Σύμφωνα με ανακοίνωση του επιστημονικού οργανισμού Frontiers, τα προστατευτικά επιχρίσματα σε ρωμαϊκό ναυάγιο ηλικίας 2.200 ετών που εντοπίστηκε στα ανοιχτά της Κροατίας αποτελούνταν από πίσσα πεύκου και από μείγμα πίσσας με κερί μέλισσας.
Η προσθήκη κεριού στην θερμαινόμενη πίσσα δημιουργούσε ένα μείγμα γνωστό στους αρχαίους Έλληνες ναυπηγούς ως zopissa, το οποίο ήταν πιο εύκαμπτο και ευκολότερο στην εφαρμογή. Οι ερευνητές ανέλυσαν τη χημική σύσταση των επικαλύψεων του πλοίου, αλλά και τη γύρη που είχε παγιδευτεί στην κολλώδη ουσία κατά την εποχή της εφαρμογής της.
Η αρχαιομετρίστρια Armelle Charrié από το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου εξήγησε ότι η ανάλυση της γύρης επέτρεψε τον εντοπισμό των φυτικών ειδών που υπήρχαν στο περιβάλλον κατά την κατασκευή ή τις επισκευές του πλοίου. Η μελέτη έδειξε ότι το σκάφος είχε υποστεί επισκευές σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου και της Αδριατικής.
Το πρυμναίο και το κεντρικό τμήμα του πλοίου καλύπτονταν από το ίδιο επίχρισμα, ωστόσο τρία σημεία της πλώρης παρουσίαζαν διαφορετική σύσταση μεταξύ τους. Όπως σημείωσε η Charrié, «ενώ είναι προφανές ότι τα πλοία που ταξιδεύουν μεγάλες αποστάσεις χρειάζονται επισκευές, δεν είναι εύκολο να αποδειχθεί αυτό». Η ανάλυση της γύρης αποδείχθηκε καθοριστική για τον εντοπισμό διαφορών σε επιχρίσματα με παρόμοιο μοριακό προφίλ.
Η πλήρης επιστημονική μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Frontiers in Materials.
