ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ

Δεν είναι η πρώτη φορά στα χρόνια της κρίσης που για να ευημερήσουν οι αριθμοί δυστυχούν οι άνθρωποι. Είναι όμως η πρώτη φορά που ο στόχος επιτυγχάνεται με μια πρωτοφανή επιδρομή των φορολογικών Αρχών στις τραπεζικές καταθέσεις των φορολογουμένων. Είναι η πρώτη φορά που κανένα κοινωνικό κριτήριο δεν κατισχύει της εξοντωτικής υπερφορολόγησης. Και είναι η πρώτη φορά που μια κυβέρνηση πανηγυρίζει για τις εισπρακτικές της επιδόσεις εις βάρος μιας κοινωνίας που έχει στεγνώσει.

Ασφαλώς, όσο βαριά και αν είναι η φορολογία, οι φορολογούμενοι πρέπει να ανταποκρίνονται στις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Από τον τεράστιο αριθμό των κατασχέσεων όμως, που φτάνουν το 1 εκατομμύριο, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι οι κατασχεθέντες λογαριασμοί στην πλειονότητά τους δεν ανήκουν στους έχοντες, αλλά σε ανθρώπους που με αυτά τα χρήματα καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες και τις τρέχουσες, πιεστικές τους υποχρεώσεις. Δεν είναι πλούσιοι όσοι αποφεύγουν να καταβάλουν τους φόρους τους, αλλά η ρημαγμένη μεσαία τάξη και τα ακόμη φτωχότερα στρώματα που καλούνται να πληρώσουν – αυτοί και όχι κανείς άλλος – τις πανάκριβες αυταπάτες της κυβέρνησης.

Η προσπάθεια αυτής της κυβέρνησης να πετύχει τα πλεονάσματα που έχει συνομολογήσει με τους δανειστές εξαιτίας της παράλογης πολιτικής της δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει με όρους κοινωνικής αναλγησίας. Γιατί οι αριθμοί μπορούν να ευημερούν χωρίς να δυστυχούν οι άνθρωποι. Χωρίς να γίνονται τα πειραματόζωα μιας προαναγγελθείσας καταστροφής.