να επιβάλλει τη δική του εσφαλμένη (όπως αργότερα απέδειξε ο ίδιος υιοθετώντας την άποψη που απέρριψε) άποψη δεν δίστασε το 1998 να διαγράψει από τη Νέα Δημοκρατία εμένα, τον κ. Σουφλιά, τον κ. Κοντογιαννόπουλο, τον κ. Παπαληγούρα, τον κ. Τατούλη, τον κ. Κάκκαλο. Σταμάτησε την αυταρχική του μανία και δεν διέγραψε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη που συμφωνούσε μαζί μου, λέγοντας περιφρονητικά ότι “ως πρώην πρωθυπουργός ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να λέει ό,τι θέλει!”. Το γεγονός ότι ο Κώστας Καραμανλής δεν ανεχόταν διαφορετικές απόψεις είναι η βασική αιτία της οικονομικής καταστροφής που προκάλεσε η πρωθυπουργία του. Κανείς δεν τολμούσε να εκφράσει διαφορετική άποψη. Ετσι οδηγηθήκαμε στη χρεοκοπία. Αν δεν υπήρχε η χρεοκοπία ως αποτέλεσμα της καραμανλικής διαχείρισης, τα σημάδια του περάσματός του θα ήταν ανεξίτηλα».

Εντάξει τώρα;

Κοροϊδία

Υπάρχει πάτος στο βαρέλι της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος; Απάντηση: δεν υπάρχει. Κάθε φορά θα λέμε ότι είναι και πιο κάτω. Και πιο κάτω. Κι ακόμη παρακάτω. Χθες ο Καμμένος, αρχηγός των ΑΝΕΛ, κάλεσε λέει τον βουλευτή Παπαχριστόπουλο στην ΚΟ του κόμματος, η οποία αν και  τόσο ολιγομελής που θα μπορούσε να συνεδριάσει σε  τηλεφωνικό θάλαμο ή έστω σε μια WC συνοικιακού  ταβερνείου, συνεδρίασε στη Βουλή, και του επέδωσε, λέμε τώρα, τελεσίγραφο: αν δεν παραιτηθείς ώς αύριο το πρωί, θα σε διαγράψω, υποστηρίζεται βασίμως ότι του είπε.

Προσωπικά ανατρίχιασα με την αυστηρότητα του Καμμένου αρχηγού των ΑΝΕΛ, αλλά μετά συνήλθα κάπως, έως που με έπιασε γέλιο ανυπόφορο. Συνεχές. Ενοχλητικά κακαριστό.

Θα διαγράψει τον Παπαχριστόπουλο από πού ακριβώς; Αφού ο άλλος όχι μόνο έχει φύγει από το κόμμα και θα συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ εν ευθέτω χρόνω, αλλά και έχει δηλώσει επίσης ότι θα ψηφίσει σήμερα στην ψηφοφορία για το πρωτόκολλο ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και μετά θα παραιτηθεί…

Δηλαδή δουλευόμαστε. Μεταξύ μας. Και μετά αναρωτιόμαστε ακόμη αν έχει το βαρέλι πάτο. Ε, λοιπόν, δεν έχει. Τέλος η συζήτηση…

Δεξιά της Δεξιάς

Στο μεταξύ συνωστισμός σημειώνεται μεταξύ των υποψηφίων για το ποιος θα καταλάβει τον χώρο που κατείχε ο Καμμένος αρχηγός και το κόμμα του στα δεξιά της… Δεξιάς! Μετά τον Κυριάκο Βελόπουλο, τον Δημήτρη Καμμένο και τον φίλο μου Γιώργο Καρατζαφέρη, την παλιά καραβάνα του χώρου, που τη γνωρίζει απέξω κι ανακατωτά (και πρέπει να σημειώσω εδώ, ότι ήδη από το 2012 ο Καρατζαφέρης προειδοποιούσε  για το ποια είναι η Χρυσή Αυγή και τι πρεσβεύει, αλλά δεν τον ακούγαμε…) εμφανίστηκε καινούργιος διεκδικητής χθες.

Ονομάζεται Μιχάλης Πατσίκας, η πολιτική αφετηρία του είναι το «Μακεδονικό» και όποιοι αναρωτιούνται «πού τον ξέρουμε», τους ενημερώνω ότι ήταν ένας εκ των διοργανωτών των συλλαλητηρίων ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτός ο Πατσίκας τώρα, έχει δημιουργήσει πολιτικό φορέα, ο οποίος φέρει την ονομασία «Ελληνική Πολιτική Συνείδηση» (ΕΠΟΣ), και όπως δήλωσε χθες το πρωί στον Σκάι, πρόκειται για ένα «πατριωτικό, δημοκρατικό, πολιτικό κίνημα», το οποίο είχε ως προμετωπίδα, και όχι ως μοναδικό ενδιαφέρον, τη Συμφωνία των Πρεσπών. Και πως αποκόπτει την πιθανότητα συνεργασιών από κόμματα, τα οποία έχουν ψηφίσει Μνημόνια – αυτό το τελευταίο λίγο ως «καμμενικό» ακούγεται, αλλά ποσώς με απασχολεί. Μήπως πρόκειται να τον ψηφίσω;