ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ

Ανάγκα και θεοί πείθονται! Εν προκειμένω, λειτούργησαν τελικά οι θεσμοί. Δηλαδή η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αφού έκαναν πολιτική για ένα ή περισσότερα εικοσιτετράωρα όλοι οι ενδιαφερόμενοι, δηλαδή κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι, κατάλαβαν ότι δεν είχαν άλλον δρόμο από το να συμμορφωθούν.

Η αρχή έγινε από την κυβέρνηση – και δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Εγιναν πρώτα τα αναγκαία βήματα προς τα πίσω σε ό,τι αφορούσε το νομοσχέδιο των τηλεοπτικών αδειών. Και μετά ξεδιπλώθηκαν οι απαραίτητες κινήσεις για τη σύνθεση του ΕΣΡ. Η πολιτική είναι θέμα ρεφλέξ κι έτσι ανταποκρίθηκαν πρώτα στην κυβερνητική πρωτοβουλία το ΠΑΣΟΚ και Το Ποτάμι. Η ΝΔ αντελήφθη σύντομα ότι δεν υπήρχε άλλη λύση. Η αλήθεια είναι πως η κυβέρνηση έκανε ό,τι μπορούσε για να τη διευκολύνει, υιοθετώντας τη δική της πρόταση για την προεδρία του ΕΣΡ.

Να λοιπόν που στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Η συγκρότηση μιας Ανεξάρτητης Αρχής με όρους συναίνεσης είναι εφικτή ακόμη και σε περιβάλλον ακραίας πόλωσης. Φυσικά, όσο κι αν ο Πρόεδρος της Βουλής αποδεικνύεται μετρ στους πολιτικούς ελιγμούς, ο διάβολος συνεχίζει να εμφωλεύει στις λεπτομέρειες. Παρ’ όλ’ αυτά η αρχή έγινε.

Αποδεικνύεται λοιπόν ότι η συναίνεση είναι εφικτή – κάτι που δεν έχει σημασία μόνο για τη συνέχεια της υπόθεσης της τηλεοπτικής αδειοδότησης, αλλά ευρύτερη αξία.