Στο τοπίο της σύγχρονης ελληνικής υποκριτικής, ο Κώστας Νικούλι δεν αποτελεί απλώς μια γνώριμη φυσιογνωμία, αλλά μια περίπτωση καλλιτέχνη που επιλέγει να «σκάβει» βαθιά κάτω από την επιφάνεια των ρόλων του. Γεννημένος στην Αθήνα την 1η Οκτωβρίου 1994, ο Νικούλι κουβαλά μια εσωτερική ηρεμία που έρχεται σε δημιουργική αντίστιξη με την ένταση των χαρακτήρων που ενσαρκώνει.
Φέτος, στην εμβληματική παραγωγή του MEGA, «Οι Αθώοι», μας παραδίδει ίσως την πιο ώριμη στιγμή της τηλεοπτικής πορείας του, δίνοντας σάρκα και οστά στον Γιάννο (Τουρκόγιαννο) του Κωνσταντίνου Θεοτίκη, έναν ήρωα που ισορροπεί ανάμεσα στο φως της καλοσύνης και το σκοτάδι της κοινωνικής αδικίας.
Η κορύφωση του δράματος στα επόμενα επεισόδια της σειράς «Οι Αθώοι»
Στη σειρά εποχής του Νίκου Κουτελιδάκη, ο Νικούλι υποδύεται έναν άνθρωπο προικισμένο με μια σχεδόν «άγια» καλοσύνη, η οποία όμως γίνεται το εφαλτήριο για την τραγωδία του. Ο Γιάννος είναι ο «ξένος» στον τόπο του, ένας ήρωας που το κοινωνικό περιβάλλον —ωμό και ακατέργαστο— βιάζεται να αποβάλει ως «ένοχο».
Στο επερχόμενο ενδέκατο επεισόδιο (Παρασκευή 24 Απριλίου), η πλοκή φτάνει σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής. Το πτώμα του Αράθυμου ανακαλύπτεται και δίπλα του βρίσκεται το μαχαίρι του Γιάννου. Ο Πέτρος (Γιάννης Νιάρρος) στρέφει μεθοδικά τις υποψίες εναντίον του, εκμεταλλευόμενος τον «κοινωνικό αυτοματισμό» που απομονώνει το διαφορετικό. Ο Γιάννος συλλαμβάνεται, αντιμετωπίζοντας ένα χωριό που ξεσηκώνεται εναντίον του με προφανή, αλλά πλασματικά κίνητρα.
Η ερμηνεία του Νικούλι εδώ εστιάζει στην εσωτερική σύγκρουση. Ενώ θα μπορούσε να αποκαλύψει την αλήθεια —ότι είδε τη Μαργαρίτα (Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη) και τον Πέτρο μαζί τη νύχτα του φόνου— επιλέγει τη σιωπή. Είναι μια πράξη ηρωικής παραίτησης, όπου το ένστικτο της αυτοσυντήρησης υποχωρεί μπροστά στη δύναμη μιας αγάπης που υπερβαίνει το «εγώ». Ο Νικούλι καταφέρνει να αποδώσει αυτό το βάρος της συνείδησης με κοντινά πλάνα που αναδεικνύουν το «εσωτερικό τοπίο» του ήρωα, ακολουθώντας την κινηματογραφική γραμμή της σειράς.
Κώστας Νικούλι: Από το «Ξενία» στην σταθερή θεατρική και τηλεοπτική πορεία
Η πορεία του Κώστα Νικούλι δεν ήταν ποτέ γραμμική. Ξεκίνησε με μια «έκρηξη» το 2014 στην ταινία «Ξενία» του Πάνου Κούτρα, όπου ο ρόλος του Ντάνι του χάρισε το βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Ηθοποιού στις Νύχτες Πρεμιέρας. Ήταν ένα διεθνές ξεκίνημα που θα μπορούσε να τον εγκλωβίσει σε συγκεκριμένες τυπολογίες, όμως εκείνος επέλεξε τη θωράκιση μέσω της παιδείας, αποφοιτώντας από τη Δραματική Σχολή «Δήλος» το 2016.
Στο θέατρο, η παρουσία του υπήρξε στιβαρή, συνεργαζόμενος με αναγνωρισμένους θεσμούς όπως η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση και το Εθνικό Θέατρο. Από τον «Καλιγούλα» και τα «Μαθήματα Πολέμου» μέχρι τον «Προμηθέα Δεσμώτη» στην Επίδαυρο, ο Νικούλι απέδειξε ότι διαθέτει τη γκάμα να μεταπηδά από το κλασικό στο σύγχρονο με την ίδια άνεση. Η τηλεοπτική του επιτυχία στον «Σασμό» ως Πετρής απλώς επιβεβαίωσε τη σύνδεσή του με το ευρύ κοινό, μια σύνδεση που φέτος βαθαίνει από την σειρά εποχής του MEGA που μεταφέρει τον τηλεθεατή στην ατμοσφαιρική Κέρκυρα του 1918.
Ταυτότητα και Κοσμοθεωρία
Ο Νικούλι έχει μιλήσει συχνά για την καταγωγή του από τους Αγίους Σαράντα, με μια ειλικρίνεια που αφοπλίζει. Παρά τις εμπειρίες ρατσισμού και bullying στα σχολικά του χρόνια, επέλεξε να μην κρύψει ποτέ τις ρίζες του, μετατρέποντας την αίσθηση του «ξένου» σε εργαλείο κατανόησης του κόσμου. Για τον ίδιο, η ταυτότητα δεν είναι μια στενή ετικέτα: «Είμαι Έλληνας, έχω ελληνική ιθαγένεια, αλλά συγχρόνως θέλω να είμαι και Αλβανός· δεν θέλω να περιοριστώ σε μια μόνο ετικέτα.»
Αυτή η δυαδικότητα τον βοηθά να προσεγγίζει ήρωες όπως ο Τουρκόγιαννος με μια σπάνια αυθεντικότητα. Ο Γιάννος των «Αθώων» είναι ένας άνθρωπος που βιώνει τον κοινωνικό ρατσισμό, ακριβώς επειδή η καλοσύνη του θεωρείται επικίνδυνη για τη συνοχή μιας κλειστής κοινωνίας. Ο Νικούλι «δανείζει» στον ήρωα τη δική του περηφάνια, δημιουργώντας ένα πρότυπο αγνού ανθρώπου που παραμένει επίκαιρο 100 χρόνια μετά την εποχή που περιγράφει ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης.
Η ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας
Στην προσωπική του ζωή, ο Κώστας Νικούλι φαίνεται να έχει βρει το δικό του «απάγκιο». Η πατρότητα και η σχέση του με τη σύντροφό του Κατερίνα Μαούτσου αποτελούν πλέον τον πυρήνα της καθημερινότητάς του. Όπως δήλωσε πρόσφατα, η επικοινωνία και οι κοινές εμπειρίες είναι αυτά που τον δένουν με τους ανθρώπους του, ενώ ο έρωτας παραμένει η δύναμη που δίνει «υφή» στη ζωή του.
Παρά την αναγνωρισιμότητα, παραμένει προστατευτικός με τον εαυτό του, αποφεύγοντας τον πανικό της υπερέκθεσης. Η φιλοσοφία του είναι απλή αλλά ουσιαστική: η συγχώρεση είναι κερδοφόρα. Αυτή η στάση ζωής, που προκρίνει την ηρεμία έναντι του θυμού, είναι εμφανής και στον τρόπο που προσεγγίζει την τέχνη του — σταδιακά, με προγραμματισμό και ένστικτο.
Μετά την ολοκλήρωση των «Αθώων», ο δρόμος οδηγεί ξανά στην Επίδαυρο. Αυτό το καλοκαίρι, θα συναντηθεί ξανά επί σκηνής με τον Γιάννη Νιάρρο (τον τηλεοπτικό του αντίπαλο στους «Αθώους») στην «Άλκηστι» σε σκηνοθεσία Καρατζά. Είναι μια συνέχεια που επιβεβαιώνει ότι ο Κώστας Νικούλι δεν είναι απλώς ένας ταλαντούχος ηθοποιός της γενιάς του, αλλά ένας καλλιτέχνης που ξέρει να μετατρέπει τα «αρνητικά» σε φως, προσφέροντας στον θεατή την αλήθεια μιας αθωότητας που, τελικά, δεν νικιέται.
Συντελεστές της σειράς του MEGA, «Οι Αθώοι»:
Σενάριο: Ελένη Ζιώγα
Σκηνοθεσία: Νίκος Κουτελιδάκης – Άγγελος Κουτελιδάκης
Πρωταγωνιστούν: Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, Κώστας Νικούλι, Γιάννης Νιάρρος, Κίμων Κουρής, Αμαλία Καβάλη κ.α.
Μουσική: Χρίστος Στυλιανού
Το ενδέκατο επεισόδιο της σειράς «Οι Αθώοι» προβάλλεται την Παρασκευή 24 Απριλίου στις 22:10 στο MEGA.
