[Θεωρείο] Κολαστήριο χωρίς ενημέρωση

«Μπορώ να σας πω ότι ο ελληνικός λαός το προσφυγικό πρόβλημα, εκτός από κάποιες ακριτικές περιοχές, δεν το έχει νιώσει παρά μόνο μέσω της τηλεόρασης». Εντάξει, ο Νίκος Τόσκας δεν είπε ότι υπάρχει κάτι μόνο εάν το δείχνει η τηλεόραση, αλλά το νόημα είναι περίπου αυτό.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δεν είναι ο πρώτος που συνδέει την υπόσταση ενός γεγονότος με την τηλεοπτική του προβολή. Ετσι, πάντως, είναι σαν να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα σαν ένα τεράστιο πλατό όπου αρκεί να σβήσουν τα φώτα για να χαθεί από τον ορίζοντα. Σαν ένα «Truman Show» όπου αντί για τον ευτυχή Τρούμαν Μπέρμπανκ πρωταγωνιστούν δυστυχισμένοι πρόσφυγες. Η υπουργική δήλωση είναι ανοιχτή και σε μια ακόμη ερμηνεία. Το πρόβλημα – λέει εμμέσως ο Τόσκας – δεν βρίσκεται στην κρίση αλλά στην καταγραφή της. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα βρίσκεται στην ενημέρωση. Αλλά ούτε σε αυτό το σημείο πρωτοτυπεί ο υπουργός. Γιατί αν στην Ειδομένη ήταν αδύνατον να απαγορευτεί η είσοδος στους δημοσιογράφους και στα τηλεοπτικά συνεργεία, απαγορεύτηκε στις εγκαταστάσεις του Ελληνικού. Το παλιό αεροδρόμιο είναι εκτός τηλεοπτικού πλατό και επομένως έξω από τον τηλεοπτικό ορίζοντα του υπουργού και όλων των υπολοίπων που, σύμφωνα με τον υπουργό, «δεν έχουν νιώσει το Προσφυγικό στο πετσί τους».

Τα γεγονότα, όμως, το σκάνε από τα παράθυρα που σπάνε οι πρόσφυγες στην παλιά αίθουσα αφίξεων για να μην πάθουν ασφυξία από τη ζέστη και τις αποπνικτικές συνθήκες. Ή μεταφέρονται από τους αστυνομικούς που υποτίθεται ότι επιτηρούν τον χώρο και μιλούν για καθημερινές συμπλοκές, κλοπές, αλλά και κρούσματα βιασμών. Τι λείπει; Οι μαρτυρίες των ίδιων των προσφύγων. Αυτούς που φιμώνει ο υπουργός όχι κάνοντας ζάπινγκ για να μη δει αυτό που συμβαίνει, αλλά δημιουργώντας ένα κολαστήριο απροσπέλαστο στα μέσα ενημέρωσης.