[Διαστάσεις] Κόμματα υπάρχουν

O ταλαίπωρος αυτός τόπος μπορεί να μην έχει χρήματα, μπορεί να μην έχει δουλειές, μπορεί να μην έχει καν μέλλον, έχει όμως κόμματα για όλα τα γούστα: κεντροδεξιά, κεντροαριστερά, ριζοσπαστικά, εθνικιστικά, ακροδεξιά, κομμουνιστικά, απ’ όλα έχει ο μπαξές. Πρόσφατα ιδρύθηκε ένα light ακροδεξιό. Σήμερα ιδρύεται ένα heavy ακροαριστερολαϊκιστικό. Αποτυχημένοι πολιτικοί που χαρακτηρίζονται από εγωπάθεια σε υπερθετικό βαθμό επιστρέφουν στην πολιτική σαν τους δολοφόνους που επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος. Ξέρουν ότι θα αποτύχουν εκ νέου, αλλά δεν τους ενδιαφέρει. Στο μεταξύ όλα γύρω καταρρέουν.

Ο πολιτικός σχηματισμός που εγκαινιάζει σήμερα η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει αποκλειστικό στόχο να ικανοποιήσει τη νοσηρή ανάγκη της πρώην προέδρου της Βουλής για δημοσιότητα και να της δώσει την ευκαιρία να εκδικηθεί τους πρώην συντρόφους της. Τα έξι «Δ» που αναδεικνύονται από τα πρώτα σποτ της Πλεύσης Ελευθερίας (Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Δικαιώματα, Διαφάνεια, Διαγραφή χρέους και Διεκδίκηση γερμανικών αποζημιώσεων) θα μπορούσε να αποτελούν θέματα συζητήσεων στρογγυλής τραπέζης. Αντί γι’ αυτό, γίνονται τα κούφια συνθήματα ενός προσωποπαγούς κόμματος.

Οι ξένοι μάς έχουν πάρει χαμπάρι. Σε μια συνέντευξή του που φιλοξενήθηκε στη χθεσινή «Φιγκαρό», ο Γιάνης Βαρουφάκης – που φυσικά έχει ιδρύσει κι αυτός κόμμα – ερωτάται από τον δημοσιογράφο τι θα έκανε για την Ευρώπη αν ήταν Θεός. Εκείνος δεν διστάζει να απαντήσει, αλλά σε μια κρίση ταπεινοφροσύνης σπεύδει στη συνέχεια να διαψεύσει οποιαδήποτε ευθεία σχέση του με τον Μεγαλοδύναμο. Αλλοι δεν έχουν κάνει ούτε αυτό. Ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης, για παράδειγμα, πίστευε πάντα ότι είναι τουλάχιστον ο αντιπρόσωπος του Θεού επί της γης. Ανάλογη πεποίθηση φαίνεται να έχει και η σημερινή πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Το δείχνει το ύφος της, το δείχνει η πολιτική της, το δείχνει η χρησιμοποίηση θεσμικών μέσων για την προβολή των απόψεών της.

Η Ελλάδα όμως δεν έχει ανάγκη ούτε από αυτόκλητους σωτήρες ούτε από επίδοξους αυτοκράτορες. Ο τελευταίος πρωθυπουργός που επιτέλεσε έργο είχε χαρακτηριστεί – και από ορισμένους εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται – «λογιστής». Εκτοτε τα πράγματα πηγαίνουν όλο και χειρότερα. Εχουμε όμως κόμματα για να παίζουμε.