Πρεμιέρα

Εχουν περάσει δυο μήνες από τις εσωκομματικές. Τόσο, λοιπόν, χρειάστηκε για να φθάσουμε στη χθεσινή συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου, την πρώτη ενός οργάνου που συμμετέχουν όλες οι τάσεις του Κινήματος Αλλαγής. Εντάξει, μπορεί ο χώρος που επελέγη να έχει χαρτογραφηθεί περίπου ως χώρα πασοκική, ωστόσο χθες στο Κάραβελ η ομάδα εργασίας για την επικοινωνία και το έμβλημα έπιασε δουλειά υπό την καθοδήγηση του Σταύρου Θεοδωράκη. Κι άλλη που έχει επιφορτιστεί με τη σύνταξη της διακήρυξης συναντήθηκε με τον πολιτικό της προϊστάμενο Νίκο Ανδρουλάκη. Κάποιοι, βέβαια, που βρέθηκαν εκεί και μπόρεσαν για λίγο να βγουν από τον ρόλο του στελέχους του νέου φορέα και να δουν το event από απόσταση, λένε πως «το κλίμα δεν ήταν ούτε καλό, ούτε κακό». Για να στηρίξουν τη διαπίστωσή τους, επικαλούνται τα πηγαδάκια. Από τη μια μεριά τα πασοκογενή κι από την άλλη τα ποταμικά. Μόνο προς το τέλος αυτά αναμείχθηκαν. Τελικά, αν έπρεπε να κάνουν έναν απολογισμό για τους πρώτους δυο μήνες της συμπόρευσής τους, σε ποια συμπεράσματα θα κατέληγαν οι κεντροαριστεροί;

Φυλάκιο

Υπάρχει, άραγε, το μομέντουμ που δημιουργήθηκε προ διμήνου; Στη χθεσινή δημοσκόπηση, της Marc, το Κίνημα Αλλαγής είναι τρίτο με 8,2% στην πρόθεση ψήφου. Στην πρώτη που είχε γίνει αμέσως μετά τη γεννηματική εκλογή, από τη Metron Analysis, η ΔΗΣΥ μόνο έφθανε στην εκτίμηση ψήφου το 12,5%. Ορισμένοι εστιάζουν στα δυο στρατόπεδα που στήθηκαν με αφορμή τη σύνθεση του σώματος των συνέδρων. Ποια είναι αυτά; Κόμματα το ένα, υποψήφιοι αρχηγοί – χωρίς κομματικό μηχανισμό – το άλλο. Σε αυτήν την εμφανώς εσωστρεφή κουβέντα αποδίδουν τις τωρινές δημοσκοπικές τους επιδόσεις. Υπάρχει όμως κι άλλη ανάγνωση, σύμφωνα με την οποία στη χθεσινή μέτρηση ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στο 17%, μόλις εννιά μονάδες πάνω από το Κίνημα. Αυτό που θέλουν να πουν όσοι διαβάζουν έτσι τα ποσοστά τους είναι πως «μέχρι πρότινος ο χώρος αντιμετωπιζόταν ως μια μικρή δύναμη γύρω στο 6%. Τώρα ήδη θεωρείται τρίτος πόλος». Το πραγματικό ζήτημα για μερικούς κεντροαριστερούς είναι, άρα, οι μεθεπόμενες εκλογές. Γιατί εκεί πιστεύουν ότι θα δοθεί η μάχη για την κυριαρχία του προοδευτικού χώρου. Στις επόμενες, «χτίζουμε το προκεχωρημένο φυλάκιο».