Με έντονη συναισθηματική φόρτιση και συμμετοχή πλήθους κόσμου κορυφώθηκαν στην Αθήνα οι εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος.

Η 19η Μαΐου αποτελεί ημέρα μνήμης και τιμής για τους Ποντίους ανά τον κόσμο, καθώς και σημείο αναφοράς για τον αγώνα διεθνούς αναγνώρισης των ιστορικών γεγονότων.
Παρά τη σφοδρή βροχόπτωση, μέλη ποντιακών σωματείων, πολίτες και εκπρόσωποι φορέων συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πρωτεύουσας, φορώντας παραδοσιακές φορεσιές και συμμετέχοντας σε ένα τελετουργικό μνήμης που κορυφώθηκε με ποντιακούς χορούς, συνοδεία λύρας, σε ιδιαίτερα φορτισμένη ατμόσφαιρα.
Ιδιαίτερη στιγμή των εκδηλώσεων αποτέλεσε η επίσημη αλλαγή της Προεδρικής Φρουράς στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, όπου Εύζωνες εμφανίστηκαν με παραδοσιακή φορεσιά Πόντιου Αντάρτη, τιμώντας συμβολικά τη μνήμη των θυμάτων.
Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ομιλία από τον πολιτικό διοικητή του Αγίου Όρους και επίτιμο αρχηγό ΓΕΣ, στρατηγό ε.α. Αλκιβιάδη Στεφανή, ενώ ακολούθησαν επιμνημόσυνη δέηση και καταθέσεις στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με πορεία προς την τουρκική πρεσβεία και επίδοση ψηφίσματος.
Η Βουλή των Ελλήνων τίμησε επίσης τη μνήμη των θυμάτων με ενός λεπτού σιγή.
Σε δημόσια τοποθέτησή του, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στη σημασία της ημέρας, σημειώνοντας ότι «στην ποντιακή κοινότητα οφείλουμε όχι μόνο χρέος μνήμης αλλά και χρέος ευγνωμοσύνης», υπογραμμίζοντας τη συμβολή των Ποντίων στην ιστορία και την εξέλιξη του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας ανακοίνωσε την πρόθεση του δήμου να προχωρήσει στην ανέγερση Μνημείου Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην πρωτεύουσα, ως πράξη ιστορικής μνήμης και δημόσιας αναγνώρισης. Όπως ανέφερε, πρόκειται για «ελάχιστο χρέος» απέναντι σε μια κοινότητα που, παρά τον ξεριζωμό, διατήρησε ζωντανή τη γλώσσα, την παράδοση και την πολιτιστική της ταυτότητα.
Οι εκδηλώσεις της 19ης Μαΐου παραμένουν κάθε χρόνο σημείο αναφοράς για την ποντιακή κοινότητα, αλλά και ευρύτερα για τον δημόσιο διάλογο γύρω από την ιστορική μνήμη, τη γενοκτονία και τη διατήρηση της συλλογικής ταυτότητας μέσα στον χρόνο.








