ΑΠΟΡΙΕΣ

Αν δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα, λένε οι κυνικοί Αγγλοσάξονες, κάνε μια επιτροπή. Κάπως έτσι προέκυψε μάλλον η Επιτροπή Διαλόγου για την Κεντροαριστερά ή, τέλος πάντων, τον προοδευτικό τρίτο πόλο. Σαν ένας τρόπος να κερδίσουν χρόνο οι ηγεσίες ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού. Ο χρόνος δημιουργεί πολιτικό χώρο που επιτρέπει ελιγμούς. Ούτως ή άλλως, η προσπάθεια να συγκροτηθεί κάτι νέο παραμένει μετέωρη.

Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε μια γενναία πρόταση για προγραμματική συνδιάσκεψη και ανοιχτές προκριματικές, αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση ούτε πήρε σαφή απάντηση. Παράλληλα όμως η Χαριλάου Τρικούπη έκανε κάτι που από πολλούς περιγράφεται ως βουτιά προς τα πίσω. Αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ και ανάθεμα στη ΝΔ. Η γραμμή «ούτε – ούτε» έχει τακτική λογική. Γίνεται όμως με όρους που παραπέμπουν στο προ 1996 ΠΑΣΟΚ και με έναν λαϊκισμό που κινδυνεύει να μετατρέψει τη Χαριλάου Τρικούπη σε ένα είδος πράσινων ΑΝΕΛ. Οι εσωκομματικές αντιδράσεις δεν είναι τυχαίες. Οπως δεν είναι τυχαίο – όσο είναι και ανησυχαστικό – ότι η Φώφη Γεννηματά δεν συναντήθηκε με τον γάλλο Σοσιαλιστή πρωθυπουργό Μανουέλ Βαλς. Την ίδια ώρα, αψυχολόγητες τοποθετήσεις, όπως αυτή του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, που εμφανίζονται να θέλουν να αποσπάσουν εν ενεργεία βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ενεργοποιούν τα αμυντικά ένστικτα της Χαριλάου Τρικούπη, όταν δεν προκαλούν σύγχυση και απορίες ακόμη και στη ΝΔ.

Από την άλλη πλευρά, ο Σταύρος Θεοδωράκης έχει βρει βήμα, τόνο και φωνή αποδομώντας τον ΣΥΡΙΖΑ στα θέματα της διαφάνειας. Στη Βουλή ο αρχηγός του Ποταμιού εμφανίζεται χειραφετημένος πολιτικά, την ίδια ώρα που η ΝΔ έχει δυσκολίες να βρει ρυθμό και να συνθέσει μια αντιπολιτευτική διάταξη μάχης. Το Ποτάμι έχει, βεβαίως, πιεστεί δημοσκοπικά. Αλλά με τις εκλογές να είναι μακριά, για ποιον λόγο να δεσμευθεί κανείς σε νέα σχήματα; Καλύτερα διαπραγματεύεσαι όταν είσαι ισχυρότερος.

Κάπως έτσι ο χώρος μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ παράγει παραπολιτικά και όχι πολιτική.