Γιάννης Αντετοκούνμπο: «Είμαι εδώ για να ηγηθώ, όχι για τις φήμες»

Ο χρόνος κυλά αντίστροφα για το πρώτο τζάμπολ στο ΝΒΑ και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, απάντισε σε ερωτήσεις των δημοσιογραφων και στα όσα ανέφερε ο Σαμς Σαράνια περι πιθανού trade.

«Πρώτα απ’ όλα δεν το έχω διαβάσει. Όταν η σεζόν ξεκινά προσπαθώ να μην μπαίνω στα social media και προσπαθώ να συγκεντρωθώ στην ομάδα μου, αλλά ναι, το έχω πει πολλές φορές, θέλω να είμαι σε μία κατάσταση που να μπορώ να κερδίσω και τώρα είμαι εδώ”. εμπιστεύομαι τους συμπαίκτες μου, είμαι εδώ να ηγηθώ της ομάδας, όπου φτάσει και σίγουρα θα είναι δύσκολο. Θα πάμε μέρα με τη μέρα, αλλά είμαι εδώ. Οπότε, όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία. Είμαι συγκεντρωμένος σε οτιδήποτε έχω μπροστά μου. Τώρα, αν σε 6 ή 7 μήνες αλλάξω την άποψή μου, νομίζω ότι είναι επίσης ανθρώπινο».

Τι συμβαίνει οταν υπάρχουν φήμες 

«Πάντα θα ύπαρχουν φήμες στο NBA. Οταν ήμουν με τον Κρις, τον Τζρου, τον Μπρουκ, τον Πατ, σκεφτόμασταν ‘συγκεντρωθείτε, πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας’. Τώρα είμαστε μία νέα ομάδα. Με τα λόγια προσπαθώ να επικυρώνω ότι ‘είμαστε εδώ να κάνουμε κάτι ξεχωριστό’. Είμαι εδώ, δεν έχει κάτι άλλο σημασία.»

Για το Eurobasket με την Εθνική

«Το μόνο που έμαθα είναι η διαθεσιμότητα. Να μπορώ να είμαι διαθέσιμος. Όταν είσαι διαθέσιμος μπορείς να βοηθήσεις την ομάδα σου να κάνει σπουδαία πράγματα. Αυτός ήταν ο στόχος μου όλο το καλοκαίρι. Είτε χάσεις, είτε κερδίσεις, πάντα έχεις τη δυνατότητα να απαντήσεις. Είχαμε εκπληκτικό καλοκαίρι. Στα power rankings μας είχαν 8ους ή 9ους και κάποιες φορές εκτός δεκάδας. Καταφέραμε να είμαστε 3οι στην Ευρώπη, κάτι που δεν το είχαμε κάνει εδώ και 16 χρόνια».

Η «συνθήκη» της Εθνικής

«Αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στο NBA και την Εθνική, είναι μία δύσκολη επιλογή, δεν θα πω ψέματα. Επειδή στο τέλος της ημέρας πρέπει να φροντίσω την οικογένειά μου. Το να εκπροσωπείς την Εθνική είναι η μεγαλύτερη τιμή και το καλύτερο συναίσθημα, αλλά στο τέλος της ημέρας δεν πληρωνόμαστε. Ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει.

Νομίζουν ότι παίρνουμε εκατομμύρια. Κυριολεκτικά παιρνάμε 2-3 μήνες από το καλοκαίρι μας μακριά από τις οικογένειές μας για να το κάνουμε αυτό. Έχω παίξει σε 9 τουρνουά και τα 8 δεν τελείωσαν με επιτυχία. Κατέληγες να κλαις. Με κάποιον τρόπο οι άνθρωποι σε έκαναν να νιώθεις ταπεινωμένος, επειδή δεν κατάφερες να πάρεις μετάλλιο.»