Βρέχει… ειρήνη σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή – κρατήστε μικρό καλάθι

Μια αχτίδα αισιοδοξίας μοιάζει να έρχεται ταυτόχρονα από τα δύο μεγαλύτερα πολεμικά μέτωπα που υπάρχουν σήμερα: από την Ουκρανία, όπου οι συγκρούσεις έχουν εισέλθει ήδη στον πέμπτο χρόνο και από τη Μέση Ανατολή, όπου μετρούν ήδη δέκα εβδομάδες.

Στο πρώτο, «πηγή» είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος δήλωσε: «Νομίζω ότι αυτή η υπόθεση φτάνει στο τέλος της». Είναι η πρώτη φορά που ο πρόεδρος της Ρωσίας χρησιμοποιεί αυτά τα λόγια και, καθώς είναι αυτός ο οποίος έδωσε τη διαταγή για την εισβολή του 2022, δικαιούμαστε να υποθέσουμε πως κάτι παραπάνω ξέρει.

Την ίδια στιγμή, Ουάσιγκτον και Τεχεράνη αντάλλαξαν ένα ακόμη ειρηνευτικό σχέδιο. Η ηγεσία του Ιράν φέρεται να έστειλε στους Αμερικανούς την απάντησή της στην τελευταία τους πρόταση και όλοι αναμένουν με αγωνία εάν οι δύο πλευρές έχουν έρθει ένα βήμα πιο κοντά σε συμφωνία. Με τους περισσότερους (αν και όχι όλους) να ελπίζουν ότι κάτι καλό θα προκύψει.

Καχύποπτοι εξ’ ανάγκης

Δεν πρόκειται για κακά νέα – κάθε άλλο. Δεν χρειάζεται εκ των προτέρων να τα υποδεχθούμε με αρνητική διάθεση. Μακάρι να μπει μια τελεία (έστω και άνω) στους δύο αυτούς πολέμους. Για να τελειώσει (έστω και προσωρινά) τόσο το αιματοκύλισμα όσο και ο οικονομικός «πόνος» που νιώθουν εκατομμύρια άνθρωποι, σε όλο τον πλανήτη.

Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι η μέχρι σήμερα εμπειρία μας αναγκάζει να είμαστε επιφυλακτικοί, αν όχι καχύποπτοι. Για να το πούμε με τη λαϊκή γλώσσα, να «κρατάμε μικρό καλάθι».

Οι αιτίες είναι πολλές. Η μία έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο ένας από τους πρωταγωνιστές των εξελίξεων είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, που έχει αποδείξει ότι έχει τις ανατροπές και τις «κωλοτούμπες» στο καθημερινό του μενού και μάλιστα για… πρωινό.

Μια δεύτερη είναι πως ο βασικός σύμμαχος του προέδρου των ΗΠΑ είναι ο Μπένιαμιν Νετανιάχου. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ ο οποίος έχει διαμηνύσει σε κάθε τόνο και προς κάθε κατεύθυνση ότι θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να μην συμφωνήσουν Ουάσιγκτον και Τεχεράνη προτού «τελειώσει η δουλειά».

Οι σύμβουλοι του Πούτιν

Όσο για την Ουκρανία, δεν είναι άνευ σημασίας το γεγονός ότι λίγο μετά τις δηλώσεις Πούτιν, οι δύο στενότεροι σύμβουλοί του έσπευσαν να χαμηλώσουν τον πήχη των προσδοκιών και να ρίξουν «πάγο» στις ελπίδες.

«Προφανώς η αμερικανική πλευρά βιάζεται, αλλά το ζήτημα μιας διευθέτησης στην Ουκρανία είναι πολυδαίδαλο και ο δρόμος μέχρι να φτάσουμε σε μια ειρηνευτική συμφωνία είναι πολύ μακρύς, με πολλές περίπλοκες λεπτομέρειες», είπε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ.

Οι διαπραγματεύσεις «πιθανώς θα επαναληφθούν», αλλά το χρονοδιάγραμμα είναι ασαφές, τόνισε από την πλευρά του ο εξ’ απορρήτων προεδρικός σύμβουλος, Γιούρι Ουσακόφ – την ώρα που όλα δείχνουν ότι «μαγειρεύεται» νέα επίσκεψη στη Μόσχα των απεσταλμένων του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Ουίτκοφ.

Ίσως, όμως, το πιο σημαντικό από όλα είναι κάτι άλλο: η επικείμενη επίσκεψη του Τραμπ στο Πεκίνο, την ερχόμενη Πέμπτη και Παρασκευή και η συνάντησή του με τον Σι Τζινπίνγκ.

«Κλειδί» η συνάντηση Τραμπ-Σι

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το γιατί. Εάν οι δύο πρόεδροι βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο ενόσω οι δύο πόλεμοι, σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, μαίνονται, τότε οι συνομιλίες θα είναι ναρκοθετημένες εξαρχής. «Τι ήρθες ακριβώς να κάνεις εδώ;», θα μπορούσε να ρωτήσει (σε ελεύθερη απόδοση) ο Κινέζος πρόεδρος τον Αμερικανό ομόλογό του.

Στην περίπτωση, αντιθέτως, που ο Τραμπ εμφανιστεί έχοντας στα χέρια του το «χαρτί» της προόδου και στα δύο μέτωπα, τότε θα μπορούσε αυτός να πει στον οικοδεσπότη (πάλι σε ελεύθερη απόδοση): «Εγώ κάνω ό,τι μπορών, δεν βάζεις και εσύ ένα χεράκι με τους δικούς σου για να τελειώνουμε;».

Τι σημαίνουν αυτά, με απλά λόγια; Ότι, αν μη τι άλλο, πρέπει να περιμένουμε να περάσει η συνάντηση των «δύο πιο ισχυρών ανθρώπων στον πλανήτη», όπως τους χαρακτήρισαν οι New York Times, προκειμένου να βγάλουμε πιο ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με το τι μέλλει γενέσθαι σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή.

Χωρίς, φυσικά, να ξεχνάμε ποτέ τα βασικά: Οι πόλεμοι ξεκίνησαν με κάποιο σκοπό – θα τελειώσουν, άραγε, χωρίς να έχει αυτός επιτευχθεί και χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει ποιοι είναι νικητές και ποιοι ηττημένοι;