Ο OPEC+ διατηρεί αμετάβλητη την παραγωγή πετρελαίου, επιλέγοντας στάση αναμονής σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας και πιεσμένων τιμών. Η πετρελαϊκή συμμαχία, υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας και της Ρωσίας, αποφάσισε να κρατήσει σταθερή την προσφορά τουλάχιστον έως τον Απρίλιο, στέλνοντας μήνυμα προτεραιότητας στη σταθερότητα της αγοράς έναντι των πολιτικών εξελίξεων, ακόμη κι εν μέσω της ανατροπής του καθεστώτος στη Βενεζουέλα.
Η απόφαση ελήφθη σε σύντομη τηλεδιάσκεψη των βασικών χωρών που καθοδηγούν τη συμμαχία τα τελευταία χρόνια. Οι υπουργοί Ενέργειας συμφώνησαν να παρατείνουν την παύση των μηνιαίων αυξήσεων στην παραγωγή, που είχε αποφασιστεί από τον Νοέμβριο, επιβεβαιώνοντας μια προσεκτική στάση απέναντι σε μια αγορά με υπερπροσφορά.
Πτώση τιμών και ισορροπία δυνάμεων
Το 2025 ολοκληρώθηκε με τις τιμές του πετρελαίου να σημειώνουν τη μεγαλύτερη ετήσια πτώση από το 2020, χάνοντας περίπου το ένα πέμπτο της αξίας τους. Το Brent, σημείο αναφοράς για την Ευρώπη, υποχώρησε στις αρχές του 2026 κοντά στα 60 δολάρια το βαρέλι, ενώ το αμερικανικό WTI κινήθηκε ακόμη χαμηλότερα.
Για τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες, αυτά τα επίπεδα απέχουν σημαντικά από τις τιμές που εξασφαλίζουν δημοσιονομική σταθερότητα. Έτσι, ο OPEC+ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη στήριξη των τιμών και στη διατήρηση του μεριδίου αγοράς του απέναντι σε παραγωγούς εκτός συμμαχίας, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και η Βραζιλία.
Η σταδιακή άρση των εθελοντικών περικοπών που ξεκίνησε το 2025 στόχευε στην επιστροφή του οργανισμού με πιο ενεργό ρόλο στο παγκόσμιο ενεργειακό σκηνικό. Ωστόσο, πάνω από ένα εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως παραμένουν εκτός αγοράς, με τη συμμαχία να διατηρεί το δικαίωμα προσαρμογής των κινήσεών της ανάλογα με τις συνθήκες. Η λέξη-κλειδί, σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις, είναι η «ευελιξία».
Η στάση απέναντι στη Βενεζουέλα
Εντύπωση προκάλεσε η σιωπή του OPEC+ για τις δραματικές εξελίξεις στη Βενεζουέλα. Η χώρα, ιδρυτικό μέλος του οργανισμού και κάτοχος των μεγαλύτερων αποδεδειγμένων αποθεμάτων πετρελαίου παγκοσμίως, βρίσκεται εκ νέου στο επίκεντρο μετά την επέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο. Παρά τη σημασία του γεγονότος για την παγκόσμια ενεργειακή ισορροπία, η συμμαχία απέφυγε κάθε δημόσια τοποθέτηση.
Η στάση αυτή δεν αποτελεί εξαίρεση. Τα τελευταία χρόνια, ο OPEC+ επιδιώκει να εμφανίζεται ως τεχνοκρατικός μηχανισμός, επικεντρωμένος στη διαχείριση της παραγωγής και όχι στις πολιτικές κρίσεις των κρατών-μελών του. Το ίδιο συνέβη και με άλλες εστίες έντασης, από τη Μέση Ανατολή έως την Ουκρανία.
Η εικόνα της αγοράς και οι προοπτικές
Η παγκόσμια παραγωγή παραμένει υψηλή και τα αποθέματα επαρκή, περιορίζοντας τους φόβους για ελλείψεις. Ακόμη και χώρες με σημαντικό ρόλο στον OPEC, όπως η Νιγηρία και το Ιράν, δεν φαίνεται να έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν άμεσα τις τιμές μέσω πολιτικών εξελίξεων.
Για τη συμμαχία, το ζητούμενο των επόμενων μηνών είναι να αποτρέψει περαιτέρω πτώση των τιμών χωρίς να χάσει επιρροή στην αγορά. Η επόμενη αξιολόγηση έχει προγραμματιστεί για τις αρχές Φεβρουαρίου και θα αποτελέσει δοκιμασία για τη συνοχή και τη στρατηγική πρόβλεψη του οργανισμού.
Σε μια εποχή όπου η ενεργειακή μετάβαση προχωρά αλλά το πετρέλαιο παραμένει κεντρικός πυλώνας της παγκόσμιας οικονομίας, ο OPEC+ καλείται να λειτουργήσει περισσότερο ως ρυθμιστής παρά ως μοχλός πίεσης. Η απόφαση να κρατήσει «παγωμένη» την παραγωγή, παρά τις γεωπολιτικές αναταράξεις, δείχνει ότι προς το παρόν επιλέγει τη σταθερότητα έναντι της αντίδρασης — μια στρατηγική που θα κριθεί στους μήνες που έρχονται.
