[Θεωρείο] Στη ροή του χρόνου

Σε μια όχι και τόσο μακρινή εποχή κάποιοι θα ζητούσαν από την κυβέρνηση να κάνει εμπάργκο στα ολλανδικά προϊόντα. Αλλά τώρα ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ δηλώνει τη μια ότι ήρθε η ώρα οι Ελληνες να μαζέψουν τα αντίσκηνα από τις παραλίες και την άλλη ότι είναι στο χέρι τους να γίνουν Βόρεια ή Νότια Κορέα και δεν προσβάλλεται κανείς. Το γκούντα εξακολουθεί να πωλείται κανονικά στα ελληνικά σουπερμάρκετ ακόμη και όταν ο πρόεδρος του Eurogroup χαρακτηρίζει τις ελληνικές κυβερνήσεις διεφθαρμένες ή όταν επισημαίνει ότι παραδοσιακά οι Ελληνες κλείνουν μια τρύπα ανοίγοντας μια άλλη.

Μα πού είναι ο Πάνος Καμμένος να γράψει κάτι στο twitter; Γιατί καταπίνει σκυφτός τις προσβολές, αντί να πει δυο λόγια στον Ντεϊσελμπλούμ για τη μικρή Ολλανδέζα που μαζεύει τουλίπες στα τέσσερα; Η μια εξήγηση, η πιο καλοπροαίρετη, είναι ότι ο χρόνος που ρέει και η ζωή που κυλάει χάρισαν στον υπουργό και στους λοιπούς υπερπατριώτες την ωριμότητα που τους έλειπε. Η άλλη, και μάλλον πιο ακριβής, είναι ότι δεν υπάρχουν πια οι Κουίσλινγκ και οι γερμανοτσολιάδες για να τους καταλογιστεί εθνική προδοσία. Τους υποτιθέμενους εθνικούς μειοδότες μπορεί να τους δει κανείς πλέον μόνο στον καθρέφτη του.

Ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ μίλησε χθες για τη σχέση του νότιου άκρου της Bαλκανικής Xερσονήσου με την Κορεατική στην ολλανδική τηλεόραση. Απευθύνθηκε δηλαδή στο εσωτερικό ακροατήριο. Αλλά όσο ανούσια και αν είναι η διατύπωση, η ουσία δεν αλλάζει: ο χρόνος ρέει, ο λογαριασμός όμως εξακολουθεί να γίνεται στις συνεδριάσεις του Eurogroup, όχι στο Βεντοτένε ή στην Αθήνα. Κι ασφαλώς δεν γίνεται με κεφάλια γκούντα και μικρές Ολλανδέζες.