«Επίθεση» πυραύλου στη Σελήνη: Τι είδαν τα διαστημόπλοια που αναδιατάχτηκαν για να καταγράψουν τη στιγμή της πρόσκρουσης
Εικόνες υψηλής ευκρίνειας από το διαστημικό σκάφος Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA καταγράφουν τον νέο κρατήρα που σχηματίστηκε στη σεληνιακή επιφάνεια, όταν το ανώτερο τμήμα πυραύλου της SpaceX προσέκρουσε στη Σελήνη στις 5 Αυγούστου.
Νέες εικόνες από τη NASA αποκαλύπτουν για πρώτη φορά με μεγαλύτερη καθαρότητα το σημείο όπου ένας πύραυλος της Space X προσέκρουσε με μεγάλη ταχύτητα ανοίγοντας στο έδαφος κρατήρα 18 μέτρων.

Ο πύραυλος που έπεσε στη Σελήνη, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον της NASA και επιστημόνων ανά τον κόσμο, ήταν ουσιαστικά το ανώτερο τμήμα ενός πυραύλου Falcon 9, ο οποίος είχε εκτοξευθεί στις 15 Ιανουαρίου 2025 μεταφέροντας δύο εμπορικά σεληνιακά οχήματα προσεδάφισης.
Ενώ το πρώτο τμήμα του πυραύλου —ο προωθητικός φορέας που χρησιμοποιείται κατά την εκτόξευση— επέστρεψε στη Γη, το δεύτερο συνέχισε την πορεία του, προωθώντας τα ρομποτικά οχήματα προς τη Σελήνη.

Φωτογραφία: NASA Goddard/Intuitive Machines
Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής του, το ανώτερο τμήμα παρέμεινε σε τροχιά στο Διάστημα.
Ωστόσο, οι ιδιαιτερότητες της τροχιακής του κίνησης το οδήγησαν τελικά σε πορεία σύγκρουσης με τη Σελήνη — ένα ενδεχόμενο που έγινε αντιληπτό εκ των υστέρων και κινητοποίησε ερευνητικές ομάδες και διαστημικές υπηρεσίες προκειμένου να εντοπίσουν και να καταγράψουν το σημείο της πρόσκρουσης.
Από τις πρώτες παρατηρήσεις προήλθαν δεδομένα από το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (Very Large Telescope) του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητηρίου στη Χιλή, ενώ εικόνες κατέγραψε και το νοτιοκορεατικό διαστημικό σκάφος Danuri, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.
Τα αρχικά δεδομένα του Danuri αποδείχθηκαν ιδιαίτερα χρήσιμα για τη NASA.
Σε συνεργασία με την Korea AeroSpace Administration (KASA), οι επιστήμονες τα χρησιμοποίησαν για να καθοδηγήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την κάμερα υψηλής ανάλυσης του Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO), προκειμένου να φωτογραφηθεί ο κρατήρας από πολύ μικρότερη απόσταση.

Φωτογραφία: NASA Goddard/Intuitive Machines.
Οι εικόνες, που καταγράφηκαν στις 11 και 12 Αυγούστου από το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA, έξι ημέρες μετά την πρόσκρουση του ανώτερου σταδίου ενός πυραύλου Falcon 9 στη Σελήνη, προέρχονται από διαφορετικές γωνίες λήψης, αναδεικνύοντας διαφορετικά χαρακτηριστικά της επιφάνειας.
Η πιο σκοτεινή περιοχή που απλώνεται γύρω από τον κρατήρα στην επάνω αριστερή εικόνα είναι πιο τραχιά από το περιβάλλον έδαφος, καθώς το υλικό της επιφάνειας έχει υποστεί επί μακρόν την επίδραση του ηλιακού ανέμου, της γαλαξιακής κοσμικής ακτινοβολίας και μικρομετεωριτών.
Αντίθετα, οι φωτεινές ακτίνες και η φωτεινή κηλίδα πάνω από τον κρατήρα, στην κάτω δεξιά εικόνα, αποτελούνται από πιο φρέσκο υλικό που εκτινάχθηκε από μεγαλύτερο βάθος κάτω από την επιφάνεια.
Οι εικόνες παρουσιάζονται με τη σειρά που τραβήχτηκαν, από πάνω αριστερά προς κάτω δεξιά, καθώς η γωνία φωτισμού από τον Ήλιο μεταβάλλεται σταδιακά. Κάθε εικόνα έχει μεγεθυνθεί δύο φορές και απεικονίζει περιοχή της Σελήνης πλάτους περίπου 300 μέτρων.
Η διαδικασία μόνο εύκολη δεν ήταν. Για να καταγράψει το σημείο της πρόσκρουσης, η ομάδα του LRO χρειάστηκε να αλλάξει τον προσανατολισμό του διαστημοπλοίου, ώστε οι κάμερές του να «βλέπουν» τον κρατήρα κάθε φορά που το σκάφος περνούσε σε ύψος περίπου 97 χιλιομέτρων πάνω από τη Σελήνη, κινούμενο με ταχύτητα περίπου 1,6 χιλιομέτρου το δευτερόλεπτο.
Το LRO ολοκληρώνει μία περιφορά γύρω από τη Σελήνη περίπου κάθε δύο ώρες, από πόλο σε πόλο, ενώ η Σελήνη περιστρέφεται αργά κάτω από την τροχιά του. Χρειάστηκαν έξι ημέρες μέχρι η τροχιά του διαστημοπλοίου να ευθυγραμμιστεί κατάλληλα με το σημείο της πρόσκρουσης, ενώ ακολούθησε επιπλέον χρόνος για την επεξεργασία των εικόνων.
Η ακρίβεια που απαιτούσε η φωτογράφιση ήταν ακραία. Σύμφωνα με τη NASA, ακόμη και μια καθυστέρηση μόλις 10 δευτερολέπτων στη λήψη θα μπορούσε να μετακινήσει τον κρατήρα κατά περίπου 16 χιλιόμετρα μέσα στο οπτικό πεδίο, καθιστώντας ουσιαστικά αδύνατη την καταγραφή του.
«Η Σελήνη δέχεται συνεχώς χτυπήματα»
Παρότι η σύγκρουση του πυραύλου δεν ήταν προγραμματισμένη, οι επιστήμονες της NASA επισημαίνουν ότι δεν αποτέλεσε κίνδυνο ούτε για τη Γη ούτε για τη σεληνιακή επιφάνεια από άποψη ασφάλειας.
«Δεν είναι κάτι για το οποίο ανησυχούμε πραγματικά», δήλωσε η πλανητική επιστήμονας της NASA Kelsey Young, εξηγώντας ότι η ελεγχόμενη πρόσκρουση διαστημικού υλικού σε περιοχές χαμηλής σεληνιακής τροχιάς αποτελεί τεχνικά αποδεκτή και ασφαλή πρακτική διάθεσης υλικού.

Όπως υπενθύμισε, η Σελήνη δεν είναι ένας αμετάβλητος κόσμος. «Η Σελήνη δέχεται συνεχώς προσκρούσεις από μετεωρίτες, αστεροειδείς και κομήτες», σημείωσε.














