[Στην ανάπαυλα] «Ο ΣΕΒ και η Αριστερά», βουκολικόν ειδύλλιον

Αυτός ο ΣΕΒ πια, τι αμιτσίτσια είναι αυτή που τον έπιασε; Τι κωλοπιλάλα να τρέξει per terram per mare να πει σ’ όλη την αντιπολίτευση «ψηφίστε τον γιατί χανόμαστε»; Σιγά καλέ, θα κάψεις καμιά φλάντζα.

Τι ζόρι τραβάει ο βιομήχανος – σαν έννοια πάρ’ τονα, όχι ως άνθρωπο – και θέλει σώνει και καλά αριστερή κυβέρνηση;

Τι κρυφοκομμούνας ήταν ο πλουτοκράτης και πού μας τον είχανε κρυμμένο τον μπαγάσα; Και τόσο καιρό, γιατί άκουγε Τσίπρας και του σηκωνότανε η πέτσα;

Κάτι δεν καταλαβαίνω; Ή πάλι μας πιάσανε κότσους;

Συγχωρήστε μου το λαϊκόν της γραφής, αλλά αναγκάζομαι εκ της καταστάσεως.

Βέβαια οι άνθρωποι έχουν κάποιο δίκιο. Η σκέψις είναι απλή. Αν οποιοσδήποτε άλλος πλην του ευειδούς, λαοπρόβλητου, ου μην αλλά και άσου της κυβιστήσεως, κυρίου κυρίου Τσίπρα έφερνε στη Βουλή αυτά τα μέτρα προς ψήφιση, όχι μόνο θα του γύριζαν φίλοι – εχθροί την πλάτη, αλλά και ο σοφός, ο πάνσοφος λαός θα τον έκαιγε ολοζώντανο στην Πλατεία Συντάγματος, στην απάνω μεριά συγκεκριμένα, λίγα μέτρα μπροστά από το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη.

Ενώ σου λέει (και ξαναγυρίζω στη βαριά λαϊκή), άμα λάχει και τα περάσει τα μέτρα, το παιδί, ο παις να πούμε, δεν θ’ ανοίξει ρούθουνος.

Καλό; Τέλειο.

Γιατί να κάψουμε τον Μητσοτάκη, τον όποιον Μητσοτάκη, το όποιον δικό μας, να του μείνει η ρετσινιά και να φύγει νύχτα να τον ψάχνουμε; Ασ’ τον ετούτον τον αριστερομπεμπέ να βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα. Βάλ’ τον και να κυβερνήσει κάνα δυο – τρία χρονάκια ακόμα, να έχει χωνέψει καλά ο σοφός, ο πάνσοφος λαός τις απολύσεις, το Ασφαλιστικό, τις κατακρεουργημένες συντάξεις, τις ιδιωτικοποιήσεις, το ξεπούλημα λιμένων, νήσων, Αττικής και περιχώρων και όλο το παλούκι γενικότερα και μετά βάζουμε ένα δικό μας παιδί εκεί και κάνουμε τη δουλειά μας σαν άνθρωποι. Διότι είναι άνθρωποι κι αυτοί. Μην το ξεχνάμε.

Εδώ όμως υπάρχει ένα μεγάλο λάθος.

Πολύ μεγάλο λάθος.

Διότι καλά. Πες ο Πρωθυπουργός είναι ικανός για όλα. Προκειμένου να μείνει στην εξουσία, όχι μόνο κωλοτούμπα θα κάνει, όχι κυβίστηση, μέχρι γιγανταιώρημα θα φτάσει.

Οι άλλοι όμως; Ολη αυτή η κουστωδία, αυτό το μπουλούκι αποτυχημένων θεατρίνων που κουβαλάει μαζί του; Εχει κανείς την εντύπωση ότι είναι ικανοί να πάρουν μια πέτρα να την πάνε πιο πέρα; Εδώ, μιλάμε, μέχρι να σηκώσουν το ένα πόδι, τους τρώει ο λύκος τ’ άλλο. Οτι θα τα ψηφίσουν όλα μονορούφι, καμία αμφιβολία, ότι θα τα εκτελέσουν όμως;

Ατε καλέ. Ατε καλέ (εδώ ακόμα και το Νι σηκώθηκε κι έφυγε απ’ τη λέξη λόγω θέματος, γι’ αυτό ξανά), άτε καλέ. Οτι θέμε λέμε;

Διά τούτο λέγω, μήπως να το ξανασκεφτεί ο ΣΕΒ;

Ακουσα όμως από φίλο (;), που αρέσκεται να φλερτάρει με την Αριστερά και να ξεκουράζεται σε κρεβάτια των βορείων προαστίων, ότι σε μια συγκέντρωση των πραγματικά κυβερνώντων τη χώρα η άποψη είναι ότι «το παιδί θα κυβερνήσει μέχρι το ’19».

Και μετά;

Μετά δεν νομίζω ότι έχει μετά.

Μετά…

ΤΕΛΟΣ.