[Διαστάσεις] Ορθιοι ξενύχτηδες

Είναι νέοι και λιγότερο νέοι. Οργισμένοι, αλλά στη συντριπτική τους πλειοψηφία κόσμιοι. Μαχητικοί, αλλά πολιτισμένοι. Μερικοί ήρθαν για να μιλήσουν, οι περισσότεροι μόνο για να ακούσουν. Να πάρουν θάρρος. Να νιώσουν λιγότερο μόνοι. Και πάντως όχι να αποδοκιμάσουν. Ούτε καν να διακόψουν. Για τον σκοπό αυτό έχουν επινοήσει οκτώ χειρονομίες. Οταν κουνάς τα χέρια, σημαίνει ότι συμφωνείς. Οταν τα σφίγγεις και τα σταυρώνεις, διαφωνείς. Για να ζητήσεις τον λόγο, σηκώνεις το χέρι. Οταν με τον αντίχειρα και τον δείκτη σχηματίζεις έναν κύκλο, χρειάζεσαι μετάφραση. Και ούτω καθεξής.

Οι χιλιάδες διαδηλωτές που περνούν τις τελευταίες νύχτες «όρθιοι» στην place de la République, στο Παρίσι, εμπνέονται από μια φράση του Ετιέν ντε Λα Μποεσί, συγγραφέα της «Πραγματείας περί Εθελοδουλείας»: «Οι τύραννοι δείχνουν μεγάλοι μόνο και μόνο επειδή εμείς είμαστε πεσμένοι στα γόνατα». Στην πραγματικότητα, είναι η μία όψη της αντισυστημικής γενιάς που δεν πιστεύει αυτά που της λένε. Η άλλη όψη είναι αυτοί που ψηφίζουν το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν. Με άλλα λόγια, οι γάλλοι Αγανακτισμένοι κινητοποιούνται για να κόψουν τα φτερά της Ακροδεξιάς. Αντιστέκονται και στους δύο πειρασμούς: και στον καναπέ και στα άκρα. Εχουν έτοιμες λύσεις; Οχι βέβαια! Οπως έλεγε τις προάλλες ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, δεν θα απαιτήσουμε από μερικές εκατοντάδες πιτσιρικάδες που μαζεύονται κάθε μέρα σε μια πλατεία να λύσουν τα προβλήματα που δεν έχουν μπορέσει να αντιμετωπίσουν γενιές και γενιές πολιτικών.

Οι ισπανοί Αγανακτισμένοι μετουσιώθηκαν στο Podemos, ένα κίνημα που εσχάτως αντιμετωπίζει υπαρξιακή κρίση. Οι αμερικανοί Αγανακτισμένοι οδήγησαν στο φαινόμενο Μπέρνι Σάντερς, που αναγκάζει την πιθανότερη επόμενη πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών – τη Χίλαρι Κλίντον – να πάρει σοβαρά υπόψη το πρόβλημα των ανισοτήτων. Οι έλληνες Αγανακτισμένοι ενίσχυσαν τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ και της Χρυσής Αυγής συμβάλλοντας – εκουσίως ή ακουσίως – στη δημιουργία των σημερινών εκρηκτικών αδιεξόδων. Και οι Γάλλοι; Τι θα απογίνει το κίνημα «Nuit debout»;

Κανείς δεν ξέρει. Μερικοί πιστεύουν ότι θα ξεφουσκώσει. Αλλοι λένε ότι είναι το πρώτο ενδιαφέρον πράγμα που γίνεται εδώ και χρόνια. Τα συνδικάτα καταρρέουν. Τα πολιτικά κόμματα δεν πείθουν πια. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη οι νέοι.