[Ενοχοποιητικά στοιχεία] Των Παθών και Λαθών

3 λεπτά
Είναι στων ανθρώπων τη μοίρα
ο λόγος θεμέλιο
Κάποτε γίνεται ο ίδιος η μοίρα
Ελένη Συκά-Κοντόζογλου, «Το Είναι και το Γίγνεσθαι»
Εβδομάδα Παθών. Χρόνια, αιώνες λαθών, Ιούδες, εκατόνταρχοι, Πόντιοι Πιλάτοι, ληστές χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα από κάθε λογής κατεστημένο εναντίον εκείνων που δέχονται να κουβαλήσουν και τον σταυρό των άλλων. Εκείνων που αρνούνται τη λογική των κουκιών, γνωρίζοντας τη σημασία των τριών λαλημάτων του αλέκτορα. Εκείνων που ήρεμα και νηφάλια προβάλλουν την επανάσταση των ιδεών κι εξίσου καρτερικά υπομένουν την προδοσία των μαζών.
Η απομυθοποίηση των ιδεολογιών και η πτώση των ιδεολογημάτων δεν μας οδήγησαν στην αλήθεια αλλά στην αναζήτηση «κάποιου Θεού» μήπως και καταλάβουμε ποια μοίρα μας επιφυλάσσεται.
Ποιος άραγε πεθαίνει και ποιος ανασταίνεται το Πάσχα των Ελλήνων;
Ο Ιούδας εξακολουθεί να δείχνει με το δάχτυλο, όμως δεν αυτοκτονεί από τύψεις. Ο Πέτρος απαρνιέται τους πάντες προκειμένου να σωθεί ο ίδιος. Ο Θωμάς εγκατέλειψε το ηθικό πλεονέκτημα και συνομιλεί με τους «έμπιστους άπιστους». Ο Βαραββάς δεν φοβάται διότι γνωρίζει ότι το κράτος θα τον διασώσει και θα καταδικάσει τους «επικίνδυνους εσωτερικούς εχθρούς του καθεστώτος».
Ο Γιάννης δεν τόλμησε, ο Παύλος μετάνιωσε, αλλά εμείς δεν έχουμε διδαχθεί από τις ατιμίες και τις προδοσίες.
Ολοι δυστυχώς παίζουν με τα ίδια ζάρια για τα ίδια ιμάτια. Το βλέμμα των Εσταυρωμένων και της Ιστορίας δεν μας πτοούν. Ανεβοκατεβαίνουμε στον Γολγοθά χωρίς κανενός είδους πίστη στον Θεό.
Μεγάλη Βδομάδα. Η νεκρανάσταση της ουτοπίας, η συγκίνηση της θεανθρώπινης θυσίας, μακάρι και το φιλί της άδολης αγάπης. Για ποιους όμως; Γι’ αυτούς που δεν πιστεύουν στον Θεό και σε καμία ανωτέρα δύναμη (πνευματική, ηθική); Γι’ αυτούς που δοξολογούν τις κατώτερες δυνάμεις της Υβρεως και της Βίας;
Οπως η αρετή δεν μπορεί να διδαχθεί (Πλάτωνος «Μένων», 70Α, 1-2), πολλοί αρέσκονται να κινούνται σ’ ένα κοσμολογικό κι ανθρωπολογικό επίπεδο όπου η ηθική ευθύνη είναι άγνωστη λέξη. Θυμίζω όμως ότι δεν εδικαιούτο να συμμετάσχει στα Ελευσίνια Μυστήρια «όστις τας χείρας μη καθαρός, όστις την φωνήν οξύνετος». Το ίδιο νομίζω ότι πρέπει να ισχύσει για όλους τους επίορκους δημόσιους λειτουργούς.
ΥΓ1. Στην Ελλάδα-μάνα πατρίδα που την πληγώνουμε και μας πληγώνει, που συνεχώς την προδίδουμε, στην Ελλάδα που τη χρησιμοποιούν σαν πιόνι και κατά βούληση ξένοι άρχοντες, στην Ελλάδα-ανοικτή αγκαλιά για τους πάσχοντες ανθρώπους, ποιος είναι ο Σωτήρας που θα έλθει να μας σώσει ενώ είμαστε πάντοτε έτοιμοι να τον σταυρώσουμε;
ΥΓ2. Οι Σειρήνες ήσαν τριών ειδών – οι ουράνιες, αυτές που βοηθούσαν στη γέννηση κι αυτές που τιμωρούσαν και εξάγνιζαν. Μήπως θα πρέπει να τις επικαλεστούμε και τις τρεις μαζί για να βοηθήσουν, αφού οι σύγχρονες σειρήνες της εξουσίας και του χρήματος μάς οδηγούν αμετάκλητα σε Πάθη Αιώνων χωρίς Ανάσταση Πατρίδας και Λαού;













