[Ενστάσεις] Ή εμείς ή αυτοί

Το τελευταίο διάστημα αρχίζουν και συζητιούνται στο πολιτικό προσκήνιο διάφορα σενάρια για έναν διαφορετικό ΣΥΡΙΖΑ από αυτόν που έως σήμερα γνωρίζουμε. Η σοσιαλδημοκρατική μετεξέλιξή του θα αποκαθιστούσε την πολιτική ισορροπία στη χώρα, θα περιθωριοποιούσε τον ριζοσπαστισμό και θα συνέβαλλε στην επιστροφή της κανονικότητας, λένε κάποιοι. Η συνειδητοποίηση ορισμένων ότι είναι υποχρεωμένοι να συνυπάρξουν με τους πολιτικούς αντιπάλους τους μπορεί να αλλάξει το κυβερνών κόμμα, λένε κάποιοι άλλοι – αρκεί ο αναμενόμενος ανασχηματισμός με την επιλογή των κατάλληλων διαλλακτικών προσώπων, των «καλών συριζαίων», να σηματοδοτήσει τη βαθμιαία εγκατάλειψη της διχαστικής ρητορικής.

Λυπάμαι πολύ, αλλά όλες οι παραπάνω προτάσεις, έστω κι αν γίνονται καλοπροαίρετα, είναι ανεδαφικές. Οχι επειδή δεν υπάρχουν καλοί συριζαίοι – προφανώς και υπάρχουν, αν και δυσκολεύομαι να εντοπίσω κάποιον στα κυβερνητικά πόστα. Αλλά διότι προϋποθέτουν τη λήθη της ρητορικής και των πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ που προηγήθηκαν.

Υπενθυμίζω ότι από πολύ νωρίς, πριν ακόμα κι από τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008, ο ΣΥΡΙΖΑ πολιτεύτηκε μετωπικά προς το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα. Το βασικό σύνθημά του ήταν «Ή εμείς ή αυτοί». «Εμείς», εκείνοι δηλαδή, ήταν οι μάρτυρες του μετεμφυλιακού κλίματος, οι ριγμένοι, οι φορείς του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς. «Αυτοί», όσοι δεν ασπάζονταν δηλαδή τις «αντιμνημονιακές» αντιλήψεις του ΣΥΡΙΖΑ (και πολλών παραφυάδων του ακόμα και στην Ακρα Δεξιά) και την οξύτητα με την οποία εκφράζονταν, ήταν «Γερμανοτσολιάδες», «ξεπουλημένοι», παραδομένοι στο «σύστημα», ευρωλιγούρηδες.

Η πολιτική αυτή δίχασε βαθύτατα την ελληνική κοινωνία. Ο οιονεί εμφύλιος που προκάλεσε σοβεί ακόμα. Και δυστυχώς, όσοι ανέχθηκαν αυτό το εμφυλιακό κλίμα δεν μπορεί να διεκδικούν την επανένταξη στην πολιτική κανονικότητα σαν να μη συνέβη τίποτα. Και μάλιστα σε συνθήκες κατάρρευσης της οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής.

Οποιος σπέρνει πολέμους μπορεί να θερίσει και πανωλεθρίες. Τον οιονεί εμφύλιο υπέθαλψε εν γνώσει του ο κύριος Τσίπρας, ήταν η βασική στρατηγική του. Ας ετοιμάζεται τώρα για τις συνέπειές αυτής της στρατηγικής.