Τέσσερα διαφορετικά επιθετικά σχήματα χρειάστηκε να δοκιμάσει ο Μιχάλης Γρηγορίου, μέχρι στη Λιβαδειά να καταλήξει σε εκείνο που του ταίριαζε περισσότερο.
Για αυτό άλλωστε και το διατήρησε στην προχθεσινή αναμέτρηση κόντρα στον ΝΠΣ Βόλο, με το τελικό αποτέλεσμα να τον δικαιώνει. Μία νίκη που αποτέλεσε σημαντική «ανάσα» τόσο για την ομάδα όσο και για τον ίδιο. Ήταν μια δικαίωση της δουλειάς που έχει γίνει το τελευταίο διάστημα, αλλά και των επιλογών του, κυρίως στον επιθετικό τομέα, όπου έχει ρίξει το μεγαλύτερο βάρος.
Στο πλάνο του Γρηγορίου, οι Γκαρέ, Πέρεθ και Γιαννιώτας πίσω από τον Καντεβέρε συνθέτουν ένα σχήμα που καλύπτει βασικές απαιτήσεις του παιχνιδιού του. Πρόκειται για μια επιθετική τετράδα με ένταση και πίεση, στοιχεία που ο ίδιος επιδιώκει να βλέπει στο γήπεδο. Κάτι που αποτυπώθηκε σε μεγάλα διαστήματα του αγώνα που έγινε το περασμένο Σάββατο στο «Κλεάνθης Βικελίδης».
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Γιαννιώτας έχει πλέον σταθερή θέση στο αρχικό σχήμα, χάρη στα αθλητικά του χαρακτηριστικά. Ο Πέρεθ δείχνει να έχει προσαρμοστεί στον ρόλο του «δεκαριού», συνδυάζοντας τρεξίματα και τακτική συνέπεια. Όσο για τον Καντεβέρε, η παρουσία του στην κορυφή προσθέτει δύναμη και ένταση μεταξύ άλλων, γεγονός που εξηγεί γιατί έχει προβάδισμα έναντι του Λορέν Μορόν στα τελευταία παιχνίδια.
Δεν μιλάμε βέβαια για το παιχνίδι στο οποίο οι μεσοεπιθετικοί… πετούσαν φωτιές, πλην του Καντεβέρε φυσικά. Ο Άρης χρειάστηκε βοήθεια από την πίσω ζώνη και συγκεκριμένα από τα χαφ του. Οι… μπροστινοί, όμως, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε να έρθουν τα τρία γκολ και μάλιστα για πρώτη φορά φέτος σε παιχνίδι του Άρη στο πρωτάθλημα. Ακόμη ένα μικρό milestone που καταγράφει η ομάδα, έστω και αν έχουμε φτάσει στον Απρίλιο.
Ο Γρηγορίου δοκίμασε αρκετά σχήματα μέχρι να καταλήξει σε αυτό που τον εκφράζει περισσότερο. Τώρα που δείχνει να αποδίδει, δύσκολα θα το διαφοροποιήσει. Η δημιουργία σταθερών επιλογών είναι κρίσιμη ενόψει των τελευταίων τεσσάρων αγώνων της σεζόν, με στόχο την κατάκτηση της 5ης θέσης.
