Είναι αλλιώς να… μαστορεύεις με καλή ψυχολογία

Ο Άρης έχει πολλά να κρατήσει από τη Λεωφόρο, αλλά πρωτίστως τη νίκη με 2-1 απέναντι στην Κηφισιά. Σε ένα παιχνίδι με αρκετές διακυμάνσεις και χωρίς να έχει σταθερά τον έλεγχο, κατάφερε να βρει τις λύσεις, να αντιδράσει στις δυσκολίες και να διεκδικήσει το αποτέλεσμα μέχρι το τέλος. Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για μια ομάδα που προσπαθεί να ξαναβρεί τον αγωνιστικό της ρυθμό και κυρίως την ταυτότητά της.

Το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι οι «κιτρινόμαυροι» δεν κατέρρευσαν όταν το παιχνίδι πήρε αρνητική τροπή. Αντί να παρασυρθούν από την εξέλιξη της αναμέτρησης, διατήρησαν την ψυχραιμία τους και συνέχισαν να αναζητούν τρόπους για να γίνουν απειλητικοί. Θύμισε λίγο… Καλαμάτα και το 2-3 της πρεμιέρας. Πάλι με λάθη, με αδυναμίες αλλά με τη νοοτροπία που χρειάζεται μέχρι τέλους. Και εδώ η κουβέντα πάει σε μία συγκεκριμένη κατηγορία αγώνων.

Αξιοποιεί τις ευκαιρίες του ο Άρης

Η αποτελεσματικότητα σε ματς όπως το χθεσινό (18/10) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κέρδη του Άρη τη φετινή περίοδο. Σε αντίθεση με άλλες χρονιές, όταν χάνονταν βαθμοί σε παιχνίδια στα οποία η ομάδα δεν έπιανε υψηλά στάνταρ απόδοσης, φέτος οι «κιτρινόμαυροι» αξιοποιούν καλύτερα τις ευκαιρίες τους απέναντι σε υποδεέστερους αντιπάλους. Το γεγονός ότι συνεχίζουν να παίρνουν αποτελέσματα σε τέτοιες αναμετρήσεις δεν είναι ούτε αυτονόητο ούτε ασήμαντο, έχοντας απωλέσει πόντους μόνο στα ντέρμπι.

Είναι σημαντικό να κυνηγάς τη βελτιώση με αυτοπεποίθηση και όχι με γκρίνια. Υπάρχουν διαστήματα στα οποία εφαρμόζει με συνέπεια το πλάνο της ομάδας, παρουσιάζοντας στοιχεία που δείχνουν ότι γνωρίζει τι θέλει να πετύχει μέσα στο γήπεδο. Η πρόοδος που καταγράφεται μετά τη διακοπή είναι υπαρκτή και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να διεκδικήσει υψηλότερη θέση στη βαθμολογία. Αρκεί ο Άρης να… ξεκολλήσει από τα εμπόδια που βάζει ο ίδιος στον εαυτό του. Διότι αυτό βγάζει ως εικόνα όταν «κολλάει».

Στόχος η μεγαλύτερη συνέπεια

Το αποτέλεσμα στη Λεωφόρο δεν σημαίνει ότι ο Άρης έχει λύσει τα προβλήματα που τον συνοδεύουν από την αρχή της σεζόν. Αντίθετα, το συγκεκριμένο παιχνίδι ανέδειξε ξανά την ανάγκη για μεγαλύτερη συνέπεια, καλύτερη διαχείριση των διαφορετικών φάσεων και λιγότερες μεταπτώσεις στην απόδοσή του.

Στο ξεκίνημα δυσκολεύτηκαν να αντιμετωπίσουν την πίεση του αξιόλογου αντιπάλου που είχαν απέναντί τους -παίζουν και οι άλλοι μη το ξεχνάμε, ενώ χρειάστηκε να περάσει περίπου ένα τέταρτο μέχρι να βρουν καλύτερη ισορροπία. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η λειτουργία της μεσαίας γραμμής, η οποία δεν κατάφερε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις.

Το ίδιο πρόβλημα εμφανίστηκε ξανά στις αρχές του δεύτερου ημιχρόνου, όταν η αμυντική τοποθέτηση του Ρίτσαρντς και η έλλειψη πίεσης πάνω στον Σαγάλ συνέβαλαν στη δημιουργία της φάσης που οδήγησε στο γκολ.

Αυτές οι διακυμάνσεις δεν αποτελούν μεμονωμένο φαινόμενο. Στο παιχνίδι με τον Βόλο, ο Αρης είχε παρουσιάσει εξαιρετική εικόνα στο πρώτο μέρος, αλλά στη συνέχεια έχασε την ισορροπία του για περίπου 20 λεπτά. Στη Λεωφόρο, η αστάθεια εκδηλώθηκε με διαφορετικό τρόπο, επιβεβαιώνοντας ότι η ομάδα δεν έχει καταφέρει ακόμη να διατηρήσει το ίδιο επίπεδο απόδοσης για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Λύση στον άξονα

Το μεγαλύτερο μέρος της λύσης βρίσκεται στον άξονα και στην ένταση που μπορεί να διατηρήσει η ομάδα. Σε σύστημα με δύο επιθετικούς, οι κεντρικοί μέσοι καλούνται να καλύψουν μεγάλες αποστάσεις, να συμμετέχουν στην ανάπτυξη και ταυτόχρονα να προσφέρουν αμυντική προστασία. Το δίδυμο των Ράτσιτς και Χόνγκλα δεν έχει δείξει ακόμη ότι μπορεί να ανταποκριθεί με την απαιτούμενη ένταση σε όλη τη διάρκεια ενός αγώνα, ειδικά από τη στιγμή που ο Κουαμέ δεν είναι σταθερά συμμετοχικός στα ανασταλτικά του καθήκοντα.

Ο ίδιος ο Γρηγορίου έχει αναφερθεί στην προσπάθεια επαναφοράς της ομάδας στο επίπεδο που βρισκόταν την προηγούμενη σεζόν και στις αρχές της φετινής. Η συγκεκριμένη αναφορά αποτυπώνει και το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα ο Αρης. Διαθέτει αγωνιστικές δυνατότητες και αρχίζει να βρίσκει αποτελεσματικές λύσεις, αλλά εξακολουθεί να χρειάζεται δουλειά για να αποκτήσει διάρκεια και συνέπεια.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι απλώς να συνεχίσει να κερδίζει. Είναι να αξιοποιήσει τις νίκες ως βάση για περαιτέρω βελτίωση και να μην επιτρέψει στα θετικά αποτελέσματα να καλύψουν τις αδυναμίες του. Σίγουρα έχει έναν προπονητή που δεν είναι της λογικής «κάτω από το χαλάκι» και αξιοποιεί τα αποτελέσματα περισσότερο ως τόνωση της ψυχολογίας παρά για κάλυψη των αδυναμιών της ομάδας.