Παγκόσμιος πόλεμος για τη φορολογία επιχειρήσεων

Φουντώνει ξανά ο ανταγωνισμός σε παγκόσμιο επίπεδο για το ποια χώρα θα μειώσει κι άλλο τη φορολογία των επιχειρήσεων προκειμένου να προσελκύσει περισσότερες εταιρείες στο έδαφός της ώστε να αυξηθεί η ανάπτυξη και κυρίως η απασχόληση.

Το Λονδίνο έχει εξετάσει ήδη τη μείωση του συντελεστή φορολογίας επιχειρήσεων από το 20% στο 17% μέχρι το 2020, προκαλώντας μάλιστα τις αντιδράσεις άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης που θέλουν να προσελκύσουν εταιρείες από τη Βρετανία στον απόηχο του Brexit. Επιπλέον, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είχε υποσχεθεί προεκλογικά ότι θέλει να μειώσει τη φορολογία επιχειρήσεων στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου από το 35% πιο κοντά στο 15%. Για να πετύχει κάτι τέτοιο, ο Τραμπ θα πρέπει βέβαια να πείσει το Κογκρέσο αλλά και να αναπληρώσει τα χαμένα δημόσια έσοδα σε μια περίοδο που το χρέος της χώρας είναι μεγάλο.

Η Ιταλία, ταυτόχρονα, αποφάσισε στα τέλη του 2015 να μειώσει τον συντελεστή φορολόγησης επιχειρήσεων κατά 3,5%, στο 24%, αλλαγή που θα αρχίσει να ισχύει από το 2017. Αντίστοιχη κίνηση εξετάζει και η Γαλλία. Η Ιαπωνία από την πλευρά της έχει μειώσει κατά 10% τον συντελεστή φορολογίας επιχειρήσεων τα τελευταία χρόνια. Φέτος η μείωση ήταν 2%, με τον συντελεστή να διαμορφώνεται σε 30%, σύμφωνα με στοιχεία της «Wall Street Journal».

Μπορεί οι προσπάθειες του Τραμπ και της πρωθυπουργού της Βρετανίας να μην ευδοκιμήσουν άμεσα λόγω των αντιδράσεων που δημιουργούνται, αλλά η τάση όλο και περισσότερων χωρών να προσελκύσουν επιχειρήσεις και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας με τη μέθοδο αυτή είναι ξεκάθαρη.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα βελτίωσης της οικονομίας και σημαντικής μείωσης της ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι αυτό της Ιρλανδίας. Η φορολογία επιχειρήσεων στη χώρα κυμαίνεται από 12,5% έως 25%, με το Δουβλίνο να έχει κάνει επίσης συμφωνία με πολλές πολυεθνικές για να μεταφέρουν θυγατρικές στο έδαφός της. Είναι ενδεικτικό ότι την περίοδο που η Ιρλανδία χρειάστηκε οικονομική στήριξη από την ευρωζώνη πολλοί εταίροι, όπως η Γερμανία, είχαν πιέσει τη χώρα να μειώσει ή να καταργήσει το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για τις ξένες επιχειρήσεις, συναντώντας όμως τότε τη σθεναρή αντίδραση του Δουβλίνου.

Σημαντικά φορολογικά κίνητρα είχε προσφέρει επίσης σε εταιρείες στις αρχές της χιλιετίας και η Γερμανία, σε μια προσπάθεια να προσελκύσει νέες επενδύσεις, όπως αναφέρει η «Wall Street Journal». Στη συνέχεια πάντως το Βερολίνο αναπλήρωσε σε μεγάλο βαθμό τα χαμένα δημόσια έσοδα κάνοντας πιο δύσκολες τις φοροαπαλλαγές.