«Παλαιό κόμμα αναζητεί νέο είδωλο να λατρέψει»: με αυτόν τον αρκετά ειρωνικό τρόπο προανήγγειλε η «Monde» τις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη του νέου ηγέτη των Ρεπουμπλικανών, της γαλλικής Δεξιάς. Ο νέος ηγέτης βρέθηκε, και μάλιστα από τον πρώτο κιόλας εκλογικό γύρο, μέσω της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας που ξεκίνησε στις 8 τοπική ώρα το βράδυ του Σαββάτου και ολοκληρώθηκε ένα εικοσιτετράωρο αργότερα: είναι ο 42χρονος Λοράν Βοκιέζ. Το κατά πόσο όμως θα καταφέρει αυτός ο γνήσιος κληρονόμος του Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος ευαγγελίζεται την πιο σκληρή Δεξιά που μπορεί να υπάρξει, φλερτάροντας ανοικτά με την Ακροδεξιά, να ξαναδώσει φωνή σε μία άτονη αντιπολίτευση, να συγκρατήσει τους αιρετούς που έλκονται από την οικονομική (και όχι μόνο) πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν, να ανακόψει το φυλλορρόημα του κόμματος και να επαναφέρει τους Ρεπουμπλικανούς σε τροχιά εκλογικών επιτυχιών, δεν είναι καθόλου βέβαιο.
Από τα 234.556 εγγεγραμμένα μέλη του κόμματος που είχαν δικαίωμα ψήφου ψήφισαν τα 99.597, ποσοστό 42,46%, σαφώς μικρότερο από το 54,3% του 2012 και το 58% του 2014 αλλά μάλλον ικανοποιητικό δεδομένης της κατάστασης στην οποία βρίσκονται οι Ρεπουμπλικανοί έπειτα από δύο επώδυνες εκλογικές ήττες τον τελευταίο χρόνο, πρώτα στις προεδρικές και έπειτα στις κοινοβουλευτικές εκλογές, τόσο λόγω του πολιτικού ανεμοστρόβιλου που ακούει στο όνομα Εμανουέλ Μακρόν όσο και της πολιτικής απογοήτευσης που ακούει στο όνομα Φρανσουά Φιγιόν – τελευταίου υποψήφιου της Δεξιάς για τη γαλλική προεδρία. Η νίκη του Βοκιέζ ήταν μάλιστα συντριπτική: έλαβε 74,64% των ψήφων έναντι 16,11% υπέρ της Φλοράνς Πορτελί και 9,25% υπέρ του Μαέλ ντε Καλάν, των δύο αντιπάλων του. Και οι ψηφοφόροι είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε τρεις ξεκάθαρες γραμμές: σαρκοζικός ο Βοκιέζ, φιγιονική η Πορτελί, ζιπεϊκός ο ντε Καλάν, υπέρμαχος, όπως και ο Αλέν Ζιπέ, μίας Δεξιάς φιλευρωπαϊκής και ανοιχτής στο Κέντρο. «Απόψε ξεκινάει μία νέα αρχή για τη Δεξιά. Απόψε μπορούμε να πούμε ότι η Δεξιά επέστρεψε. Είμαι πεισμένος πως η Γαλλία χρειάζεται τη Δεξιά», διακήρυξε ο Βοκιέζ στη νικητήρια ομιλία του.
Τετράκις υπουργός επί προεδρίας Νικολά Σαρκοζί, νυν επικεφαλής της περιφέρειας Ωβέρνη – Ροδανός – Αλπεις, ο Λοράν Βοκιέζ είναι υπερσυντηρητικός στα κοινωνικά ζητήματα, κατ" ουσίαν ακροδεξιός σε ό,τι αφορά τη μετανάστευση, το Ισλάμ και την τρομοκρατία, παρότι διαρρηγνύει τα ιμάτιά του πως δεν πρόκειται να συνεργαστεί ποτέ με την Μαρίν Λεπέν, ακραία φιλελεύθερος στα οικονομικά και υπέρμαχος μίας «ένωσης εθνών», ένα είδος ευρωσκεπτικιστή λάιτ δηλαδή, όσον αφορά την ΕΕ – παρότι ως φοιτητής ήταν ένθερμα φιλευρωπαίος και έκλινε προς την Κεντροαριστερά. Μήνες τώρα κατήγγελλε την ολοένα και πιο απότομη στροφή του προς τα δεξιά η μετριοπαθής πτέρυγα του κόμματος, με επικεφαλής τον Αλέν Ζιπέ, τον Κριστιάν Εστροζί, τη Βαλερί Πεκρές και τον Ξαβιέ Μπερτράν. Παρότι δεν κατέβηκαν υποψήφιοι, οι δύο τελευταίοι έχουν καταστήσει σαφές πως διατηρούν ζωντανές τις φιλοδοξίες τους να διεκδικήσουν μία μέρα τη γαλλική προεδρία. Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, βέβαια, ο Βοκιέζ απηύθυνε κάλεσμα ενότητας σε όλους – χωρίς επί της ουσίας να κάνει το παραμικρό για να καθησυχάσει την ανησυχία τους.
«Η δεξιοποίηση είναι σαν τα ναρκωτικά, χρειάζεται να αυξάνεις συνεχώς τις δόσεις για να έχουν αποτέλεσμα», προειδοποίησε πρόσφατα ο 37χρονος Μαέλ ντε Καλάν, ξεκαθαρίζοντας την πρόθεσή του να παραμείνει ενεργός μέσα στο κόμμα και να βαρύνει στην πολιτική γραμμή του. «Ο Λοράν Βοκιέζ δεν θα μπορέσει να ξαναχρησιμοποιήσει τη στρατηγική του Νικολά Σαρκοζί μεταξύ 2005 και 2007 γιατί οι ψηφοφόροι του Εθνικού Μετώπου δεν μας πιστεύουν πλέον: θα χάσει οριστικά το Κέντρο χωρίς να ανακτήσει τους ψηφοφόρους που έφυγαν για να ψηφίσουν Εθνικό Μέτωπο», προέβλεψε. Σε αυτό ποντάρει και ο Εμανουέλ Μακρόν. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θεωρεί τον χειμαρρώδη και υπέρμετρα φιλόδοξο Βοκιέζ έναν εν δυνάμει επικίνδυνο αντίπαλο.  

50% των Γάλλων θεωρούν πως ο Λοράν Βοκιέζ, ο νέος ηγέτης των Ρεπουμπλικανών, «μιμείται το Εθνικό Μέτωπο». Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το 44% τον θεωρεί δημαγωγό, το 55% τον κρίνει «μη συμπαθή» και το 42% πιστεύει πως η εκλογή του θα προσφέρει κακές υπηρεσίες στο κόμμα ενώ άλλο ένα 42% αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο εξαφάνισης, μακροπρόθεσμα, του κόμματος.